Alle inzendingen over Opgestaan uit graf

Laat mij dus maar teruggaan ook al ga ik dood van angst, naar het graf van de gelofte, waar geloof nu opgestaan is, dat ooit pijn en rouw verwaaien.…

Op Goede Vrijdag Is Hij begraven, Niet in een graf - zijn graf was het hellevuur-, Doch zondagmorgen Was Hij weer opgestaan, Ging door de velden, Glimlachend vredig Naar de hemel van blinkend blauw.…

Vanuit de nacht geboren, de glorie van het licht, de wereld zal het horen, geen graf blijft eeuwig dicht. Zie 't licht van Gods genade, de dag breekt stralend aan, de Koning treedt naar buiten, de Heer is opgestaan. Die als uit stof herrezen, zijn sporen achter laat, als eersteling geprezen van wat te wachten staat.…

me in je op te slaan nu jij in mij bent opgestaan kan ik jou eindelijk met liefde laten gaan…

was opgestaan m’n vrouw was blij dat zij was meegegaan ik zag haar biddend beide ogen sluiten ik hief uit dank de fraaiste psalmen aan pas na het zingen, ging ik weer naar buiten…

Dagen waarvan je je herinnert dat je moeitevol bent opgestaan. En je afvroeg: waarom ben ik opgestaan?…

Na een vreselijk lijden is Jezus aan het kruis overleden en daarna in een graf gelegd. Dat gebeurde allemaal op Goede Vrijdag. Op de zondag na deze vrijdag wilde men Jezus balsemen, maar zijn graf bleek leeg te zijn en moet Jezus opgestaan zijn uit de dood. Dat noemt men de wederopstanding van Jezus Christus en dat is het Paasfeest.…

Dan moet dat antwoord 'Hij is waarlijk opgestaan!' dus ook betrekking hebben gehad op een opstanding in hun hárt. Zoals ze gevoeld hebben, diep van binnen, dat hij verraden is en vermoord en begraven, zo moeten ze er bij dat woord van die ouwe bisschop opeens zeker van zijn geweest dat hij in hén was opgestaan.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitgepraat.…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

Madeliefje lief al vele malen vertrapt steeds weer opgestaan.…

Wie nedergedaald ter helle en weer opgestaan ontdekt dat hij er halverwege aan is ontsnapt, blijft worstelen met het paradijs.…

De jaren sluipen geslepen voort in vele tikken steeds weer opgestaan na elk geslagen uur…

een lange weg moeten bewandelen wel een paar keer gestruikeld altijd weer opgestaan nooit meer treuzelen nog alleen maar vooruit gaan…

Hij was een apostel en geloofde niet, dat Jezus uit zijn graf was opgestaan. Hij had het pas geloofd als hij het zelf gezien had. Ik geloof het wel, want Christus is wel uit zijn graf opgestaan en dat was met Pasen, want het staat in de bijbel en dat is geen leugenboek.…

iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken de zandhoop van een vers gedolven graf…

Of klinkt vandaag toch in het Vaticaan: Godlof, de paus is waarlijk opgestaan!…

Doch ik zeg u een blijde boodschap aan: De Beer is gister waarlijk opgestaan.…

nacht kan gaan slapen als dageraad is opgestaan mogen dromen zich vergapen aan frisse moed weer opgedaan ieder leven draait zijn uren tikkend, middels biologische wijzers…

Hij was al jaren dood, de echte Reve Maar hij is opgestaan, en ziet: hij leve!…

Je zegt me dat je moe bent opgestaan daar je vannacht geen oog hebt dichtgedaan; jou dus geen blaam treft dat je zoveel gaapt. Maar hier bespeur ik een gedachtenfout, want als je ’s nachts je ogen openhoudt, dan is het niet zo vreemd dat je niet slaapt.…

Ik wist dat mijn galopperende hart nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen zoals ik weet dat deze vers het graf is van een doodgeboren en verzwegen liefde, het graf in het graf...…

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu…

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer…