Alle inzendingen over Marek van der Jagt

De lezer ontkomt niet aan de vraag, of Marek van der Jagt zelf misschien een cliënt is van ontwikkelingspsychologen en psychiaters. Een dergelijk manuscript is voer voor het Pieter Baan Centrum.…

In Marek van der Jagts boek De geschiedenis van mijn kaalheid beweert de hoofdpersoon op een gegeven moment dat hij gehandicapt is, dit vanwege zijn kleine penis, hetgeen in wezen van geen enkel belang is, alhoewel, in1990 waagde een tandarts, terwijl hij een hulpeloze patiënte in zijn stoel had zitten, de partner van de vrouw te vragen of hij geen…

Zijn pseudoniem is of eigenlijk was Marek van der Jagt. Zijn moeder overleefde Auschwitz en zijn vader zat her en der ondergedoken, beiden zwaar getraumatiseerd. Ze hadden een onvolkomen huwelijk. Arnon heeft een oudere zus Maniou-Louise, die in 1963 geboren is.…

Zes jaar later won hij diezelfde prijs met zijn roman 'De geschiedenis van mijn kaalheid', wat hij onder het pseudoniem Marek van der Jagt instuurde. Over spier- en speedballen gesproken. Een knap staaltje literaire slimheid en daadkracht. Sindsdien beklom hij in sneltreinvaart de berg van eeuwige roem voor schrijvers die ertoe doen.…

Marek, ik ken je beter dan je denkt. Zal er nog een weg begaanbaar zijn naar de toekomst?…

Niet-zijn duurt langer dan zijn.…

Aangezien je geen ander bent Kun je niet anders Dan jezelf zijn.…

Leven is een fractie Van de dood.…

Gemekker moet je aan geiten overlaten.…

Als je ontkent dat alles is hang je het Niets aan. Je bevestigt daarmee dat Niets is en toch... Niets is!…

Het nadeel van eenrichtingsverkeer is dat er geen tegenliggers zijn. Zij houden je juist scherp.…

Korting op mijn leeftijd? Nee, laat maar zitten!…

(voor Marek Hlasko (1934 - 1969)) Je bent geboren op 14 januari 1934 in Warschau. Je was de enige zoon van Maciej Hlasko en Maria Rosiak. Je woonde eerst in Zlotoklos en later in Warschau. Op 26 december 1935 werd je in de Kerk van de Heilige Verlosser gedoopt. Toen de priester jou vroeg of je afziet van de boze geesten, zei je 'Nee!'.…

Marek was eerder getrouwd met de actrice Grazyna Dylag, met wie hij 1 zoon kreeg. Marek en jij kregen samen 2 zonen. In 1995 speelde jij in de komedies 'Theaterdonner' en 'Ach du Fröhliche', met Nicole Heesters (1937, Potsdam), de dochter van Johannes Heesters en de moeder van de actrice Saskia Fischer (1966).…

Met regelmaat bekeek ik het commerciële voetbalpraatprogramma van Derksen en Gijp en consorten. Hard gewerkt overdag. ’s Avonds met chips voor de praatbuis met verstand op 0. Wilfred Genee wist – onder zijn niveau werkend - op een slimme manier de boel telkenmale over steeds dezelfde onderwerpen aan het praten en aan het lachen te krijgen. Met de…

Met Bouke Jagt begon hij in 1957 het ‘Leidseplein’-tijdschrift, vooral met poëzie. Zijn mooiste tijd was waarschijnlijk die met het geruchtmakende Ratio, dat hij ‘voor vrijdenkers’ oprichtte. New Journalism avant la lettre, met zijn provoreportages van binnenuit. Daarnaast essays. Zijn interview met W.F.…

Mijn "oude" leraar Nederlands is niet meer te midden van de levenden. Ik vernam dit door enig gedegen, deducerend speurwerk met behulp van het toentertijd nog "vigerende" telefoonboek. Ik zou het mijn ex-klasgenoten willen vertellen, die allen uit het zicht zijn verdwenen en die wellicht, maar ongetwijfeld op andere wijze, eveneens te lijden hebben…

Samen met de schrijvers Marek Hlasko en Tadeusz Borowski en de dichters Andrzej Bursa, Edward Stachura en Kazimierz Raton behoorde je tot de Poolse, vervloekte dichters. Sommigen vergeleken jouw poëzie met de poëzie van Comte de Lautréamont en Arthur Rimbaud. De titel van je eerste bundel lijkt een link naar 'Een seizoen in de hel' van Rimbaud.…

Later samen met Bouke Jagt. We praten over de jaren vijftig. Met een traumatische ervaring die meer verklaart. In 1954 kreeg Henk Meijer, die zich juist in die tijd gesouffleerd door Gerard Reve ‘Henk Romein Meijer’ ging noemen de Reina Prinsen Geerligsprijs. Henk J. toen nog Henk Meier zat bij Eylders toen het nieuws over de radio kwam.…

