Alle inzendingen over Leopold Storme

Enkele dagen later was er de uitspraak over Leopold Storme, een op het eerste gezicht voorbeeldige jongeman, van wie je bijna zou hopen dat het je eigen kind was, ware het niet dat hij zijn vader, moeder en zus heeft vermoord met welgeteld 101 messteken.…

', briest Leopold, 'en wedden dat ik ontdek, dat jij met chips gefraudeerd hebt, zogenaamde winnaar!'. Leopold snelt naar het kasteel, waar Wodan de deur heeft opengelaten. Leopold zoekt overal en uiteindelijk vindt hij Tweety in een ruime duiventil op een zolderkamer.…

Samen met Leopold maakte jij een uitstapje. Leopold zat achter het stuur van een Packard 120 Convertible Coupé, terwijl de chauffeur Pierre Devuyst op de achterbank zat, wat tegen de gewoonten in was. Jij hield een wegenkaart vast en jij wees naar de berg Rigi aan de overkant van het meer.…

Onderschat niets! Het lot van de mensheid hing eens van een appel af.…

De laatste blaadjes houden zich vast aan de boom, herfststorm laat ze vrij…

Wacht met gieren wind op betere lucht bij duister licht zodat je zo de kracht hervindt die menig boom doet buigen onder zijn gewicht Wacht met bulderen wind opdat je de vele kreten hoort die je bij bange mensen vindt wanneer zij naar jou luisteren in hun gedachten reeds vermoord Wacht met razen wind ontsteek eerst dan in grote woede…

haar stem vibreerde zacht in de storm hard in het spel…

De wind op je lippen is stil gaan liggen hij waait niet meer in mijn gezicht Een storm begint in mij…

voor de rood ondergaande zon naast de kerk tussen bladloze bomen en kale grillige takken in gestaag vallende regen vliegt voor de storm uit een ineengedoken bundel veren…

. ---------------------------------------- uit: 'De dagen van Leopold Mangelman. Brief aan M. Schoonheid en bier', 1993.…

De lucht wordt donker De donder ver weg klinkt als een alarm En ik herken de smerige geur van het naderende onheil Paniek. De wereld wordt zwart Mijn wereld Ik kijk om me heen Er is nooit een plaats om me te verstoppen Ik ben alleen Mijn benen worden zwaar ik verschrompel Hij is er al Er is geen kans meer Hij vangt me weer Het…

grote buiten vermengen met zijn lijf hem schijndood maken als de takken waarvan hij het sterven van hun blaadjes liever inruilt voor het strand omdat zijn lente duurt zolang er zee is in zijn buurt hem denken laat aan negen maanden aan het kleine binnen aan de stem van zijn moeder die vertelt van hoe alles groen is dat en aan de storm…

dansende bladeren op het wegdek geven vorm aan een razende storm die al takken brekend en beukend tegen ramen de gemoedsrust in alle hevigheid verwaait…

Het is letterlijk stilte voor de storm spookachtige straten bijna verlaten op een enkeling na optimist of niet in staat vastgelopen in meters file motoren oververhit vingers trommelen chaos en paniek wachtend op het oog angst zweet voor de monsterlijke kracht deuren en ramen dicht gespijkerd lijdelijk wachtend tot de tornado losbarst…

Stormen raasden doorheen mijn leven langs en over de vloedlijn heen toch blijf ik de waterkant bezoeken want wind en water reinigen ook wat ze aanbrengen voeren ze ook weer weg wie weet wat er nog meer komt terwijl water mijn voeten en wind mijn haren streelt denk ik, iets goeds dit keer vandaag nog of morgen…

Storm en kou raast door mijn lichaam. Dit voelt absoluut niet fijn. Ik ben mezelf helemaal verloren en dat veroorzaakt veel pijn. Mijn zelfvertrouwen is compleet weg. Het vertrouwen in de medemens is er bijna niet meer. De weg die ik te gaan heb is heel lang want hoe vind ik dit alles ooit weer.…

verscheurde wolken zon kust het zwarte water nog slapen golven…

Voel de golven sneller tegen je opstuwen Mijn handen die je borsten trotseren Het is te laat om de zee nog te kalmeren Gehijg maakt plaats voor gekerm Je raakt verslaafd aan de storm De razernij lijkt oneindig De schade lijkt enorm Na de storm komt serene rust De wind gaat liggen, alleen nog gefluister In alle stilte keren we terug naar…

toppen zwiepen in de regen knoppen kopzwaar op hun steel heel de bloemenzee bewogen sluit de blinden van je ogen ruik nog eens het malse gras groen zoals het gister was…

Hoor de regen slaat tegen de ruiten Van tikkel de tokkel de tak Hij trommelt op vensters en ruiten En tokkelt hierboven op dak Wat zullen de mussen nu koud zijn En bang zo in't donker alleen Ik zou vast een beetje benauwd zijn In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen. En de uilen die 's nachts altijd roepen Wat worden die beesten…

Soms behelsen stormen ons leven, hevige stormen, vergezeld van rukwinden, regenbuien, als een woeste stroom. Maar als na al dat natuurgeweld de normale toon weer wordt gevonden, is net als voor de uitbarsting, alles weer 'gewoon'. Opgefrist als na een bui, alles groen en zonneklaar, 't was gewoon een misverstand, gelukkig maar!?…

storm van wolken flarden in mijn hoofd gevoelens kolken van verstand berooft storm van woedende vlagen berovend mijn verstand kan het niet meer verdragen woede krijgt de overhand storm van onredelijkheid en haat neerslaand tegen de spiegels van mijn ziel voorbij de goede raad nu niet meer subtiel…

schuimende golven windstoten beuken de zee onder de gordel…

In mij woedt de storm Die kan ik jou niet tonen De storm van gevoelens Van herinneringen Van verlangen Van eenzaamheid en angst In mij woedt de gekozen dood…

Ze stonden samen op het bruggetje, de jongen en het meisje, en als je ze zou zien staan dan zou je denken dat je in een sprookje was beland. De zon scheen nog zwak. Het water kabbelde rustig onder hen door, maar hun was het alsof met wilde golven tegen de oever en tegen de brug aan werd geslagen. Ook de wind die zachtjes blies, stormde om hun heen…

machteloos dobbert het bootje verstopt tussen de golven worstelend met natuurgeweld wie zijn er aan boord waarom is men uit gevaren waarschuwing windkracht 10 ramptoerisme op de dijk auto's rijden af en aan slaan het spektakel gade de reddingsboot vaart uit vier vaders vrijwilligers de kapitein in de kajuit ze zoeken het ranke scheepje…

Blij dat ze de storm symbolisch kunnen sluiten. Huiskamerheroïek. Aan de andere kant kent storm ongekend veel positieve ervaringen. De boel wordt eens flink doorgelucht, want ook op straat moet dat gebeuren en oude energieën maken plaats voor frisse energieën.…

Het is niet de storm die stof doet opwaaien, maar de stilte ervoor...…

Vreemd genoeg noemden de Congolezen vroeger Koning Leopold II nonkel. Ingewijden weten wat dat aan betekenis heeft. De bewering dat er onder Leopold II een genocide heeft plaats gevonden is in tegenspraak met de nood aan arbeidskrachten.…

De Rubaijat is een verzameling kwatrijnen van de Perzische dichter Omar Khayyam (XIe eeuw), die door Leopold vertaald zijn.…