Alle inzendingen over Opgesloten in mijzel

Als kind voelde ik al dat ik anders was dan de meesten, hoe ik ook mijn best deed om erbij te horen, om hun tempo bij te kunnen houden, om hun obsessies zoals voetbal en kalverliefdes na te apen, mij ook in tabakswalmen te hullen, mist en nevel, er bleef iets haperen in mij, waar ik niets aan kon doen, waarschijnlijk aangeboren, een genenkwestie, maar…

Ik voel me hopeloos opgesloten in het hart van de roos verliefd je houdt me gevangen maakt me gek van verlangen verliefd het voelt als een kooi waar ik niet uit kan komen verliefd het is niet altijd rozig en mooi verliefdhopeloos-over-jou-dromen…

Mijn moeder was vreselijk tekeer gegaan en had gedreigd naar de politie te gaan, toen zij hoorde, dat Clara opgesloten was onder de grond. Het arme kind bleef opgesloten, maar haar hondje begon op een gegeven moment ergens te graven totdat er een opening naar buiten ontstond.…

Ik bleef onder de grond opgesloten en ik had geluk met mijn hondje, want staande op een kast begon hij op een gegeven moment met zijn pootjes aan het dak te krabben, totdat er een opening kwam die groot genoeg was om het hondje naar buiten te duwen. Zelf begon ik met blote handen ook te graven.…

Mijn moeder was vreselijk tekeer gegaan en had gedreigd naar de politie te gaan, toen zij hoorde, dat Clara was opgesloten onder de grond. Dat hielp niet en Clara bleef in haar kamer onder de begane grond.…

Daarbuiten schijnt het felle zonlicht, naar buiten, daar wil ik heen, hier binnen zitten de ramen dicht, en hier binnen ben ik alleen. Daarbuiten fluiten mensen, en lopen vrolijk heen en weer, hierbinnen zijn volop wensen, maar dan ook niet veel meer. Laat me ook daarbuiten zijn, waar iedereen nu is, hierbinnen voel ik me zo klein, hierbinnen…

Als ik door de tralies van mijn kooitje tuur dan wil ik even vrij zijn zelfs voor korte duur. Een lekker stukkie vliegen met anderen om mij heen er even tussen uit zijn heel even niet alleen. Maar dit zal nooit gebeuren ze laten mij niet gaan daarom bestaat mijn leventje uit op mijn stok te staan.…

De kleine kamer, waarin slechts een bed en een kast dienden tot haar comfort, maakte onderdeel uit van het grotere complex van de psychiatrische kliniek waarin velen onderdak maar geen troost hadden gevonden. De kale en onherbergzame gangen van het gigantische gebouw strekten zich uit als een doolhof waarin zij hopeloos en vertwijfeld ronddoolde.…

Ze hebben Sade opgesloten; ze hebben Nietzsche opgesloten; ze hebben Baudelaire opgesloten. De minachting die ik voor de psychiatrie voel, is zo hevig, dat ik nog niet naar Nadja heb geïnformeerd.…

ik zie jouw tranen iedere nieuwe dag zal ik ze ruilen voor een stralende lach ik voel jouw twijfels het kan je benauwen mag ik ze ruilen voor 'n grenzeloos vertrouwen ik bespeur angstige nachten opgesloten in een cocon il wil ze ruilen voor een dag vol zon…

Mijn voetstappen klonken hol Ik hoorde mijzelf lopen Naast mij een vrouwelijke cipier Die deed de hekken open... Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los... Dankzij mijn echtgenoot zat ik nu hier Hij liet mij arresteren Wat zijn mijn ogen opengegaan Toen hij mij dit had…

Mijn bruine vriend werd opgesloten in een zaal. Mijn bruine vriend moest slapen in een bed, dat naast een bed stond waar een zwaar getatoeëerde man sliep. De meeste tattoo's waren hakenkruisen. De gehele nacht moest mijn bruine vriend de racistische kreten aanhoren, van een man die al 25 jaar opgesloten zat.…

In me, verterende duisternis zwaar nevelgrijs. Neergedrukt in mijn ego-gevangenis weerklinkt mijn stille krijs. Geef me weer dromen, Laat me voelen, hoe de wind met m'n haren vrijt. hoe de zonnewarmte over me heenglijdt Laat me voelen, dat voelen simpelweg leven is. Geef me iets.. alles is beter, dan dit gewatteerde niets.…

"Het spijt me schat" is zelfs te veel Elementaire dingen, basis van liefde opgesloten in mijn hoofd Verward in vele woorden, gesmoord door mijn gedachten... ZWIJG IK...…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

De "Europese Unie Ruïneert Ons", het is al in de naam opgesloten.…

Jeugdigen mogen niet opgesloten worden als ze tijdens hun detentie geen onderwijs kunnen volgen.…

druppels gestold licht duizend jaar opgesloten bevrijd uit de grond…

Opgesloten, gevangen en eenzaam.. Maar de gedachtendwaling der mens.. breekt met kracht de tralies en.... opent het raam. Vlieg!…

zitten in je zelf Zoals opgesloten in je huis tijdens een storm Geen kant op kunnen terwijl De storm voort duurt Kijkend naar de grauwe grijze lucht Wetend dat straks de zon weer gaat schijnen Wetend dat de scherpte van de pijn verdwijnt En hopend op een nieuw begin…

Een mens die een ander mens van zijn vrijheid berooft, is een gevangene van de haat, opgesloten achter de tralies van vooroordelen en kleingeestigheid.…

Gevangen in de kubus Loop ik in het rond Gevangen in de leegte Verlies ik de moed Gevangen door de stilte Laat ik het los Bevangen door de tranen Word ik opgesloten…

lang diner levenslang door de burger vergoed Een leven lang hetzelfde bed levenslang een kalender aan je wand een leven lang volgens de wet levenslang zonder zon, zee en strand Een leven lang verzuren levenslang in een appartement een leven lang streepjes zetten op de muren levenslang omdat je een moordenaar bent Een leven lang opgesloten…

'k Ben slecht van zin: ze blijven mij maar kwellen en zitten opgesloten in de kleine hersencellen. Ik droom van haar en zo verleng ik tijd van ergernissen. De dagen en de nachten breng ik door met haar te missen. M'n wond wordt niet geheeld door tijd.…

het bestoven raam op de toekomst op een kier voor wie bang zijn voeten niet te snel beweegt het kan gesloten worden met een simpele zucht voor de onstuitbare zoeker naar goud in dit leven wenkt enkel het grote gat waar gordijnen hangen waaien op de ademtochten van passanten te vlug dus onderweg nooit herkend dit steedse raam hier is…

Als in een vacuüm Als in een luchtbel Gevangen en opgesloten Emoties in de knel De tijd hier staat stil De wereld buiten tolt rond Want buiten dit vacuüm Wacht voor mij de afgrond In het vacuüm is het veilig Buiten is onbekend Toch heel voorzichtig Grenzen worden verkend Ondanks de geborgenheid En bescherming van deze bel Haal ik…

Opgesloten tussen metershoge muren Bang voor wat daarbuiten is Eindeloos piekeren en zich afvragen wat ze op de aardbol doet Verder bouwen aan die muren Steen na steen tot ze naar adem snakken moet…

een ieder schuift een beetje op de wip spring'rig speels winter verliest grip op natuur en zin in flirt en lentemin wie denkt straks nog aan opgesloten kip?…

In zijn spel In zijn gedachten In zijn daden In mijn verleden Ik zit opgesloten Maar kan er niet meer uit……