Alle inzendingen over RUST SNOEPEN BEELDEN

Vermoeid en tevreden van de dag ligt de landman 's avonds in zijn bed. Tussen zijn tong en gehemelte gaat een harde, lekker smakende bol heen en weer. Deze smelt langzaam en geeft de genietende boer speelse ogenblikken in het kamerduister. De kleuren van dat fijne smulgoed komen langzaam, maar vrijmoedig zijn mond uit. Ze verspreiden zich sierlijk…

Het koele water omspoelt mijn voeten Rust stroomt als een rivier door mijn lijf De horizon bestormt me als een ontkombaar lot Mijn hart weet dat ik moet boeten Ik voel hoe ik wegdrijf Angst is mij vreemd, jouw beeld is mijn vlot…

‘Je hebt al genoeg snoep gehad.’ Tot mijn verrassing legt het kind het zakje zonder morren terug. Een mooi moment om mijn mond open te doen, besluit ik. ‘Én St.…

terwijl hij ondertussen haar lichaam wil verkennen beleeft zij in alle stilte haar eenzaam hoogtepunt en als hij haar wil kussen en vraagt hem te verwennen voelt zij zich meer een moeder die ‘t kind een snoepje gunt…

Je zult maar een voorkeur hebben voor: colaflesjes van Haribo, die met suiker behandelde snoepjes die kids en ouders soms (vaak dus) nuttigen als zijnde snoep! Voor je het weet ben je een junk! Dat is pas bizar! Je vraagt je af: hoe komt die troep in vredesnaam in: snoep?…

De combinatie van bontgekleurd snoep dat in vele vormen en gedaanten uitgestald is op met zeildoek beklede kramen en de verering en aanbidding van een Madonna in een kapel kan wellicht merkwaardige associaties oproepen.…

Eva snoepte verstandig.…

Eva snoepte verstandig.…

Terwijl ik af en toe mijn euro's streel, Onwennig, maar met groeiende gehechtheid, Behoud ik toch mij twijfel aan hun echtheid: Die nieuwe munten glimmen mij te veel. En ook zijn ze heel slecht voor mijn gebit: Ik denk steeds dat er chocola in zit.…

De chocolade namaaksigaret Is door de Europese Raad ontraden Vanwege de uiteindelijke schade, Want zo wordt men tot roken aangezet. En omdat wij geen dieren mogen doden Wordt weldra ook het suikerbeest verboden.…

Eva snoepte verstandig.…

Door het plastic heen zag je de gouden papiertjes waarmee het snoep onwikkeld was.…

In deze tijd van marsepein, pepernoten en chocoladeletters waar ik niet zo erg gek op ben, denk ik terug aan de tijd dat snoep niet hoog op de ladder stond. Nu ligt al maanden van te voren de Sinterklaas snoeperijen in de winkels, tóen waren er winkels die snoep verkochten, vanzelf maar elke dag snoep gebeurde gewoon niet.…

Het bleek te gaan om snoep. Ben je dertig, krijg je een boete van € 151,00 voor het stelen van snoep. De veldwachter heeft er nog een drukke middag aan gehad. Maar dat is Goeree.…

Mevrouw B. rust sinds lange jaren onder rulle aarde, maar nu nog herinneren de hopjes uit het cilindrische blikje mij steevast aan haar......…

Tja lieverd, geen idee, is het om te spelen, of te snoepen? Om te snoepen, Oma. Oei, dat wordt lastig en na een aantal snoepsoorten te hebben opgenoemd, van spekken, droppen, toffees en meer van die grappen, zegt kleinkind: nee Oma ik heb zoenen gekocht! Zoenen? Kun je die kopen dan?…

In de overdekte kramen met hun bekleding van zeildoek verkoopt men bij die gelegenheid het bontgekleurde snoep dat in zijn vele vormen en soorten daar uitgestald ligt ten behoeve van het koopgrage publiek.…

Ik zie ze weer, de beelden, ze blijven herhalen, keer op keer, zie ik ze, in mijn hoofd ronddwalen. Geen rust, geen pauze, laat ze maar weer komen, een dagelijkse lust, van beelden die, mijn gedachten binnenstromen.…

Ik kom tot rust door de beelden van moeder natuur die het leven niet belasten met de voorbedachtheid van verdriet. Ik kom tot stilte in mijn denkende beelden in de aanwezigheid van het geluidloze geluid van stilstaand water, met boven mij de aankomende sterren na een drukke dag, blind wachtend op hun zacht nachtelijk schitterend licht.…

Dus heeft men voor de kleintjes in Veendam, toen tienertuig de kleuters snoep afnam, volwassen Teletubbies ingezet. In geel, groen, rood en paars weert men het kwaad: Wie taalt er dan nog naar meer blauw op straat?…

Een pot snoep op het bureau maakt dikke vrienden.…

lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit verbeeld werpen schaduw naar vergeten beelden…

overspelige waar is je schaduw bladeren vallen…

stal van stro en hout boetseerden dieren en een voederbak een ster die klaar in lichten openbrak versierden dennentakken rood en goud toen vleiden ze een kleine schattebout - die lieve handjes blij naar buiten stak - in de kribbe wijl de sneeuw op 't dak zo kunstig liggen bleef MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE NET ZOALS EEN STENEN BEELD…

Toen vleiden ze een kleine schattebout -die lieve handjes blij naar buiten stak- in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud beklijfde net zoals een stenen beeld. Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus, de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…

De wind neemt happen van het gras. Iemand legt bloemen op een onbemand graf. Een wit kind wuift met een wijde arm en begint stil te zingen. Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven. Zoals eenieder die tot in de…

Het mistige tranendal vertroebelt de zich los-wrikkende beelden uit de wurggreep van verborgenheid. In breekbaarheid gaan gedachten zich openvouwen en de zegels verbranden van het verleden, terwijl ze wandelt door de straten van gebroken dromen waarin haar jeugd is vervlogen... Adembenemend pijnlijk wordt de nabijheid van wat zo lang vergeten was.…

Ik snoep nou écht niet meer.... Ik doe het niet, ik doe het niet! Ik ben toch sterker deze keer?…

Van jou wilde ik houden vanaf de allereerste dag jouw heldere oogopslag jij, die op mij vertrouwde ik keek je vragend aan zag in een flits jouw leven maar mocht niets geven ik moest je laten gaan nog eenmaal kijk ik om wil jou als beeld houwen geen afgietsel van geluk maar gewoon blind vertrouwen…

Ze tastte mijn gezicht af alsof ze wilde voelen wat eronder zat. Bekeek de aderen op mijn witte rug. Haar leerling legde zijn handen in mijn taille. Voelde zijn lichaam weggeduwd. Giuditta nam een beitel en een vijl, bevrijdde me van mijn 2e huid.…