Alle inzendingen over Ophelie Winter

Ook met Stomy Bugsy, Patrick Bruel, Titoff en Ophélie Winter. In 2002 verschenen 'Trois étoiles' en 'Teen Spirit' en in 2004 verscheen 'Bye Bye Blondie'. Van 2004 tot 2005 schreef Virginie een blog, die haar dagelijkse leven documenteerde.…

(voor Ophelie Kleerekoper-Winter (20 februari 1974)) Je bent geboren op vijf over vier p.m. in Boulogne-Billancourt, in de westelijke, dichtbevolkte buitenwijken van Parijs. Je Joodse vader David Alexandre Winter (Leon Kleerekoper) is geboren in 1943 in Amsterdam en hij was diskjockey bij Radio Veronica en zanger.…

Ik ben de zon in de zomer, de sneeuw in de winter en de druppel die de lente doet overlopen. Nou jij!…

Als tijd altijd was Bleef ik eindeloos liggen In pas gemaaid gras…

Men preekte eeuwen later pas, dat het gezin een hoeksteen was, want tot Maria's groot verdriet bestond het CDA nog niet.…

Eens zal, als wij zijn heengegaan en met ons alles wat wij deden, ons weten, onze zekerheden, haar glimlach onze dood verstaan, omdat ze door ons heeft geleden en tussen ons alleen gestaan.…

Leon de Winter (1954, Den Bosch) zat bij Pauw & Witteman om te protesteren tegen de vijf miljard euro Europese steun aan Egypte. Onze regering heeft met dat plan ingestemd. Blijkbaar zijn onze bestuurders nog rijk genoeg om zulke onzinnige acties te steunen.…

Mensen geloven oprecht dat vriendschap door dik en dun gaat, maar wie ernstig ziek wordt, werkloos raakt of financieel aan lager wal, verliest onvermijdelijk vrienden...…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…

Wat is een winter Als je weet dat sneeuw niet valt Maar de kou wel trekt…

wij vierden de zomer dat jaar nog lang nadat zij voorbij was haar warmte in onze harten deelden wij haast oneindig ons ontging de roodgekleurde lucht en het sterven der dingen daarna zelf stierven wij in beetjes zacht en ongemerkt toen ik alleen ontwaakte waren mijn armen leeg maar jouw hart klopte in mij de glimlach ontdooide de winter…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

als eitandjes tegen de aardschaal Verblindend is het licht als het donker eindelijk wijkt Dagen worden aaneengeregen met dons en mos en twijgen Bevend zweeft de nevel over heide, weide, wouden Blatend, kakelend, kwetterend wollig, mollig, melkgelik Bruisend breekt het beekje De elver schiet schichtig weg Nergens is de koude winter…

Hier lig ik in bed te rillen, belaagd door 'n leger bacillen, die met me doen wat ze willen. De dokter overlaadt me met pillen. Witte sneeuw bedekt ieder dak, naast me staat een glas cognac.…

IJzig op zijn troon gezeten een majesteit in kil grandeur; grimmig wordt hem vaak verweten een koud en grauw humeur. In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzingwekkend in haar kracht, die een raam met bloemen doet…

Koning Winter, gooi me een deken, want ik wil een winterslaap en ik heb het zo koud.’…

Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi en nat. Mensen buiten in hun wanten, sneeuw dwarrelt aan alle kanten. Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi maar nat.…

De hemel grijst van kim tot kim. De kou krimpt in gekist gekraak. Sneeuw puurt de bijtende lucht, scherp het snerpen van gebitterd kristal. Krachtig laait de wervende wind, rijp stuift uiteen in een zilveren gruis. Witte lijnen venijn in vlaggen vlagend, werpen terpen op, brokken butskoppen. IJsnaalden stikken samen tot vorstkorsten…

Saffierblauwe ogen kijken gevoelloos starend in kilte porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond maakt van water een ijskoude…

Van kindsbeen heb ik kennis van een wak. Denk ik het in dan denk ik mij in de voorbedachte winterdag waarop ik, spijbelend, in de late ochtendschemering, een onbeschaatste, mensverlaten wijde Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte steeds hetzelfde en mij toegedachte wak. Denk ik het in dan denk ik mij in dit wak totdat het zingen gaat van…

februari, koud en nat 'k ben hem na 3 dagen zat 't is alsof het nooit lente wordt gelukkig duurt die maand maar kort en ondergronds begint stilaan het leven weer van voor af aan…

Ze aanbad Ra Haar pittig hart, een offer aan de zon. Nu een star gebonden zonnebloem in 't grijze winterlicht. Verslagen huilt ze november-mist. Vergeten souvenier uit eerdere zomertijd. Zelfs niet tot vogelvoer herleid.…

Ik ratel nog altijd van de rillingen wanneer het korreligkloppende gras me influistert dat zij de zomers korter en de winters kouder maakt. echo Wortels verstenen in de ingedampte klei. Ze willen het nog niet aanvaarden.…

In de schoot van de koude winter wordt het leven pas gezellig warm.…

Winter. Je ziet weer de bomen door het bos, en dit licht is geen licht maar inzicht: er is niets nieuws onder de zon En toch is ook de nacht niet uitzichtloos,zolang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wordt. Zolang er sneeuw is, is er hoop.…

Ze zei me laatst dat ze voor altijd bij me wilde blijven. Maar ik wachtte liever nog een jaargetijde. Want bloesem bloeit nou eenmaal vaak in mij.…

het gras rijmt wit in zacht oranje ochtendlicht ogen spiegelen winter…

moeizaam gaat de adem 's winters bomen staan te bladerloos alles slaapt een heel klein beetje zuigt wat lucht nog door zijn tanden met een fluitgeluidje ijzel met een zinderig toontje regen me een sneeuwmond stilte. 't lijkt wel nachtelijk slapen of de diepslaap doodzijn. is de egel in de takkenbos gekropen?…

witte sterren uit de lucht een klein gebaar, een diepe zucht witte sterren vallen zacht er is er een die naar me lacht een hand, een lach, een koude ril en opeens is alles stil…

De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's Laten ouders in het ongewisse Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade Grote…