Alle inzendingen over Slauerhoff Jan-Jacob

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

Jan-Jacob Slauerhoff Jan Slauerhoff werd geboren in Leeuwarden, in de binnenstad, tegenover waar nu nog een tapijtenhandel/woninginrichtingswinkel is. Zijn ouders waren stijve burgers en daar had hij de pest aan.…

Nooit komt er een eind aan het leed.…

De Friese dichter Jan Jacob Slauerhoff was een echte sloddervos. Hij stuurde zijn inzendingen vaak grotendeels onleesbaar in en toen hij in de woning van Adriaan Roland Holst mocht bivakkeren, verwaarloosde hij de houtkachel en ging de woning van Holst bijna in vlammen op.…

In Nederland wil ik niet leven, men moet er steeds zijn lusten reven, ter wille van de goede buren, die gretig door elk gaatje gluren.…

Enfin, op hun tocht door Leeuwarden, onmiskenbaar de stad van Jan-Jacob Slauerhoff ( 1898 - 1936 ), hebben mijn ouders, ware nomaden en speurneuzen, dus dat zakje thee voor mij gekocht, in de wetenschap dat alles van Slauerhoff mij wel zal boeien.…

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff) In het chique hart van een nobele stad staat een teder object tussen het moderne interieur. Het oude plafond, gecamoufleerd door goedkope platen, bewaart de jeugdige gedachten van een Friese kameraad, antieke overpeinzingen boven het platvloerse marktgewoel aan de Voorstreek.…

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.…

Van Dis memoreerde het feit, dat hij op zijn fiets bij Villa Clara stilstond, om te herdenken dat dé dichter van Nederland Jan-Jacob Slauerhoff daar zijn laatste levensadem uitblies. Hij citeerde een gedicht van Slau, waaruit zijn woede richting de lauwe burgerlijkheid sprak.…

Jacob begrijpt er niet veel van, maar wat zou Slauerhoff gedaan hebben? Er naartoe natuurlijk! Hij pakt eerst 100 euro en dan belt hij aan. 'Maar buurman toch, zo laat nog?' 'Ik geeft u dit en dan wil ik graag dat u me dat geeft, wat Slauerhoff ook kreeg!' 'Slauerhoff?' 'Die man van net!…

Ten tweede zie ik een romantische foto van Jan-Jacob Slauerhoff en zijn vrouw de danseres Darja Collin, nu had ik hen graag als levende vrienden gekend, maar geen van de twee unieke persoonlijkheden gelijken op mij. Jan-jacob natuurlijk wel qua poëtische inborst en visie, maar hij is uiterlijk verreweg de knapste van ons tweeën.…

Waar zóveel, in het leven, kapot was gegaan, moest dan ook maar het vers kapot. 'Deze nonchalance lijkt mij... moedwillig, een verzet tegen het ordenend bedrijf der poëzie, dat... (hem)... met weerzin vervult.'…

Hij was de tijdgenoot en vriend van Jan-Jacob Slauerhoff, die hem als een van de weinigen kon waarderen als Hollandse dichter. Toen ze elkaar eens tegemoet wilden fietsen, Jan vanaf Leeuwarden, Hendrik vanaf Groningen, waren ze beiden zo in hogere sferen, dat ze elkaar onbewust zijn voorbijgefietst.…

Met heel veel leesgenot en nieuwsgierigheid las ik zijn omvangrijke biografieën over Simon Vestdijk en Jan Jacob Slauerhoff. In de vorige eeuw stuurde ik mijn poëziemanuscripten naar zijn uitgeverij 'De Prom' in Baarn. Een hommage, die ik voor hem schreef, is op Nederlands.nl gepubliceerd.…

Jan-Jacob Slauerhoff (1898 - 1936) heeft een veelbewogen leven geleid, waarin het schrijven van poëzie en proza centraal stond. Hij is geboren in Leeuwarden. Zijn ouders waren streng en godsdienstig (protestants), mensen bij wie hij weinig tot geen grond onder de voeten kreeg.…

Jan Jacob Slauerhoff uit zijn roman 'Het verboden Rijk' (1932) 'Het zou zomaar kunnen hé!'…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff, bij de tentoonstelling 'Dichter op zee', Scheepvaartmuseum, Amsterdam) Nauwelijks versleten lag hij daar als een dromende poes onbeweeglijk op een dak, oranje van de abrikozen, afgesloten van de woelige wereld, niet om aan te raken, laat staan aan te passen, trouwens, hij was me toch te groot geweest, ik was erin verzopen…

