Alle inzendingen over Onverwachts genoegen

Maar dat is wel de reden dat deze dag een beetje saai verloopt; ik had mij van alles voorgenomen en op het laatste moment zit ik toch onverwacht thuis, gelukkig wel want het heeft gegoten hier bij ons in Zeeland. Dus na een tijdje op de bank gehangen te hebben zet ik even de computer aan.…

Verwacht altijd het onverwachte van het verwachte Wanchai…

embryonaal gevouwen werd ik wakker warm gehouden door het witte dekbed versterkt door de kat in de schoot gelegen en de poes vond knieholten telefoonstekker uitgetrokken eerste beker koffie smaakt goddelijk zelfgemaakte tonijnsalade op wittebroodballade, tongstrelend wandeling in onverwacht zomers park trok mijn jas uit, stroopte mouwen…

langzaam komen ze bovendrijven steeds één voor één het is soms niet te beschrijven ze gaan snijdend door me heen veel is er weggestopt nooit meer aan gedacht maar ik heb mezelf gefopt nu zijn ze er, volkomen onverwacht ik dacht dat ik het was vergeten dat ik klaar was met jou maar mijn lijf laat me weten dat ik nog steeds van je hou…

'n Uitgestoken hand ontroert 'n Schouder geeft steun 'n Vriendelijk woord zegt alles 'n Kus gemeend geeft liefde 'n Roos gegeven met gevoel 'n Onverwacht gebaar zegt alles héél onverwacht ...…

Totaal onverwacht, want dat kón helemaal niet. Ik bracht er weinig van terecht. De daarop volgende dag gaf de wiskundeleraar mijn gecorrigeerde proefwerk met een brede grijns aan mij terug. Er stond een grote rooie 2 op en daarachter, even groot en even rood: “Onverwachts?”…

Verwacht het onverwachte, in overvloed.…

Veel is het niet de bamboe bewegend onder fluisteringen het licht haast koud op wangen een stem die verdwaalde zinnen roept een hand nog steeds op zoek een bed verloren in het midden en een doek dat maar hangen blijft…

Ik heb het boek doorgeworsteld tot 'g' van 'genoeg' en vervolgens de pijp aan Maarten overhandigd. Het krijgt van mij - mede gezien de vrij pittige prijs - niet meer dan 1 ster. Voor de moeite.…

Genoeg van dit leven En genoeg van dit lijf Genoeg van het licht En genoeg van de sterren Alles is te veel En niks kan nu goed gaan Recht is te recht En stilte te stil Het is allemaal Zo erg echt niet Maar net iets meer Dan genoeg zou zijn…

Niet genoeg Nooit genoeg! Wat zij van mij vragen is dwaas en bijna onmogelijk hoopvol En toch Ik voel De droom die zij dromen Is ook de mijne We reiken naar enige samelijk tol Het vuur dat nog smeult in het as van de heer 't Is genoeg Is genoeg.…

dobber ik niet genoeg in uw wassend water niet genoeg in uw zilver meer vlinder ik veel te veel tussen nu en later veel te veel tussen nooit en weer laaf ik me niet genoeg aan uw dikke druiven niet genoeg aan uw droge wijn tortel ik veel te veel tussen grijze duiven veel te veel tussen echt en schijn open ik niet genoeg de deur…

Mocht ik ooit écht gelovig worden, dan zou het zich spontaan in mij moeten voltrekken. Ik zou, zonder mitsen en maren geëmotioneerd en ontroerd willen zijn, me uit vrije wil deemoedig en nederig willen voelen en een gevoelsmatig rijkere beleving willen mogen ondergaan. Alle andere opties zijn niet reëel en zouden voor mij gelijk staan met het faken…

geluk zit hem niet in het materiële zoek het liever in het klein kijk eens naar een kind dat glimlacht of een straaltje zonneschijn een onverwacht telefoongesprek een leuk kaartje met de post er is zoveel te genieten geef je ogen goed de kost een boom die staat in volle bloei een avondje met volle maan er is toch zoveel moois…

Altijd aan zien komen altijd onverwacht, ongewenst inbegrepen: depressies praat niet over jouw ellende ik heb genoeg aan de mijne zelfmedelijden of droge waarheid Grens? Help me! dansend langs de afgrond als een spinner gedesoriënteerd…

Erkenning is een medicijn, soms komt het heel onverwacht, zo maar van iemand, waarvan je het niet verwacht. Een kleine aanraking, terwijl je een broodje koopt, het komt uit het niets, zelfs niet op gehoopt. Zoiets kleins is al genoeg, om een lach te ontlokken, je voelt je opnieuw bij de wereld betrokken.…

Mijn Zen-Goeroe opperde, toen ik dit probleem aan hem voorlegde, dat heer Keizer in Amsterdam werd geboren en in dier voege (prachtige constructie; in dier voege) dus al genoeg is gestraft, maar dat vind ik te makkelijk.…

‘Ja, maar als we…’ ‘Nee, ik heb er genoeg van. Meer dan genoeg!’ ‘Maar als we nu eens…’ ‘Ik zeg toch, dat ik niet meer over me heen laat lopen!’ De volgende dag lag het tot op de draad versleten vloerkleed bij het grofvuil.…

Onverwacht, ik zag het niet aankomen, onverdacht, misschien nog beter verwoord, die hoek kwam uit het niets, uppercut vol op mijn bek gegaan. Ik heb geen zin u alles uit de doeken te doen, weet slechts dat mijn lieve Nathalie mij een plens ijskoud water in 't gezicht heeft gesmeten, maar mij daarna wel volledig heeft afgedroogd.…

Alles tegelijk plannen voorkomt dat alles onverwachts tegelijk komt.…

mijn werkbezoek aan Hoek van Holland bracht onverwacht verrassend resultaat mijn werkhypothese er was al hoek voordat er sprake was van De Hoek nee dus er was alleen des graven zande en wat klei in polder de Burgemeester van Rotterdam is thans op de hoogte van de antwoorden op mijn vragen tot zijn genoegen ontving hij bericht…

Gisteren was onverwachts een bijzondere dag voor mij. Ik opende mijn post op mijn computer en ineens stond daar een brief van een voor mij onbekend persoon. Nieuwsgierig zoals ik ben opende ik meteen deze brief geschreven in doc.…

Verlangend zoek ik naar die dag en hopelijk komt hij al morgen waarop ik dan onverwacht verlost zal zijn van zorgen…

Waar hij goed genoeg was om achter gesloten deuren haar lief te mogen zijn, maar met open deuren zo niet mocht heten. De liefde was de laatste weken opvallend mooi geweest. Zijn hart zou hem zijn woorden altijd kwalijk nemen. Hij stotterde terwijl hij fluisterde: "Ik had alles voor je willen geven, maar uiteindelijk gaf ik nooit genoeg."…

stormen golven zeeën tranenvol zoet en zoute vrolijke en stoute lustig gaan en komen uitgediepte dromen knipogende maan schijnt telkens ouwe koek op hunkerende liefdeslanen die verlangend naar iets anders slurpen even niet verdriet genoeg de kroeg wenkt lachend hij leest vandaag maar eens een humoristisch boek…

En had ik genoeg van je zoentjes, Genoeg woordjes van liefde gehoord, Ik nam je, een, twee, drie, in mijn armen, En... gooide je over boord!…

Lezen is het allerpersoonlijkste en allereenzaamste genoegen van de wereld.…

De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft.…

Er zijn visjes genoeg in de zee.…

toonde ik het niet genoeg wil ik geven aan jou zonder jou kan ik niet leven…