Alle inzendingen over RUZIE

en zo kwam het dat boze blikken elkaar bekeken dat vuige woorden over en weer en weer terug kwamen een slaande deur heel veel geluid kon maken maar dat je toch nog zwaaide op het tuinpad en ik niet terug dat later die dag een motoragent sprak over de dood die soms meelift langs de weg als ik je s’nachts op het pad ziet kijk je niet…

ik gooi mijn eigen ramen in en dans op de scherven vergeet de scherpte; pleisters komen morgen ik pluk de klaproos in mijn tuin en zie haar blaadjes vallen vergeet de doornen; die heeft ze nooit gehad ik leg me in mijn lege bed en knuffel met mijn kussen vergeet de leegte; mijn dromen vullen mij…

Woorden alleen maar woorden Woorden, geschreeuw en gehuil ergens in een hoekje hou ik me schuil Ruzie ruzie over school, eten en thuis Ruzie over dit en dat ruzie over alle dingen in dit huis Geschreeuw, geroep en nog meer geween tranen stromen over mijn wangen stilletjes, geluidloos zonder armen om mij heen Vader die armen…

waarom ging je nou boos weg ik had je nog zoveel te verwijten ik wilde tegen je schreeuwen en zou met spullen gaan smijten waarom ging je nou boos weg ik had het nog goed wilen maken zeggen hoeveel ik van je hou en het schreeuwen van alle daken waarom ging je nou boos weg en heeft het noodlot zijn werk gedaan het kom nooit meer goed,…

Ik vecht je de deur uit maar jij blijft staan bent onverzettelijk te ver gegaan je hangt in je jas vraagt mij zoete broodjes helaas te vergeefs geen laatste lootjes je kent de gang daar ligt je tas gevuld met leegte en je pas neem mee wat nodig in jouw belang wacht niet eeuwig het duurt al te lang ga weg uit de schemer het laatste…

Mensen zijn vreemde wezens. Als iemand psychisch lijdt dat niet snel is op te lossen, stoot men deze persoon uit de groep. Omdat ik meende dat de K-buurt dit niet zou doen, ben ik in deze progressieve kant van de stad gaan wonen, toen mijn huis werd afgebroken en ik moest verhuizen. In de tijd dat ik hier kwam wonen, zat ik nog midden in de juridische…

Nou heeft iedereen wel eens woorden, een meningsverschil of zoals ik: bonje… ruzie zeg maar en dat dus elke dag! Ruzie met de buren, nee joh, ruzie met je kind, ook al niet, ruzie met je wederhelft, welnee… maar waarmee dan wel? Met het dopje, gewoon met de dop van de tube!…

Er bestaan twee soorten fascisme, de tweede noemt men democratie.…

lief, laten we... nee, luister... toen nou.. hou... ja ik wil... nee dat niet... Ik leg... verdomme zeg! ach kom... hoezo dat... zou ik...? ach stik!…

waar woorden er niet toe doen eerder willen zwijgen kruip ik liever in warme deelbare zinnen in ‘t zacht verstillen van verhitte lijven ademend onder één huid…

Als je getrouwd bent moet je dikwijls ruzie maken, want daardoor kom je iets van elkaar te weten.…

Alleen maar ruzie alleen maar woede En de schuldige ben ik Alleen maar schreeuwen alleen maar tranen En de schuldige ben ik Al mijn gevoel al mijn verdriet Ik kan daar niet mee leven het enige wat ik kan doen Is mijn leven ervoor geven.…

zware woorden kronkelen hierboven rond. ze stoppen, draaien zich om en kijken mij vragend aan. hun donkere kantjes gevleid tegen mijn vage glimlach worden ze sterk afgewogen en achteloos opnieuw ingeslikt.…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen door zullen gaan Maar, inwendig…

Even was ik van de wereld weg Even was ik de ellende vergeten Even geluk en geen pech Even lekker met een vriend keten Tot ik thuis weer binnen was En de spanning voelde hangen Ruzie van de eersteklas Door de woorden bevangen Zo gaat het nou iedere keer En ook al wil ik er niets van weten Ze betrekken me erbij, steeds weer Kunnen ze het…

