Alle inzendingen over Leeuwerik

Leeuwerik zag haar op de monitor weggaan. Maar! Er klonk geen automatische deurbel.…

Zij zijn er namelijk van overtuigd, dat de oude, griezelige, ondefinieerbare bewoonster van de Boetselaersborg, Frederike Leeuwerik, door de duivel bezeten is en dat zij veel onheil bij de mensen in 's-Heerenberg aanricht. Je denkt misschien dat de hekserijvervolging is uitgebannen, maar dat is onder de rationele oppervlakte geenszins het geval.…

Leeuwerik controleerde met aandacht of de lade dicht was. Luidruchtig kwam Beersteen de ruimte binnen. Leeuwerik schok doordat de automatische deurbel het niet deed. Beersteen had het zilveren voorwerp bij zich dat in het water was gevonden. Leeuwerik vroeg met gefronste wenkbrauwen: “kwam je dertig seconden geleden ook binnen? “Nee!…

een leeuwerik , boven 't koren ! Hij zwiert een boogscheut ver , stijgt , zegeviert , en tiere - tiere - tiereliert .…

Leeuwerik heeft een speciaal plekje voor haar in zijn hart. Twee jaar geleden heeft zij door haar professionaliteit een etentje van heer Leeuwerik afgewezen. Het was kwart voor zes en Voskuil wilde heer Leeuwerik een keer verrassen met een gemakkelijke maaltijd bij een afhaalrestaurant Take-away.…

' zei het jongetje dat de wet van Newton gelezen had en hij steeg als een leeuwerik in de dampige najaarshemel en geen sterveling op aarde heeft hem ooit nog teruggezien uit het werk van Cees Buddingh' (1918-1985) Gedichten 1938-1970…

Ik heb je lief zoals je soms gelijk een gouden zomerdag bent nee nee nee ik heb je lief zoals je bent nee nee ik heb je lief zoals nee ik heb je lief --------------------------------------------- uit: 'Een leeuwerik boven het weiland', 1980.…

Het knisperend grind op de paden draagt geruisloos de stilte voort waar bomen de graven omarmen rust zacht, klinkt als draaglijk woord lief dwarrelen de eikenblaadjes als warme deken over de dood ik hoorde jouw stem in een leeuwerik toen ik heel even mijn ogen sloot…

In de witte jaszak van patholoog Leeuwerik rinkelt een telefoon. “Met Leeuwerik” “Hallo oom! Met Chantal. Kan ik vanavond langskomen? Mijn ouders zijn op vakantie en ik wil graag deze avond met iemand praten over geduld in relaties. Hoe laat kan ik langskomen?” “Je kan rond acht uur langskomen”. Leeuwerik doet de telefoon in zijn jaszak.…

tussen de klaproos en de korenbloem stond ik te wuiven als graan gedenk mij wanneer de halmen rijpen of als de leeuwerik ten hoogsten hemel stijgt aanhoor de elegie van pijnboom en plataan denk hoe ik was genegen het zachte oeverlis onthou de vuurdoorn de zonnebloem de goudenregen en... liefste...…

In scheervlucht zweven leeuweriken boven de hut. Onwennig in de schemer kringen zij weer omhoog om met hun lied te loven de stille speelman die Gods lof mocht zingen.…

Een das betreedt zijn burcht langzaam stijgt muziek omhoog in kwinkelerend mooie tonen door een leeuwerik gezongen Vanuit vervaagde contouren in sluiers ochtenddampen wordt het zachte silhouet langzaam in beelden omgezet…

hier in Holland is er soms mist zo van de noordzee het maakt de harten kil doet molens twijfelen en stilaan wachten we wachten tot jij jij ontwaakt en in het prille gras met blote voeten boe roept tot de koeien en de natte neuzen zoent zomaar de liefde rond strooit als kruimels voor de mussen je lach in de ochtend waar de leeuwerik op…

De lichtblauwe voorjaarshemel overkoepelde onze Regte Heide waar grafheuvels aan een verre Prehistorie herinneren en hoog in de lucht danste en dartelde de leeuwerik en mijn vriendin herkende zijn zang.…

toverstafje aan want ik doe je een onthulling ik wil de zon en ook de maan ik wil sijpelend van regen dansend naar de hemel rijken ik wil op een zeemeeuw lijken wil op golven voortbewegen ik wil zilte zwoele zanden aan een eindeloze zee ik wil blote voeten stranden en ik wil mijn hondje mee ik wil vuur en water temmen vliegen als een leeuwerik…

schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht als water, als een glimlach uit zijn handen liep Het was toen dat zijn adem als een leeuwerik…

