Alle inzendingen over Reine Wellens

Reine Wellens is geboren rond 1950, waar weet ik niet. Ze is germaniste en ze was lerares. Op de universiteit zat ze in de redactie van 'Universitas' en later werd ze redactielid van Muzisch Meerdaal. Ze vertaalt werk uit het Engels. Haar schrijfthema's zijn o.a.: de natuur, verwantschap, verbondenheid, vervreemding, heimwee en verlies.…

In de herhaling van klankloze dagen de woorden verwezen verweesd blijft slechts het haperen van de stem echo's van verwarring erosie van het zwijgen. Pogend je afwezigheid te bezweren zal ik vergeten klanken op het spoor komen verlaten woorden opnemen met mijn mond ze helen met mijn hand voor hun kleine gestalten een pleegouder…

Om de tijd te doden nu jij toch ook dood bent, mis ik nooit de nieuwsberichten. Ze houden me drijvend van het ene uur naar het andere. Melden wat mensen overkomt in dit tranendal. Niet dat het de geringste troost biedt, maar het houdt drijvend. Zoals ik wel eens mieren zag samenklitten tot een wankel vlot, toen hun nest overstroomd was…

Dit heimwee blijft nu wel voorgoed, naar een landschap onderweg gemist waarvoor je juist gekomen was over de geysers van ijsland, de gebroken glasvlakten van de poolzee. Na dagen wachten in een onwennige ankerplaats de zon zien rijzen over de grote oceaan. Belanden in narita, het veld der vleugelen, en een stad zo onheimelijk als de gebeeldhouwde…

De levensader van ons natte land, Die dreigt nu langzaam zo maar droog te vallen, We zien in veel voorkomende gevallen, Veel fietsen liggen op de droge kant. De Duitsers doen geen water in de Rijn, Zodat wij zien waar onze fietsen zijn.…

Maar deze gena maakt mij rijker Dan kronen of koninkrijken, Ze maakt mij, onreine, rein, Mij, geringe, van hoger geboorte, Dan buiten deze poorten Vorsten en koningen zijn. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - * in het purper gekleed…

Want wie niet rein is, heeft vijandschappen overal en is daarvoor niet veilig. Alleen de reine mens loopt midden door zijn vijand en brengt hem van zijn stuk.…

Musiek is vir my die rein en skoon in die seskant heuningsel. Die rein en skoon in die kleur van ons vel. Musiek is vir my die kristalhelder in die doudruppel wat daar hang. Musiek is vir my die kristalhelder in die Engele, hemelhoog, se sang.…

Poppedijn, poppemijn Vlucht in lucht Neemt leven met een zucht Je bent rein, zo rein.…

Het toestel toont mij onafgebroken beelden van onherroepelijke en onherstelbare ellende, maar Zij was onschuldig en eenvoudig en zij hield zozeer van programma's als "Forsthaus Falkenau" en "Toen was geluk heel gewoon" en "Dem Reinen ist Alles Rein".…

De beddenwasstraat in het Erasmus MC te Rotterdam zou in een mobiele versie moeten worden uitgevonden, zodat ook gezonde burgers hun bed één keer in de zoveel tijd grondig kunnen laten reinigen.…

Rein de Vries - Patsy…

Rein en zuiver hart Als een onbeschreven blad Vreugdevol begin…

Sta je daar heel achteloos, zo puur en rein... Zo mateloos mooi te zijn...…

wees rein. niet enkel in daden, maar ook in gedachten. wees geduldig en vol begrip. ALLAH is met de geduldigen; de duivel met de ongeduldigen.…

Het leven op zichzelf uit te kunnen dagen schijnt in het reine onder straffeloze zeden; men het gemak ervan neemt zonder lastige vragen, de lijn die op handen gedragen naar dwarse breking gemeden.…

In het centrum van mijn ik leef ik hier en heb nog schik In het centrum van mijn zijn weg van zorgen blijf ik rein In het centrum van mijn leven ben ik mezelf zonder te zweven Hier is het vrede slaap ik zacht In dit centrum schuilt mijn kracht…

als vroeger zijn de vossen vogelvrij waarom we weer op ze mogen jagen moet je aan vogelbeschermers vragen het ging niet goed met vogels in de wei maar hoe vol vuur natuurbeschermers zijn zij zijn niet half zo slim als onze Rein…

Reine de Pelseneer is geboren in 1982 te Zandhoven (Pulderbos). Ze begon als kind al met gedichten schrijven en nu kan ze niet meer zonder, het is een levensbehoefte geworden, ook al vindt ze het vaak een hele opgave. Momenteel woont ze in een klein appartement te Antwerpen.…

Door sloten verdeelde verrigheid, waarheen gedachtengangen vluchten In reine zwaanse taferelen, en schaaps herkauwend stoïcijns In plat, landelijk vervelen. In wind wentelend gepeins.…

Zo stil moet het zijn om de dichter, dat, als in de schijn, het duizendvoudig gelichter der fantasie die in de stilte bloeit, - het schoon en rein beeld van de wereld richt er zich op - hij het hoort in het fijn ruisen der stilte.…

Ik zal je iets vertellen Ik zag een spiegelbruid Die ving het gouden zonlicht En zond het zelf weer uit Ik zou je willen vragen Blijf als die spiegel rein En vang de volle stralen Van hemels zonneschijn Geef steeds aan je omgeving Iets van die warme gloed Een mens die zo kan leven Doet in de wereld goed…

Als kundige rentmeesters van de Schepper hebben wij de taak om voor wat groeit en bloeit zorg te dragen, zodat dit ook een reine en goddelijke uitstraling zal hebben.…

Zo klein en zo afhankelijk, zo puur nog en zo rein... Lief, klein, nieuw wezentje, er wordt voor jou gezorgd! Dus geniet maar van je baby-zijn en wees nog niet bezorgd...…

Je ligt daar in je nieuwe wieg Zo zalig pril te zijn Zo klein en zo afhankelijk, zo puur nog en zo rein... Lief, klein nieuw wezentje, er wordt voor jou gezorgd! Dus geniet maar van je baby-zijn En wees nog niet bezorgd...…

En ik bedeesde jongeling moest nodig de reine berk bezingen en zijn bescheiden bladerpracht.…

Alles gooi ik van mij af, religie en politiek en mijn omhulsel, rein stap ik dapper de golven in, mijn naakte lijf erkent het wassende water.…

Roze Lelies helder-rein-onbewogen sterk zijn zij die wij graag mogen.…

En de enig ware ruste, Reine bron van klare lusten, Zuivre zon van zaligheid - Laat mij willen en niet willen, Wat Gij wilt en niet en wilt, Blijde gaande door het stille Leven in uw vree verstild. Buiten U is niets dan strijd, Niets dan moeiten, niets dan zorgen - Laat mij, in Uw rust geborgen, Slapen gaan in eeuwigheid.…

mijn braaksel Verkies ik het verder laven Toegevend aan krankzinnigheid Wenk ik de ober met vertroebelde blik Gemist genot doet mij dorsten Dorre eenzaamheid is de drang Smacht ik naar vrouwen en borsten Verdringt de illusie het maakt mij bang En als ik eenzaam huiswaarts keer Bespot door anderen in ongewis Val ik op mijn bed verre van reine…