Alle inzendingen over Pieter Jacob Six

In het begin van de tweede wereldoorlog bouwde je een zendernet voor het verzet, op verzoek van de chef van de Ordedienst, jonkheer Pieter Jacob Six. In de zomer van 1942 werd je hoofd van de OD-Radiodienst, die een jaar later gereed was.…

Nicolaes schilderde Italiaanse landschappen en hij was bevriend met Jacob van Ruisdael. En je was mogelijk de leerling van Paulus Potter, die het schilderen van zijn vader Pieter Symonsz. Potter en die op zijn 28-ste aan tuberculose overleed, maar volgens zijn familie door overmatig schilderen. Het zal de combinatie zijn geweest.…

Samen met Hendrik Conscience, Jan Jacob Alfried de Laet en Pieter Van Kerckhoven vormde je van 1840 tot 1842 de redactie van 'De Noordstar'. Jij promootte het eerste, Vlaamse dagblad 'Vlaemsch België', wat van 1 januari 1844 tot 22 november 1844 bestond.…

is, omdat ie volhardend is Nou wie echt lastig was, was Jezus Christus Ging maar eens met hem in discussie Lukte niet, “U zegt het zelf”, antwoorde Hij steevast Pieter is daar maar een slap aftreksel van Pieter wil wellicht ook helemaal niet op Hem lijken Pieter wil volksvertegenwoordiger zijn Pieter wil de regering controleren Pieter wil…

Pieter kon jouw huwelijk met Betsy eerst maar moeilijk verwerken en hij woonde weer een tijd bij jullie ouders. In 1868 overleed jouw moeder. In 1869 zat Pieter in Parijs, waar hij Adolphe Artz, Jacob Maris en Fritz Kaemmerer ontmoette.…

Vanaf 1867 volgde je een schildercursus van Jacob Jacobs, een landschaps- en zeegezichtenschilder. Jouw medeleerlingen waren o.a. Emile Claus, Jef Lambeaux, Edgard Farasyn, Henri Houben, Frans Hens en Adriaan Jozef Heymans. Van 1873 tot 1878 kreeg je gratis schilderles van Jacob Jacobs.…

schik rozen en tijd bind stengels om te weken tast volhardend langs nerven naar bladgoud maar slechts de doornen kleuren mij rood liever bloed ik met open handen dan dat ik rozen krenk…

Ik leun en leen me sta en steun lazarus zuipen zij samen op weg zo langs de kerk vliegt ook de kogel wonderen zijn de wereld nog niet uit zij spotten overteffend zoals de tyfus en tering de onschuld hongerig verkankerd terwijl ik laconiek mijn broodkorsten wegsmijt…

Ik bond losse vellen sneed blanco letters aan en sprak uit dat wat op schrift geschreven stond staar bedrukt naar jouw omslag wat langzaam vervaagt en uit mij slechts onleesbaar hoor ik niets anders dan mijn verzwonden klanken…

Onbezield woelt een gedachte zonder bedaren hecht me maar aan mijn eigen zwaarte die neerwaarts gestrekt blijft wanneer het van boven wordt ondersteund bezield ontkracht ik dit begeren en aanschouw…

ze zat stil keek opzij en at met kleine hapjes haar sneetje brood wat bleef hangen achterin haar keel slik ze mocht niets zeggen alleen dat het lekker was en bedankte gebiedend want van nachtmerries en pindakaas worden kinderen groot…

zij voeren gebiedend het hoogste woord dringen ongevraagd binnen dwalen en darren rond en rond ontnemen het zicht dempen elk geluid en binden handen vormen een wereld waarin wordt gesmeekt naar een volgende afloop maar slechts de leugens ontluisteren de stille waarheid en zij worden geloofd…

laat mij onder de zon en bloemen bloeien waar niet het sabel maar groene omber mijn schaduw mengt met het lichte lazuur van een onbewolkte hemel en het blad vol muziek van loos beschreven noten evenwichtig danst zo lichtvoetig langs ogen die van oor tot oor met open armen glunderen waarna ik mij laat vallen in al het zachte…

zij had al verloren van waar ze stond en was vergeten zag geen hand al hangend in het spoor van de weg naar geen plaats meer, reed zij mee op de laatste trein in de grauwe weide sprongen schaapjes moedeloos haar dromen voorbij telde ze één voor één blauw met groen gele plekken dichter bij zwart scheen de zon allang niet meer…

wanneer zij ogen sluit vuisten balt breekt van binnen smeekt gehavend zout verbijt zich zwijgzaam onderwerpt aan diepe schaamte die moedeloos neerkijkt op voeten, handen niets anders draagt dan een hoofd gevuld door herinnering en uitgeput de ziel nog slechts één dunne draad rijgt dan, sluit ik ogen laat het duister…