In de rode schaduwen Van een stervende zon Zingt de machtige adelaar Het troostende lied voor De eenzame leeuwerik.…

het gonst van buitenleven en laat vertier alle pleinen lijken het te beseffen de avond drijft op rode wijn en schuimend bier De korte nacht klopt aan maar vindt geen oren de nachtegaal vat ook de slaap nog niet pas al de nieuwe dauw weer wordt geboren dan dempt de dans en smoort het zomerlied het zwellend schemerlicht groet de eerste leeuwerik…

alledaags bij werelds wufte pronk: Het zwaatlend koren rond de heilge wierden, Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk; Temidden graan en bontbebloemde weien, Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt, De nuchtre pracht der rijke boerderijen Met brede schuren tussen schraal geboomt'; De polders met hun angstige eenzaamheden, Waar de een'ge leeuwerik…

De wouden herhalen Hun feestelijk lied; Ook zwijgt, in de dalen, De leeuwerik niet. Van Echo vervangen Bij 't rijzen der maan, Heft gij nog uw zangen O Nachtegaal aan! Geen nevelig duister Bedekt meer het veld, Geen blinkende kluister, Die 't beekje meer knelt! Ontvlucht nu de steden, Wie vreugde begeert!…

spinnekopmolen draait snijdt klappend met de wieken kil dwars door de lucht wind fluistert een prevel iets kwelt verbrand doofstommer het koren dagelijks voor het gloren hoor ik het ploegen van andere akkers zo triest zo triest geen kleine tjilpje van een gevederde vriend de ochtend staat niet meer fluitend op met leeuwerikken…

door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden…

boven opoe’s bank, de tuin en de regenput snuivend de geur van appel en braam windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op de bank Merel, vink, lijster en leeuwerik…

De bloemen stonden, Trossen en kelken, Schommelend en wiegend, Pralend en teder, Terwijl Hij, kijkend, kwam; De duinrand waasde Leeuweriken schoten - Paarlen van klank en Vederen van vreugde - Door de zonnestralen Boven Zijn hoofd.…

Paarden rennen in een draf en vliegen gaan op vlaaien af, de leeuwerik zingt honderduit, de wulp speelt op zijn fluit: wu-liep! wu-liep wu-liep! Kievitten maken ruim baan, de hen is in de ban van haan, de egel snuffelt naar een mier de plevier bidt een brevier: tjiu-wie? tjiu-wie, tjiu-wie?…

Een leeuwerik, hij is wel ergens, wat hij echter is, heel wezenlik: de metallieke druppels vallen nergens. En toch lijkt alles bevrucht door dit ontastbaar coïtus in de lucht. Dat deel van het dak waar de zon op ligt, rijst herdoopt en gelukkig in het licht; dat waar echter de schaduw rust niet minder.…

Zo menigeen lei de ploegstaart om, En deed het werk niet voort, Maar de leeuwerik zong hetzelfde lied, En de boer hij ploegde voort. Heer God! De boer lag in het gras, Toen droomde hij deze droom: Dat er eindelijk een rustdag was Naar apostel Johannes' woord.…

Die de schelpen en zwaardvissen liet in het diep Van dezelfde bedelvende zee Die zijn adem laat gaan langs het slapende land Tot het wenend van weelde ontwaakt Die de dauwdroppen droogt met zijn heilige hand En de zon tot zijn heilgenoot maakt Een nieuw lied voor de Heer die het meer en de lucht En de straten vol zonnelicht goot Die de leeuwerik…

Donderdag 3 juli 2014 was het weer zover: de massale exodus van miljarden vliegende mieren op weg naar de snavels van merels, meeuwen, spreeuwen en leeuweriken. En bij het zien van het eerste exemplaar was ik in een fractie van een milliseconde weer terug in mijn jeugd.…

Als een leeuwerik die zweeft op de thermiek van een zonontluikende zondagochtend, zo drijft de sopraanstem van Margaret Marshall door de ether, op de opwaartse kracht van Vivaldi's 'Domine Deus, Rex coelestis, Deus Pater omnipotens'.…