Alle inzendingen over Peter Franklyn Bella

(voor Peter Franklyn Bellamy (1944 - 1991)) Je bent geboren op 8 september 1944 in Bournemouth. Je vader was een deurwaarder voor boeren. Je woonde in Warham en je ging naar de Grammar School in Fakenham en daarna naar de School of Art in Norwich. Weer later naar het Maidenhead Art College, waar je les kreeg van de kunstenaar Sir Peter Blake.…

Bella draagt een kunstig gebreide donkerblauwe maillot, voor altijd een herinnering aan tante Gerdina, de zus van mama, die eveneens niet meer te midden van de levenden is.…

Tante moest eens haar fragiele lichaam overleveren, overgeven en prijsgeven aan de afschuwelijke en slopende ziekte Maar Bella die mij vergezelt draagt nog altijd de gebreide donkerblauwe maillot.…

Quanto è bella. Quanto è cara!…

Jij veranderde jouw naam in Bella Darvi. Darvi is een combinatie van Darryl en Virginia. Jij ging acteerlessen volgen en in februari 1953 had jij een contract bij 20th Century Fox getekend. De actrice/roddelcolumniste Elda Furry noemde jou 'een opwindende, nieuwe persoonlijkheid'.…

Ik dacht dat Bella in het diepst van haar hart begraven schatten verborgen hield. Haar lippen droegen de geur van haar eerste kus, een kus, als verlangen naar gerechtigheid. Wat was deze schuwheid die zij tegenover mij, tegenover de mensen voelde en omwille waarvan ze zichzelf in de schaduw stelde?…

Ik wil maar aan één ding bezwijken Dat is de liefde die ik voel voor jou Dan behoor ik ook tot de rijken Niet door geld, maar door een vrouw Ik verdrink vaak in jouw mooie ogen Je haar danst langs je gezicht Ik denk vaak dat ik word bedrogen Maar je bent het echt die naast me ligt Dankzij jou voel ik me weer herboren En ik geef je mijn…

De tafel zou feestelijk gedekt zijn met een mooi kleed en daarop zou tot je verrassing de zwarte negerpop zitten die je in de etalage van de speelgoedzaak gezien had en die je zozeer gewenst had en die je, heel toepasselijk, de naam "Bella" zou geven en ook was daar het sprookjesboek met de uitklapbare bladen dat het sprookje van Doornroosje verbeeldde…

Als na een dagenlange reis de geur van oleander mijn hoofd omringt het azuurblauw mijn ogen binnendringt mijn smaakt ontwaakt door stracciatella-ijs dan klopt mijn hart een warmer ritme het landschap danst dan dankt en bidt ze Als door de vroege geur van cappuccino de ranke zeilen langs de kim flaneren de cipressen hun schaduw…

Vanuit mijn spontaniteit vroeg ik haar toen ze even stil bleef staan: ‘Het zou mij niet verbazen als uw voornaam zoiets als Bella is.’ ‘Hoe komt u daarbij?’ vroeg ze. ‘Nou het is een naam die bij u zou passen, u weet wel van Bella Donna.’ ‘Dan moet ik u teleurstellen, ik heet namelijk Saapke.’…

De brandende kaarsen die men rond de bruid omhooghoudt, trillen in de handen; de bruid zit er bij als een angstig wit vogeltje. De tante is nu vlak bij haar en tilt de handen op als bij 't zegenen van de sabbatlichtjes. De bruid buigt het hoofd nog dieper en tast als blind naar haar zakdoekje. Ze is diep geroerd en barst haast in snikken uit. De tante…

Iedereen heeft serpentines in de hand, de ceremoniemeester zingt. Steeds dichter naderen de bruidegom en de stoet mannen, de rode loper is nu vol zwarte schoenen. De bruid richt zich op en wacht. Wij steunen haar. Slechts heel licht beweegt de bruidegom zijn handen, tilt de sluier op en werpt hem over zich heen. 't Is net of hij nu met zijn bruid in…

De klokkenmaker legt het voorzichtig in de la. Laat het eerst maar eens goed uitrusten. Hij troost het en belooft dat hij het niet zo vlug zal teruggeven. Er zal hem wel een voorwendsel te binnen schieten. Meneer zal moeten wachten. 'Uw horloge heeft een grotere reparatie nodig.'…

We breiden ook voor onze poppen; de zwarte pop genaamd "Bella" is nog altijd in mijn bezit en draagt nog het gele jurkje dat onder de enthousiaste leiding van Zuster Theodorina tot stand kwam.…

In de hogere klassen breiden we voor onze dierbare poppen, zodat mijn geliefde Bella, een negerpop die ik met Sinterklaas cadeau had gekregen, een geel jurkje met ingebreide donkerblauwe motieven kreeg. Ook het potloodetui, uit donkerblauwe katoen gebreid en omgehaakt met gele katoen, werd een succes.....…

Kijk, meester Peter heeft jou de klas uitgestuurd omdat jij tijdens zijn les zat te praten. En dat wil meester Peter niet. Meester Peter wil dat het stil is als hij praat. Jaha, meester Peter weet heel goed hoe erg het is als je tijdens de les zit te praten. Want meester Peter stond als leerling Peter ook vaak als prater in de hoek.…

