Alle inzendingen over Robert Butts

In februari 1954 ontmoette je de kunstenaar Robert Fabian Butts (1919 - 2008) op een feestje. Je ging scheiden en op 27 december 1954 trouwde je in Sayre met Robert. Je schreef poëzie, korte verhalen, kinderliteratuur, non-fictie, science fiction, fantasy en romans. In 1960 verhuisden jullie naar Elmira.…

Er is dus een Robert Ten Brink-imitator ontdekt die nog beter schijnt te zijn dan de echte Robert ten Brink. Zo kraait de PR afdeling van het RTL programma ‘de TV kantine’. Alsof één Robert ten Brink al niet erg genoeg is.…

Robert laat me niet los. Hem geld sturen is misschien een makkelijke weg voor iemand klaar te staan, maar niet minder nobel, al zeg ik het zelf. Ik vraag hem wat een laptop in Malawi kost. ‘I am in South Africa. 2000 rand’. Ik vraag me af wie hem daar financiert.…

(voor Mary Francis Butts (1890 - 1937)) Jij bent geboren op 13 december 1890 in de kustplaats/zeehaven Poole te Dorset. Jouw ouders waren kapitein Frederick John Butts en Mary Jane Briggs. Jouw jongere broer was Anthony, met wie jij later vervreemd raakte.…

" Het blijft even stil en dan klinkt gegiechel: "Ben Butt? Butt als in achterwerk?" Bot reageert geïrriteerd: "Bot! Not Butt. Bot! Verbind me nou maar door dame!" Even later klinkt schaterend: "Ben Butt, hahaha... Oops, sorry! Hey Uncle Ben, Rice speaking!" "Hallo Condoleeza,... " begint Bot. "Ben, Ben, hold on!…

(voor Mary Francis Butts (1890 - 1937)) Jij bent geboren op 13 december 1890 in Parkstone in de kustplaats Poole. Jouw ouders waren Mary Briggs en kapitein Frederick John Butts, een veteraan van de Krimoorlog. Jouw jongere broer was Anthony, van wie jij later vervreemd raakte. Hij is geboren op 15 maart 1901 in Parkstone.…

Toen opeens, toen Robert ergens over kletste, stelde ze een, dé vraag: “Robert, vind je me mooi?” Het was opeens stil.…

Als een grijze wolk, in jouw blauwe hemel, Als een verdord blad, aan jouw bloeiende boom, Dwarrel ik steeds verder, van je af. Vallend, steeds verder naar beneden, Wetend dat niemand me vangen zal. De zachte grond, met een bed van gras, Is veranderd in een harde, koude bodem. Je handen die altijd naar me reikten, Blijken nu zover weg te…

Alle cd's had ze van Robert Long Zijn teksten gaven haar rust Want als hij zijn liedjes zong Werd haar pijn daardoor gesust Ze zong de teksten zachtjes mee Herkenning in haar moede ogen Ze genoot van iedere nieuwe cd En toen ze achteruiging zienderogen Was steeds zijn muziek bij haar Brachten zijn teksten nog een lach Haar vroege dood…

Op je vierendertigste trouwde je in de maand april met Robert F. Kennedy Jr., die toen veertig was en pas een maand gescheiden van zijn eerste vrouw Emily Ruth Black. Hij en Emily kregen twee kinderen, Robert en Kathleen Alexandra. Jij was tijdens de bruiloft zes maanden zwanger. Robert en jij kregen vier kinderen: Conor, Kyra, Fin en Aiden.…

In order to compose, all you need to do is to remember a tune that nobody has thought of.…

De tweede wet is van ijzer en Robert Michels: ‘Organisatie is Oligarchie’. Samenleven betekent heerschappij der weinigen. Het is chaos of onderwerping aan leiders. Alle georganiseerde groepsvorming loopt vanzelf uit op oligarchie. Robert Michels onderheide zijn wet met eigen waarnemingen op diverse niveaus. Fascinerend boek.…

Jullie gingen allebei vreemd, jij met de acteur Robert Webber. Robert was je medespeler in het tragedie 'The Changeling' in het Royal Court Theatre. Op je achtentwintigste kregen Robert en jij een zoon, Colin. Op je dertigste trouwde je met de acteur Robert Shaw.…

Je ging naar Grez, waar je Robert Louis Stevenson ontmoette. Robert en jij kregen een liefdesrelatie, maar in 1878 keerden jij en je kinderen terug naar Samuel. Robert miste je en in 1879 reisde hij naar Monterey, waar jij in een persoonlijke crisis zat, want je overwoog om Samuel te verlaten. Robert ging essays schrijven en hij wachtte af.…

Twee jaren zijn voorbij gestreken Sinds jouw levenslicht werd gedoofd En hoewel men zegt dat je voorgoed bent verdwenen Heb ik dat eigenlijk nooit echt geloofd Had ik maar meer voor je kunnen betekenen Dan had ik het schuldgevoel dat ik nu heb Voorgoed met je kunnen verrekenen Men zegt dat gedachten vervagen Tot schimmen uit het verleden…

Zou jij de eerste kus durven geven? Als ik zou bekennen dat jij Mijn wederhelft bent in mijn leven? Zou jij het kunnen verwerken Als ik mijn gevoelens voor jou Uit vrije wil zou laten versterken Zou je het kunnen accepteren Als ik zou toegeven dat ik Meer over jouw wereld wil leren Zoveel overeenkomsten die we delen Als mensen echt voor…

