Alle inzendingen over Nescio

Zoo was 't: God liet zijn aangezicht zien en verhulde 't beurtelings. Je schoot er niet mee op, ook al bewonderde je de meisjes alleen maar uit de verte en al liet je hun bekjes zoenen door anderen, door die gewichtige heren, waar ze over 't algemeen meer mee op hadden dan met ons. Die waren zoveel netter en praatten zo aardig. En wij waren armoedzaaiers…

naar Nescio het oorverdovend gerucht 't geluid van fietsen in een stofwolk naar beneden als beloning na een klim gezoef van dikke banden het klapperen van een fietstas en 't zware gewicht van de tent achterop de bagagedrager 'jongens waren we- maar aardige jongens' schreef de schrijver Nescio ooit in zijn relaas over de titaantjes…

Het leven heeft mij, Goddank, bijna niets geleerd.…

Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken. Geef mij na mijn zoveelste kale reis iemand die mij twee haren uittrekt en glimlachend zegt: je wordt grijs. Geef mij alles en zeg: het is niets. Geef mij niets en zeg: dat is alles. Geef mij mezelf, geef mij jou. Ik heb gezocht naar wist ik maar wat. Geef mij nu eindelijk wat ik altijd al had.…

De Fop DE UITVRETER EN IK Het boek de uitvreter, een verhaal uit een dikker boek, van Nescio maakte op mij een grote indruk als scholier. Het was een mooi taalgebruik en de uitvreter was apart want hij deed niets en het eindigde in zelfdoding en de natuur werd mooi beschreven.…

Een groot dichter zijn, en dan vallen.…

De taal is armoedig, doodarmoedig. Die de werken des Vaders kent, weet dit.…

Als je een dichtertje bent, dan lopen de mooiste meisjes altijd aan de overkant van de gracht.…

En we vonden dat 't zonde was naar bed te gaan, dat een mens eigenlijk altijd op moest kunnen blijven.…

26 December 's Avonds om 5 uur even op de fiets. Nog wat dag, je ziet de dagen al lengen 's avonds. Zo zacht en stil. Rood en goud in de Ringvaart en de weerschijn van de lantaarns en de huizen zo stil. De vijf bezembomen bij het Koloniaal Instituut en de nog wat bleke lucht tussen de takken. De avondster in het water van de Mauritskade bij het Alexanderplein…

Maar 't zachte koeren van die duif in de eeuwigheid. Dat steeds weer herleeft als ik een duif hoor koeren en soms alleen al als ik hoogopgaand weelderig geboomte zie. Nijmegen, m'n vader, dat stuk weg, die bomen daar en die duif die koerde.…

Weer eens het gevoel dat Amsterdam van mij was en dat ik 't zelf had gemaakt.…

10 Augustus Dinsdag. 's Middags om 4 uur met de fiets naar Abcou. Nix an. Dooie bedekte lucht, regenachtig. Weinig vertier. Dood licht.…

De wereld was blijven draaien, draaide precies zoals altijd, zou wel blijven draaien zonder hem.…

Hij is nu in een gesticht voor zenuwpatiënten. Hij is heel rustig. Hij kijkt maar naar boven, naar de lucht, of tuurt naar de horizon of zit in de zon te staren tot z'n ogen pijn doen. Dat mag-i niet, maar ze kunnen niets met 'm beginnen. Aan 't praten kunnen ze 'm niet krijgen. Z'n schilderijen doen tegenwoordig aardige prijzen.…

'Maar ik weet nu wel beter: God is hier.' Hij wijst op zijn voorhoofd, voor 't eerst zie ik goed de diepe golvende groeven en dat z'n wenkbrauwen zwaar en lang zijn, de haren krom en vuil van kleur en droef als zijn snor.…

Hij is nu in een gesticht voor zenuwpatiënten. Hij is heel rustig. Hij kijkt maar naar boven, naar de lucht, of tuurt naar de horizon of zit in de zon te staren tot z'n ogen pijn doen. Dat mag-i niet, maar ze kunnen niets met 'm beginnen.…

Ik werd vanmorgen om vier uur wakker en hoorde later op de radio dat er het boekenbal was met de zin van Nescio “jongens waren we, maar aardige jongens”. Meteen dacht ik aan mijn favoriete boek en zette de cd op met het verhaal verteld en luisterde aandachtig en dacht er over er zelf een stukje over te schrijven.…