Wie ook sterk door jou beïnvloed is, is de grote, Nederlandse dichter Jan-Jacob Slauerhoff, die 'de Friese Rimbaud' genoemd werd. Hij vertaalde 5 van jouw gedichten in het Nederlands en hij schreef enkele van zijn gedichten in jouw stijl. In augustus 1923 bezocht hij in grote eerbied jouw graf in Morlaix.…

Ik waadde door de papavers. Eén ging mij tegemoet; in het midden, waar het meer het diepste was, ontmoetten wij elkaar. De hele verdere dag bleven wij gevlijd op de met rode blaadjes bedekte, van zon doorstoofde en zacht naar zaad geurende bodem. Tegen donker bracht zij mij naar haar heiligdom. Zij was meer dan alle vorigen. Een naam had zij niet, maar…

Robert Schell en Daan Valkhof Organisatie "BombardeRotterdam" Henk Vermeulen & Jan Jacob Krediet: [email protected]…

De kitsch is niet van de lucht in de Katholieke Kerken van Spanje 'T is in feite een kunst op zich zoveel vrijelijke en vindingrijke kunst te aanschouwen Waarin zoveel mensen al knielend en biddend vinden wat ze zoeken: geestelijke bevrediging Zeur dan niet, Jan Jacob, over kitsch in feite een nuttige, zinnige kunst op zich…

Willem was zo'n beetje de Hollandse Arthur Rimbaud, terwijl Jan-Jacob Slauerhoff de Friese Rimbaud was. Ik hield van zijn losgeslagen bohemienschap en ik erkende de ware poëet in hem, die geen concessies deed met de gevestigde orde, no way never. Zijn moeder Anna Cornelia Amelse werd maar achtentwintig jaar en ze stierf toen hij één jaar was.…

Voel je hoe ik naar je toe kom? Je bent naakt in de nacht. Wacht ik doe eerst een doek om. Nog niet, nog niet. Liefkoos mij, zacht. Zeg dat je mij mooi vindt En alleen door te strelen In 't donker, mij ziet. Zullen wij spelen, Dat wie 't eerste lacht, Moet ondergaan Wat de ander bedacht? O, laat het doorgaan, Totdat wij doodgaan…

Zee lag stiller onder sterrennacht Dan een gulden vlies, een zilveren vacht. Iedre windvlaag scheen voorgoed te luwen. 't Zware schip kon zich niet verder stuwen In het weerstandloze, ijle klare, En het eiland kwam voorbijgevaren. Of het een stil schip was, diep gezonken, Welks topzeilen in het maanlicht blonken, Schoven zijn besneeuwde toppen…

Nooit opent zich de poort. 't Raam is zo hoog Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte: De stroom omarmt het bos in blauwe boog; Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten. Niets weet zij van het levensspel daartussen; Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer. Zij wil omhelzen, vindt niets om te kussen Dan de eigen schouder,…

De rustigen die mij tartten te vertrekken Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd Rijkdommen fabelachtig te ontdekken, Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd, En eindlijk in triomftocht aangebracht. Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot. Wel waren bijna al mijn mannen dood, Maar alle havensteden bont bevlagd. Toen moest ik knielen voor…

Ik voel mij van binnen bederven Nu weet ik waaraan ik zal sterven: Aan de oevers van de Taag. Aan de gele, afhellende oevers, Er is niets schoners en droevers, En 't bestaan verheven en traag. Ik bewandel 's middags de prado's En 's avonds hoor ik de fado's Aanklagen tot diep in de nacht: "A vida é immenso tristura" - Ik voel mij al samensnoeren…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht. Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig Dolen in 't labyrint…

Zeven zonen had moeder: Allen heetten Peter, Behalve Wanjka die Iwan heette. Allen konden werken: Eén was geitenhoeder, Eén vlocht sandalen, Eén zelfs bouwde kerken; Maar Iwan die Wanjka heette Wilde niet werken. Op een steen in de zon gezeten Bespeelde hij zijn schalmei. "O, mijn lieve, Mijn lustige, Laat mij spelen In de…