Alle inzendingen over Nicholas Vachel Lind

(voor Nicholas Vachel Lindsay (1879 - 1931)) Je bent geboren op 10 november 1879 in Springfield. Je vader Vachel Thomas Lindsay was een rijke arts. Je moeder Esther Catharine Frazee was een beeldschone lerares en kunstenares. Tot je achtste kreeg je privé-les van haar. Je was de tweede van zes kinderen.…

Harriet was de redactrice van PM en in 1913 stelde zij jou voor aan de werkloze, excentrieke dichter Nicholas Vachel Lindsay (1879 - 1931). Vachel werd verliefd op jou. Hij had geneeskunde gestudeerd, hij ging 3 jaar naar het Art Institute of Chicago en hij zat op de New York School of Art. Hij correspondeerde met William Butler Yeats.…

Je herstelde je vriendschap met Vachel, die inmiddels was getrouwd en twee kinderen had. De passie uit je poëzie werd eindelijk bewaarheid, zij het in het uiterste geheim, wat Vachel nekte, naast zijn deprimerende geldnood, waardoor hij op een kwade nacht een fles loog opdronk en nooit meer wakker werd.…

jaarlijks moet hij onder het snoeimes wilde scheuten wat bijgeknipt hij houdt bloesem in de knop lover weert zon die dramt een pronkziek maar blakend kind een spits blad als een schroef laat de kiem tollen in wind zijn vlees is wit gebroken in bruin als een oud gebit schimmel heeft zijn ringen gewist uit de holle stam groeit een…

Een buiging in de mist, de kruin nog in herkenning begeleidt met een verkoelende geur van dauw, vluchtig verlangen. En zij, bedauwd en koud telt de ringen van het lot onder een beginnende regen de levenslijn van kringen zout en zoet.…

Het was zo intens en levensecht maar Linde? De verlegen, iets wat burgerlijke Linde? Zou het toch waar zijn wat ze zeggen "stille wateren hebben diepe gronden?" Nu weken later zit ik, eindelijk eens niet fantaserend over ons nachtelijk avontuur, in ons oude vaste cafe met een vriend een cappuccino te drinken, als ik jou ineens zie staan.…

de melkweg in flonkerende kristallen op zwart fluweel dan een trage zon voorzichtig stralend door zilveren ochtendnevels jouw dag was geboren om je te ontvangen in een wereld van gouden herfsttinten je kleurt ons bestaan elke dag een wonder…

Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen?…

Kas weet van niets en Els zegt dat de dennen met elkaar sparren als voorbereiding op het gevecht van Linde Boom met Pla Taan. Huh, zegt Els, Pla laat bast vallen als er een zuchtje wind is, dat gaat Linde moeiteloos winnen. Eik houdt zich niet op met de discussie, haar vruchten zijn en blijven eikels.…

Een expert is iemand die steeds meer over steeds minder weet.…

Ik kom voor Linde, zegt hij. Ze knikt. Stapt opzij. Hij loopt naar binnen, kijkt rond. Blijft staan. In de woonkamer wijst ze naar een stoel. Hij gaat zitten. Linde kan ieder ogenblik komen, zegt ze. Wijn? Ze schenkt in. Op het schrijverschap, zegt ze. Hij knikt. Ze schuift een vel papier naar hem toe. Hij leest.…

Het is volledig terecht als Sywert van der Linden en zijn twee kompanen niet alleen civielrechtelijk maar ook ook strafrechtelijk aangepakt gaan worden.…

De kromme herfstmaan klampt zich vast aan een linde en sleept zich omhoog, traag opent de oude uil zijn spookachtige ogen.…

"Ik moet u vragen om nu de kamer te verlaten, het spijt me." Caro boog zich naar haar zusje toe en fluisterde in haar oor: "Linde ik hou van je!" en ze gaf Linde een kus op haar wang. Haar ouders gaven Linde ook een kus en huilden zachtjes.…

Ze laat zich immers in de echt verbinden En kent nu enkel dominee Ter Linden.…

Gerry van der Linden is geboren in 1952 te Eindhoven. Ze was twaalf jaar toen ze met schrijven begon. Op haar achttiende vertoefde ze in Amsterdam en het was Remco Campert die haar ontdekte. In zijn blad 'Gedicht' verschenen haar eerste gedichten. Ze debuteerde op jonge leeftijd met haar dichtbundel 'De aantekening'.…

Geen harte zwijgt, hoe mat en koud, en schel, uit alle borsten, schiet het steedsgezongen, ’t eeuwenoud en eeuwigjonge liefdelied. --------------------------------- lind: zacht…

je wikkelde maar lakens om het krijsen heen droeg me naar buiten tot onder de linde die zijn weidse armen zakken liet hij raakte de hemel plukte sterren voor boven jouw ogen maar jij zag ze niet stamelde alleen gebroken woorden…

Op het terras aan De Lind zal het goed toeven zijn bij een glas koffie verkeerd en een appelgebakje.…

Bos, Balkenende, Haitske van der Linde, Zalm, Rouvoet, Hirsi Ali, Ratelband, Mat Herben, Jeltje, Femke, Agnes Kant - Ik prikte met mijn potlood in den blinde. Zo heb ik een van hen mijn stem gegeven, Maar nu ga ik weer lekker vier jaar zweven.…

Ik kan er niet genoeg van krijgen: de geur van de linde, het rood van de papavers, het groen van de velden, het rijpen van oogst...…

Vandaag is een vuurzee een bloeiende linde in een vaas voor het raam.…

Als men in Oisterwijk op De Lind een terrasje bezoekt, kan men desgewenst zijn blikken laten dwalen en laten rusten op een heel leuk, romantisch aandoend torentje.…

ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk en in min was ik met de eiken en 't overspel bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte toen zij hun kronen streken. maar in nam mij de waardin die achter 't knotveer dranken dreef.…

Toen hij de markt bezocht zag hij juwelen een schat van linde purper en smaragd en zijde om rondom zijn hoofd te winden tot turban van zijn tanende gezag en ook een kleine parel die daar lag en steeds vergeefs opglansde in de weelde - die nam hij op en glimlachte en streelde mijn dofheid weg ik zag hoe hij mij kocht met blijdschap…

Zal ik u lief en beminde noemen in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit nooit stond een zomer zo te bloeien in al zijn linden, in al zijn kruid. Hoe zal ik u in mijn kamer noemen als gij schreiend uw mond drukt aan mijn huid als gij stamelend man wordt in al uw zoenen tederheid zal ik u noemen.…

De letters die men placht te snijden in de linden, En zijn van eerste aan niet in het hout te vinden; Maar kom je naderhand omtrent de groene bast, Zo blijkt’et dat het schrift gedurig groter wast*. Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken, Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken.…

Breng mij mijn deel van 't koel gespeel Dat tintelwater achter wilgen doet, Van 't luchtazuur dat als blauw vuur Door dichte linden gloedt.…

De putter zat hoog in de linde en zong zijn liedje met plezier. Een kleurig bolletje en hier kun je die overal nog vinden. Ik floot terug in c-majoor; zijn kleurig kopje draaide rond tot hij mijn grote lichaam vond maar toch ging hij er niet vandoor.…

met blote handen restaureer ik de oude foto van ons huis en de kleur neemt toe een veegje speeksel verwijdert een vlek kaal de linde, bruin de beukenheg geen dahlia’s meer de rok van m’n zus bolt en vader staat pal aan de weg ik strek m’n armen, vogel met m’n mouwen de dakpannen zijn te blauw ingekleurd onder de grauwe lucht…