Mijn lichaam golft door de stralende tunnel. Een helderheid doorschijnt alles en na het openen van mijn ogen blijk ik in een roeiboot te liggen. De oude man kijkt me geïnteresseerd aan. Ineens begint hij te praten. Zijn stem klinkt vertrouwd. "Nog nooit meegemaakt dat een zelf bij de eerste helft van de tocht al tot helderheid komt." Een zelf?…

Vliegen lopen over zijn hoofd. Een bakje rijst staat tegen de muur. Zijn vingers om de tralies gekruld. De man moet ergens in de dertig zijn. Hij is mager. Zijn gezicht heeft een ruw voorkomen. Met een gevoel van schaamte kijk ik hem aan. Zijn pijn en verdriet is voelbaar. Zachtjes mompelt hij ”Ik heb het niet gedaan.” Ik weet niks te zeggen en haal…

Ik vraag me zoveel dingen af. De wereld is mij vreemd. Mijn geloof is gebroken. Ik voel me alleen en ontheemd. Mag je niet meer naar één man verlangen? Er is maar één vraag die op mijn ziel rust. Als een vrouw enkel naar een man verlangt, waarom kan zij dan niet tot hem behoren? De wereld erkent monogamie, maar valt er dan niet veel te zeggen voor polygamie…

Ontmoeting Beschenen door een milde voorjaarszon, schuifelde hij wat rond bij de uitgang van de afdeling waar hij deze ochtend was opgenomen.Toen ik hem daar voor het eerst ontmoette, bij de deur die slechts opengaat voor wie de geheime code kent, vroeg hij of hij mee naar buiten mocht. Hij wilde naar huis. Naar zijn vrouw die in zijn beleving op…

Weerspiegeling De man leek in een dikke mist rond te dwalen. Vrijwel alles in zijn nieuwe omgeving was voor hem vreemd en onherkenbaar. De mensen die naast hem zaten, zeiden hem niets. Evenmin de personen in het wit, die met veel drukte langs hem heen snelden. Dan vond hij het thuis toch een stuk prettiger en overzichtelijker. Bij deze gedachte werden…

Voorjaarsgeluk De man zat bij het raam en keek verlangend naar buiten. Het ochtendzonnetje gaf een aangename warmte op zijn oude huid. ‘Ik zou wel eens naar buiten willen,’ zei hij tegen het jonge meisje dat hem zijn koffie kwam brengen. Hij had voor zijn gevoel al veel te lang binnen gezeten. ‘Na de koffie gaan we samen wandelen in de tuin,’ beloofde…

Daar stond ik dan, in het bijna verlaten bargedeelte van het hotel. Pogingen om te slapen waren op niets uitgelopen. De spanningen met betrekking tot de terugreis speelden mij parten. Dat was de reden, waarom ik had besloten nog even een sigaret te gaan roken. Terwijl ik wat rondkeek, bleef mijn blik hangen op die ene mooie zwarte man. Zijn ogen ontmoetten…

Vervlogen dagen De dagen, maanden en jaren gingen geruisloos aan hem voorbij. Zijn stille aanwezigheid was gaandeweg vanzelfsprekend geworden. Nieuwe bewoners kwamen en gingen, maar de man leefde rustig verder, schijnbaar ontsnapt aan de tijd. Wel was hij wat meer in zichzelf gekeerd, alsof hij ongemerkt aan zijn terugreis begonnen was. Een bewogen…

Afscheid ‘We zijn weer thuis pa’, klonk het opeens in de auto. Ze stopten voor een huis dat schijnbaar nog steeds van hem was. De man keek naar buiten, maar zijn gezicht gaf geen enkel spoor van herkenning. Ook in de woning, tussen zijn oude spullen, scheen er weinig tot hem door te dringen. Het huis was al een tijdje onbewoond, en volgens de arts…

Tuinman Het beloofde een mooie lentedag te worden. Voor de tuinclub een aangename ochtend om in de tuin te gaan werken. De tuinclub bestond uit bewoners die vroeger van tuinieren hielden en het plezierig vonden de hark of de schoffel weer eens ter hand te nemen. De man had zich onder aansporing van een verzorgende bij dit clubje aangemeld. Hij…

Het is een heldere najaarsdag in oktober, wanneer ik met mijn laarzen het wad trotseer. De schelpen kraken onder mijn laarzen en de zilte zeelucht dringt mijn neus binnen. Ik geniet van de kleine wonderen die bij eb op de zeebodem verschijnen en de vogels die hun eten komen zoeken. Even doe ik mijn ogen dicht en luister ik naar het geruis van de zee…