Nescio kende zijn eigen Zwarte Piet, kleurrijk zette hij zich af tegen een elite die helaas nog steeds bestaat. En weet u wat dan zo schrijnend is, Piet bekent geen kleur. Piet is kleurloos geworden en herkent zich in geen enkele regenboog. Die bemoeienis van volstrekt ziekelijke infiltranten, ik krijg er een kleur van.…

Foppe nescio zomergedicht gesticht lankwert 48 jaar bijna voorbij veel geleerd veel vergeten Of toch niet Droomde over boek zinnen nescio en voelde inspiratie voor een gedicht Hoed op sjekkkie aan muziek aan vogels fluiten zondagse rust Jeugd was mooi met boeken en meisjes en veilig thuis Totdat ik er uit moest maar terug mocht komen Toch weer…

Omdat ik gelezen had dat de schrijver Nescio die laan ook vaak bewandeld had, liep ik voor mijn gevoel steeds regelrecht de literatuur binnen. Dat feit gaf die laan een extra cachet. De bedenker van Japie de uitvreter had daar voorheen ook gelopen. Van die gedachte werd ik blij. De literatuur kwam ineens heel dicht bij.…

alleen maar foppe uit friesland uit een klein dorpje en pas niet in de harde mmaatschappij van de moderne tijd ben ik achter gekomen het moet wel leuk blijven dan maar wat minder van alles dus dag computer al heb ik er nu wel weer een en schrijf weer even dat heb ik wel op school geleerd en daar ben ik blij om ik ben nu vijftigen print uit om met nescio…

Mijn brievenbus rammelt binnenkort vanwege de komst van een heuse Nescio, op advies van meneer Snijders. Een reis van juweeltje naar juweeltje, zo had het op school ook kunnen gaan.…

Vroeger las ze graag Vestdijk, Nescio en Elsschot. Voordat ze begint te schrijven zet ze koffie en shopt ze kleren op internet. Haar boek 'De held' gaat zeker verfilmd worden, Paul Verhoeven zit al achter haar aan, maar die wil ze niet en ze wil zelf het scenario schrijven, een vinger in de pap houden.…

Je genoot van de zuipfestijnen in de binnenstad van Deventer en jij en je vrienden waanden jullie de Titaantjes van Nescio. Jij met name Dichtertje Japie, die van een spoorbrug bij Zwolle stapte en verdronk. Je woonde een tijd in de serre van een verpleegstershuis aan de Brinkgeverweg.…

Kunstenaars zijn altijd geweest en velen maakten even wat en waren arm zoals nescio of klaas koopman of een beetje vreemd als picasso wij hebben mondriaan en van gogh en rembrandt.…

De lapzwansen en de slampampers zijn van alle tijden en worden misschien wel het mooist beschreven in De uitvreter van Nescio. Vincent van Gogh was in zekere zin ook zo’n uitvreter. Geen cent te makken en toch maar doorschilderen en doordrinken. We hebben ze nodig.…

Bart steelt zijn titel van Nescio, denk aan 'Titaantjes'. Bart schijnt zelfs de biograaf van Willem Kloos te zijn. De biografie, die ik over Kloos heb gelezen, was in ieder geval niet van hem. Dat zijn populair geschreven boekje bij Prometheus is uitgegeven, zegt ook veel over de beweegreden ervan.…

Verdere beïnvloeding door Holst, Tucholsky, Tsjechov en Nescio. In 1961 won hij de Constantijn Huygensprijs en je voelt hem al aankomen, in 1967 de P.C. Hooft-prijs. Met de beeldend kunstenaar Frank Lodeizen verwerkt hij drie drinkliederen en tekeningen van Frank tot 'Vreugden en verschrikkingen van de dronkenschap'.…

Een leven als de uitvreter van Nescio. Of de boeffiguren uit het werk van Dickens. Dagelijks bang zijn voor alle mensen. Als een dier in tijden van groot gevaar schijndood aanwenden om niet te worden verslonden. Verstijfd van angst blijven. Hopen op liefdadigheid en betere tijden, hopen tot je een ons weegt.…