Samen met jou lig ik in bed Al ben je maar in gedachten bij me Ik draai mijn hoofd naar je schouder En geef je daar een zacht kusje Alles met mijn ogen dicht Anders besef ik dat je er niet echt bent Alleen in het donker kan ik je zien En mezelf garanderen dat je door mij wordt verwend Een zoen en lieve woorden Als mijn lippen je oor passeren…

Ze dwingt mij tot liggen Wanneer zij bovenop mij gaat zitten Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte Een glimlach gedreven door sexueel verlangen Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen Kleine heupschokjes verraden haar plannen Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen Gezamenlijk…

De eerste zonnestralen schijnen naar binnen We worden wakker en de pijn kan beginnen Vandaag de laatste dag dat je hier ligt De allerlaatste dag dat ik wakker word Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…

Door kabbelende stroompjes Zie ik losse letters vloeien Wanneer de stroompjes zich samenvoegen Zie ik de letters tot woorden groeien Tot een stroom van zinnen Gestuwd door emotie en gevoel Ongeremd vloeien de zinnen Met de waterval als enige doel Spraakzaam water stroomt rijkelijk Laat zich vallen naar beneden Woelig water vol emotie…

Een baby dat haar eerste kreetje slaakt Bij het zien van het eerste licht Lacht als ze je vinger voor het eerst aanraakt Haar eerste glimlach straalt van haar gezicht Huilen in de donkere nacht Alsof ze roept om aandacht Een slaapliedje, en ze slaapt weer zacht Een stille gaap met een lichte piep En je betrapt jezelf als je vol liefde lacht…

Zoveel mensen, evenveel gedichten Schrijven om hun leed te verlichten Of anderen te laten zwichten Voor de liefde die ze op hen richten Zoveel dingen om over te schrijven Haat, verlies, geluk, liefde bedrijven Zou graag willen meedoen met diegenen Als ik die gevoelens maar even kon lenen Heb die gevoelens niet gevoeld Ervaringen niet meegemaakt…

Zo ver en toch zo dichtbij In jouw geval zo ontzettend waar Altijd en overal ben jij Ik sluit mijn ogen en je bent daar Ik hoef met jou niet per se Dezelfde maan te delen Het hele idee van afstand Kan mij helemaal niets schelen Ik hoef niet met de sterren De contouren van je gezicht te omlijnen Ik doe simpelweg mijn ogen dicht En zie…

Als ik kijk naar hoe ik ben En hoe ik had kunnen zijn Dan zie ik zoveel verschillen En dat zien doet dan pijn Ik mis zoveel dingen Die ik in mijn leven nooit heb gehad Verlang naar van alles Zoals je verlangt naar een verborgen schat Ik wil zoveel meer kunnen Maar mijn verleden liet dat niet toe Mijn heden lijdt daar nu onder En naar…

Ik wil iets duidelijk maken Vertellen wat me dwarszit Maar ik mis de woordenschat Waar het juiste gevoel in zit Ik draai om de waarheid heen De weg ernaar toe vind ik niet Ik probeer het te zingen Maar ik mis de muziek in het lied In mijn hoofd is het glashelder Duidelijker dan ik kan omschrijven Want wanneer ik het probeer Lijkt alles…

Mijn eeuwige liefde wil ik je geven Maar ik kan niets beloven Oneindige liefde, samen voor altijd........ Daar kan ik gewoon niet in geloven Ik kan je onmogelijk vertellen Dat we altijd bij elkaar zullen blijven De toekomst is voor niemand bekend Ik weet niet wat het lot ons zal toeschrijven Ik kan onmogelijk beschrijven Wat mijn gevoelens…

Al die jaren ons leven gedeeld En van geen enkel moment spijt Heb het zeker niet anders gewild Zonder twijfel onze mooiste tijd Tot het tijd was om te scheiden Nog altijd het meeste onverwachte Dat juist zij kwam te overlijden Gebroken alleen bleef ik achter Maar ik zal lachen om de woorden Die zij heeft gesproken En haar liefdevolle…

Elke dag loop ik langs Daar waar jij begraven ligt Dan praat ik even met je In de aarde verschijnt dan even je gezicht Over van alles vertel ik dan Je glimlacht de hele tijd Je hoort er eigenlijk niks van Maar dat is een gedachte die ik dan vermijd Mijn hele hart kan ik luchten Ik weet dat je dat niet erg vindt Soms hoor ik je uit medeleven…

Vergeet de kwade krachten in je leven En zie jezelf als ridder beëdigd Verdedig waar jij werkelijk voor staat Zoals je nog nooit hebt verdedigd Bevecht je eigen onzekerheden Graag leen ik je mijn zwaard Je zal snel je eigen zwaard smeden Met de kracht die huist in je ware aard Als een nobele krijger zul je strijden En groeien in je krachten…

De zon in mijn leven ben jij In hemelblauw gehuld Zweef je in de lucht boven mij In een gouden gloed verguld Verdwaal ik in donkere bossen Jij schijnt door de boomtoppen heen Om de weg te doen verschijnen Al mijn angsten verdwijnen meteen Verdrink ik in troebel water Dan schijnt jou licht op mijn gezicht Meteen weet ik waar ik moet gaan…