Alle inzendingen over Lei

Een kikkerlijkje drijft lichtend op de rivier pas doodgebeten.…

hoe frustrerend de reactie van het vertrouwen wanneer je schone lei wordt besmeurd met andermans streken.…

Als een mug in de Leie pist, stijgt de waterspiegel in de Chinese Zee.…

Ineens denk ik terug aan vroeger, toen alles vanzelfsprekend ging, toen alles van een leien dakje liep en ik vraag me af: waar is toch dat dakje gebleven?…

Predikherenlei: een visje ligt te sterven boven de Leie.…

Als alles van een leien dakje gaat, slaat liefde al snel om in haat.…

Op 27 september 2011 mocht mijn inzending “Honderd, nou en?” als Hartenkreet nr.: (1692) worden geplaatst. Ik zag deze week bij toeval, dat déze bijdrage mijn tweehonderdste inzending mag heten. Natuurlijk ben ik trots en voldaan en mijn eerste gedachte was om deze inzending onder het tabblad beschouwing te plaatsten. Hier mag ik mijn voldoening over…

het binnen warmer wordt we zijn niet gauw tevreden op een nieuw blad, in het midden weer dat huis tussen de bomen, een raam een deur, een leien dak en de draden van de telefoon, doen we die of toch maar niet?…

Op het dunne blad van een treurwilg drijf ik traag over de wateren van Schelde, Zenne, Nete, Leie... Het blad is smal, maar ik maak plaats voor mieren, vechtend voor hun leven, voor vermoeide bijen, oude vlinders, voor zielen van verdronken dieren, voor zielen van verdronken kinderen, in Schelde, Zenne, Nete, Leie...…

Het Kwaad brandt in mij Als een kaars in mijn hart Als een brandmerk op mijn hoofd Ik ben de zoveelste in de rij Ik wil het weghalen Uit mijn hart En uit mijn leven Maar het blijft door mijn hoofd malen Het zit vast in mij Net als in alle mensen Ik haal het niet weg ik ga verder met een vieze lei…

Het Nationaal Kunstmuseum van dit Land van de Lei is een verademing, waarbij vooral, naast werk van Rembrandt, de schilderkunst van Italianen, bijvoorbeeld de 16de-eeuwse Bassano, in het 'kunstoog' springen. Verder zwervend door Boekarest word je geconfronteerd met statistieken uit het verleden.…

Het is tijd om te vergeten Tijd om verder te gaan Geen tijd om na te denken Geen tijd om er bij stil te staan Het wordt tijd voor een nieuw leven ‘t Wordt tijd voor een schone lei Niet meer denken aan daarvoor Niet meer denken 'wat doet hij' Nu ben ik eindelijk bevrijd Eindelijk uit jouw armen Nergens vind ik verdriet Nergens…

De mango en zij zijn één zonder te weten, trekt zij plots haar schone velletje eraf, samen met haar geweten, een schone lei…

Hij keerde terug naar zijn woning, De oude vader, en weende zo zeer, En lei het zilveren uurwerk In 't oude schuifken weer.…

De wereld startend met een schone lei Wat de mens genomen heeft Ze kent geen restitutie Vandaar dat de wereld langzaam dood gaat Onderhevig aan ´s mens destructie…

Ontdoe je van de scherven dit is een nieuw begin ontdoe je van de kerven negeren heeft soms zin Vergeet de slechte zaken doe of ze zijn vergeeld vergeet je druk te maken als 't spel is uitgespeeld Begin de lei onschuldig geschoond van alle kwaad begin vrij en geduldig nu is het niet te laat Dan……

dat ze onrechtvaardig zijn behandeld en jarenlang de burgemeester en wethouders van hun gemeente, Haagse politici en tal van instanties benaderen om in alle toonaarden hun gram te halen, zouden er zeer verstandig aan doen om het verleden nu maar eens achter zich te laten en hun blik blijmoedig op de toekomst te richten, zodat ze weer met een schone lei…

Wit papier dan onbeschreven, een schone lei wit krijt ons gegeven. De eerste januaridag ziedaar de geroemde dag van morgen hoe kan het anders dan beter gaan dit jaar. Toch heeft de mens reeds sinds aller tijden zich beter voorgenomen en was slechter niet te vermijden.…

mama je ging weer achteruit sinds ik je laatst zag je hand in mijn hand lei is het voorbij?…

plezier voor de verdorde stedenmens de tijd heeft niet stilgestaan hier loopt de stad mondiaal vooruit op wat eenieder te wachten staat dorst en dorst en ook wel dood de bodem van de vijver staart groen in opperste vijandigheid naar de verdwaalde toerist - voor water moet je elders zijn de vele papieren in haar buik wijzen naar de Leien…

Alleen de drank is weldaad in de goot van Boekarest met kerst: de weldaad kost geen habbekrats een leien dakje…

Het stond aan zijn schrijftafel te schrijven op een lei. Het woord onder de griffel, herkende ik, was van mij. En toen heeft het geschreven, zonder haast en zonder schroom, al wat ik van mijn leven nog ooit te schrijven droom. En telkens als ik even knikte dat ik het wist, liet hij het water beven en het werd uitgewist.…

't Is goed in 't eigen hart te kijken Nog even voor het slapengaan Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hart heb zeer gedaan Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei.…

volgend etmaal geduldig op haar wacht Met haar rug naar het raam gekeerd lijkt zij zich af te wenden van wat er te wachten staat terwijl zij als auteur van een nieuwe dag zelf over de inhoud gaat De nacht is als een zwart doek het verwijdert misstappen en onbedoelde zinnen bij het opkomen van de zon mag ze weer met een schone lei…

Soms gaat 't van een leien dakje, vaak ben je 't dakje even kwijt. Maar als ik nu op hun jeugd terugkijk, was 't toch een fijne tijd!…

Volgende keer zal ik met je praten, je aan het lachen maken en beginnen we met een schone lei.…

wat een zalige mazzel weer zo gaat dit dagje wel voorbij maar hier en daar een vuiltje hop, daar gaat de schone lei ik hang tot op zekere hoogte het pessimisme aan en zo zal een verassing mij niet voor voeten staan toch is een bewustzijn van een schaarse seconde niet weggelegd voor een gebroken eeuwige ziel want een sleur neemt je en…

Want niets is saaier dan een schone lei. Geen club heeft er gewonnen of verloren, de spelers zijn als tamme herbivoren, er hangt een waas van vrede rond hun wei. Als straks de schrille fluit zich luid laat horen, is godzijdank die vrede weer voorbij.…

Ze speelde doorgaans de dertiende zot: zweeg van des duivels; opvliegende gassen trok met haar lenzen, wat steels in de kassen over haar lei kwade uitspraken vlot. “Wel godverdomme, niks mag alles mot!” drukte ze uit bij versnellende passen van zwermende zusters, jagend haar vuur.…

Een schone lei. Ik vraag me af hoe schoon die lei is. Ik heb dit jaar misschien gehoopt dat het zoals alle andere jaren zou gaan, met pieken en dalen, tevreden zijn met een 5,5 en tenslotte toch nog overgaan. Hoe anders kan het nieuwe jaar gaan worden dan dit, kan ik nu wel mijn best doen, ben ik nu opeens beter in taal en wiskunde?…