Zeven zonen had moeder: Allen heetten Peter, Behalve Wanjka die Iwan heette. Allen konden werken: Eén was geitenhoeder, Eén vlocht sandalen, Eén zelfs bouwde kerken; Maar Iwan die Wanjka heette Wilde niet werken. Op een steen in de zon gezeten Bespeelde hij zijn schalmei.…

ik mag er zijn voor jou als water voor bloemen of als een bloeiende struik voor de mooiste vlinder door jouw naam te noemen open ik een luik om adem met je te delen en in gedachten jouw levenspad te strelen je hand zal ik pakken en jou op mijn schouder dragen maar ook wijzen naar anderen, zo velen die jou met warmte willen…

“Geen mens begrijpt mijn humor, potverdikke. Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

Nu onze premier in DWDD Jan Mulder heeft verslagen bij een wedstrijdje tegen-de-wind-in-fietsen vrees ik de eindsprint van Jan Peter. Ons volk laat zich voor de zoveelste keer door het gebalk van een overgewaardeerde prof. een rad voor de ogen draaien.…

Meneer Peter stelt dat amper 2% van de antidepressiva-gebruikers werkelijk baat heeft van die medicijnen. Dat aantal kwam best als een schok, ook bij mij. Bovendien noemt de scepticus Peter de pillenindustrie in zijn werkwijze overeen komend met de georganiseerde misdaad. Hij vindt dat het totale farmaceutische systeem op de schop moet.…

Ook zie ik de negerpop, "Bella" genaamd, in haar zondagse jurk in het zonlicht in de tuin. En daar is mama in haar werkelijke, jeugdige gedaante. Zo dierbaar is ze me, nooit meer kunnen we gescheiden worden. In de wereld van droom en slaap ben ik bij haar voor altijd.…

Ook zie ik de negerpop, Bella genaamd, in haar zondagse jurk in het zonlicht in de tuin. En daar is mama in haar werkelijke, jeugdige gedaante. Zo dierbaar is ze me, nooit meer kunnen we gescheiden worden. In de wereld van droom en slaap ben ik voor altijd bij haar.…

Zie ginds komt Jan-Peter Ik zie hem al staan Zijn knecht staat te lachen Laat Gerrit maar gaan Hoe huppelt daar Boris Dit tweetal achterna Zal hij misschien denken Aan een letter van chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sinterklaasfeest Dus lieve bejaarden Geduldig en…

Sommigen van die goeie leraars indertijd in de humaniora slaagden erin hun best te doen om onze menswording te stimuleren. Van zaadjes planten die bleven groeien, ze konden er wat van. Een vraag die een leraar Nederlands toen stelde zal me altijd bijblijven. Topsporters die zoals de coryfeeën van de 100m spurt in de atletiek, heel hun jonge leven laten…

.: Miriam Blennerhassett, haar dochter Aimée (sinds 2009), Lucy Champion, John McGlynn, de tweelingbroer van Michael, Andrea Delaney, Sara Weeda (1994, Enschede), Cait Frizzell, Ellie Nic Fhionnghile, Fergus Cahillane, Cian O'Donnell, Nick Stopte, Sam Kreidenweis, Nejc Rudel, Cian O'Donnell, Jan Kuhar en Sara Di Bella.…

ondanks alles alerte geestesoog verschijnen de voorwerpen van mijn spel, het speelgoed van mijn jeugdjaren; de kartonnen kaarten met de afbeeldingen, met een pen beprikt, het mikadospel met de bontgekleurde staafjes, de magneten met hun wonderlijke en zo mysterieuze aantrekkingskracht die tot mijn verbeelding sprak, de lieflijke poppen genaamd Rosa en Bella…

Twee machtige, zelfzuchtige neigingen vochten in mij tegen de echte liefde. Ik dronk en ik was mensenschuw. Weliswaar besnoeide ik mijn quantum wijn aanzienlijk, maar om de paar weken wist de god me er door vleierijen toe over te halen me in zijn armen te werpen. Maar het is vrijwel nooit voortgekomen dat ik, om maar iets te noemen, op straat bleef…

Dan was ik toe aan de kroeg. Ik blies de lamp uit, liep op de tast de steile, oude wenteltrap af en ging een Veltlinerlokaal of Waadtlands wijnhuis binnen. Daar ontving men mij als de goede klant die ik was met respect, terwijl ik zelf gewoonlijk hooghartig en soms uitermate grof was. Ik las de Simplizissimus waaraan ik me telkens weer ergerde, dronk…

Op een rijpere, mooiere en toch ook veel kinderlijker manier sprak de heilige Franciscus dit uit. Hem begreep ik pas tóen volledig. Doordat hij de hele aarde, de planten, hemellichamen, dieren, winden en wateren bij zijn liefde tot God inbegreep, liet hij de Middeleeuwen en zelfs Dante achter zich en vond hij de taal van het tijdeloos menselijke. Hij…