In een tuin waar de blauwe regen niet valt rijg ik een krans van klaproos en krokus waarna ik voorzichtig een vergeet-me-nietje pluk, de klimop besprenkel en elke narcis vol genoegen vertrap met het wuivende riet buig ik mee over het pad langs de waterkant waar de waterwilg mij groet Dag bloem, klein en blauw…

blootsvoets sluipt de herfst in een louche omslag verhult groen leven zich in dorre dode kleuren onomkeerbaar wacht de tijd waar de zon nog slechts de maan verlicht hoe warmt de dag zich vanaf vandaag wanneer bomen al zuchtend hun bladeren loslaten in de roestbruine regen al sluit ik mijn ogen ook daar staar ik naar de dood en…

Dit keer geen troost of prijs geen doop geen eer noch het genoegen van euforie in een portaal waar 's nachts de regen door gebroken ramen valt sigaretten gaten hebben gebrand in dromen zo dronken en waardeloos verdomme wiskey droog en liefde loos krijst uit getande monden halleluja kogels genadeloos de door God verlaten…

Lang vergeten, het spoor en langs de weg waar de berm naar regen ruikt fluisteren dode bloemen vervaagt opnieuw haar zon verliest zij onoverwonnen strijd onafgemaakte herinneringen van lege huizen langs stille wateren walmt vuur dood klinken kerkklokken en de wilg wiegt de maan in niets nog meer zal ik geloven…

vouw het woord en demp de klank met mijn handen en tot over mijn oren weergalmt het gevloek krijs ik luidkeels want de woorden uit jouw mond adem ik niet meer in ik stik nog liever in mijn eigen tong en laat me daar waar de zin begint eindigen…

Nog voordat Pieter kan zeggen, dat de drie andere dames natuurlijk ook met hen naar bed mogen, heeft Isabella al haar eerste pistoolschot gelost en zakt Pieter door zijn knieën. Isabella richt haar wapen meteen daarna op Agnes, die in haar voorhoofd wordt geschoten.…

Pieter is terug bij zijn gehavende boedel. Pieter, die het eerste rechtse kabinet met de ledenloze PVV mogelijk heeft gemaakt. Pieter is terug, nog wel voor halve dagen. Samen met Nicolien van Vroonhoven gaat hij de piepende NSC-kar trekken en......de over elkaar heen buitelende kabinetsleden tot rechtsstatelijkheid manen.…

', roept Pieter, die een pistool tegen zijn hoofd houdt en schiet.…

Dan belt Nico dus naar Jacob Ik klooi met de barbecue Nico maakt zijn goeie grappen zegt ‘comme ca’ en ‘do you do’ en hij spreekt met Jacob af Nico is een beetje maf Hij neemt afscheid, ik een worstje pakt zijn fiets, geeft mij een hand hij moet eventjes naar Jacob ik zie hoe het houtskool brandt en als hij de straat uitracet denk ik:…

Maggie May, schuivelen met Norma R. Schoolavondfeest, Old spice gejat van Pa Percy S. fluistert “take time to know her” lange haren, de geur van vanille vla De Stones klinken door het lichtgeflikker heen twee prille borsten tegen die ene van mij zwijg-hijgend op het ritme van Lady Jane een hand zwetend op haar rug, de ander langs de zij Nog…

Maar Pieter Hilhorst geeft te makkelijk op. Die wetten van Logtenberg op AT5 bestaan alleen als we eraan meewerken!…

Pieter wil ons graag beschermen Alléén Defensie is beperkt terrein Een veiligheidsminister moet er zijn Hij wil zich over deze post ontfermen Dan plakt hij straks (want Pieter heeft wel lef) ‘Is dodelijk’ op elke Joint SF…

" was Jacobs radeloze gedachte. De doodsbange jongen steigerde wild, maar viel daarna plat op de grond neer. Een tierende vuurbol viel vlakbij Jacob neer. Vernielzucht brandde een gat in de grond. Het paaltje en de kettingen van de geest van angst werden daardoor gebroken. Met een kreet van pijn was Jacob opeens vrij!…

Het is volledig terecht dat Pieter-Jaap Aalbersberg (Terrorismebestrijding en Veiligheid) meer aandacht wil voor de gevaren die het 'gedachtegoed' en gedrag van rechts-extremistische jongeren met zich meenemen. Hopelijk wordt Pieter-Jaap nu niet zelf mikpunt van rechts-radicaliserende jongeren.…

In Pieter's huis komt de whisky op tafel en bestellen zij een pizza quattro formaggi. Sjaak biedt hem de ene na de andere joint aan en Pieter begint zijn bewustzijn te verliezen. Hij valt zelfs in katzwijm en na een coma-achtige toestand wordt er opeens in Pieter's maag gestompt. Sjaak staat dreigend voor hem met een pistool.…