Was het een ruzie op berghoogte, gletscherijs, was het eeuwige sneeuw? Wat het ook was, laat eerst de regen komen en dan spreekwoordelijk de wisseling van licht, de bron.…

ik schilder jouw naakte lichaam als een voorbij stormende komeet jouw vluchtigheid speelt mij parten ik geraak niet meer bij jij schreeuwt de sterren naar benéé en toch ben je verwonderd wanneer de maan niet meer naar je lacht en het donker van de nacht jou omsluit in razernij ontstoken, treft mijn liefde jou geen blaam, enkel door wat…

hij werpt zijn stoornis in de strijd om rivaliteit zijn meest te duchten wapen haar hart nogmaals te penetreren met zijn onnavolgbare verlangens geprikkeld omschrijft men hem als hij weer eens zonder klank maar met een uitgesproken beeld zijn woorden is verloren en dan maar met zijn vuisten communiceert het bloed van haar geliefde doet…

Voorzichtig loodste hij zijn dochtertje door de hal van het flatgebouw; o, als de huismeester hem maar niet hoorde, of, erger nog, zijn buurvrouw. Behoedzaam plaatste hij zijn klompvoet neer, niets mocht onbezonnen gebeuren, niets mocht onverhoeds geluid maken. Bijna scheelziend van ellende scharrelde hij voort. Maar niets, niets mocht zijn schattige…

alsjeblieft zet de tijd in z'n achteruit doe de deur maar weer open pak je koffers maar weer uit laten we dat gesprek nog een keer overdoen en dan niet schreeuwen en slaan zoals toen waardoor jij van binnen bent gebroken de deur slaat, de laatste keer dat wij elkaar hebben gesproken…

de klap was onverwacht echo's joegen vluchtend door de nacht ramen trilden kinderen rilden in hun slaap gewekt nog niet gebekt vlogen vogels van hun nachtelijke stek stilte eiste duidelijkheid voor pijn die volgde op geslagen zijn de andere wang kwam snel nu davert het geweld van openlijke ruzie en de hel maar met die hitte…

Een scheiding is niet het gevolg van ruzie, maar ruzie is er om de pijn te verzachten die in het naderende scheiden wordt voorvoeld.…

Gisteren ruzie, alweer verdwijnend tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig van de speler, reprise, zweet in zweet uit de kleedkamer van de ziel, hij weet: zijn spel was slecht maar god verdomme het publiek Het leven als toneel of film, en niemand weet meer beter, tenzij een ander iemand roept cut, of eenvoudiger kut en terugkeert…

kortsluiting harde woorden met rake klappen en vele rollende tranen spijt…

Hij koos niks hij wilde mij niet alleen de aandacht warmte en tijd die wilde hij niet kwijt. Zij koos niks zij gaf niks meer maar eiste aandacht warmte en tijd die wilde ze niet kwijt. Ik kies alles maar er is niks niets te krijgen niets meer te geven ik kies alles maar heb alleen veel niks in mijn leven.…

Het bleek een eeuwenoude ruzie tussen beide families. ‘Ik merk uit jullie verhaal, dat de oorsprong van de ruzie eigenlijk heel onduidelijk is. Jij koolmees, moet er mee stoppen de pimpelmees een zuiplap te noemen. Je weet dat pimpelmezen geheelont-houders zijn, en daarom soms slechts gekscherend pimpelaars worden genoemd.…

Ik zei nog uitdrukkelijk als je me slaat wil ik een grote een grote bos bloemen een zee aan bloemen geen blauwe ik wil een veldboeket jij zei dat is fraai wanneer koop je de keukenhof ik zei ik plant wel bollen wil een bubbelbad wat gaan we nu doen wil je wil je naar de floriade legio mogelijkheden…

Ik heb een achterbaks toestel met lampen nog van voor de tijd dat strijdtoneel de buis af bijt aloud is hij, toch doet ie`t wel Het opstarten, dat is een hel het geeft een heel naar oorgetuit de stroom valt dan in schokken uit met knettervuur; een vette rel Oh had ik hem hier maar niet staan schermutselingen mij te fel en hififonisch veel…

verstrengeld in scharlakenrood betreedt ze huiverend de hof van jouw geschreeuw geen woorden meer om weg te kijken stil steeds herinnering smeulende ogen zien in bevroren nachten alleen het levensteken van de nauwe wintergeest drijvend op het doodse water verlieten dromen haar…

Weet je nog die dag van de laatste ruzie die ons dichter bij elkaar bracht dan ooit tevoren? Weet je nog die dag erna toen ons leven pas echt begon?…