Alle inzendingen over Staart

Een Ruiter is een mens te paard, Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard, En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.…

Het beestje snuffelde er even aan en naderde even, maar week terug en kwispelde met wat het restant van een staart leek; een bobbel op het achterwerk. "Hij is bang" veronderstelde ik, "maar hij kan wel kwispelen". "Hij is zo geboren", verklaarde de jongen, "de andere hondjes uit het nest hebben wel een staart".…

Hij brak de eerste dag zijn sleutelbeen, maar toch klom hij meteen weer op zijn fiets. En in de laatste bergrit deed hij iets dat volgens kenners schier onmoog’lijk scheen. Hij werd vanuit de verte nagestaard Door iemand die zich ook niet had gespaard.…

Iedereen heeft wel eens last van zijn keel, iedereen is wel eens niet in orde, iedereen moet dan wel eens graag of niet naar een huisarts, maar omdat die van mij met vakantie is, denk ik, ik los het zelf wel op, met pijnstillers en zuigtabletten, en zo gaan er een aantal dagen voorbij, en wordt de pijn niet minder, eerder erger! Als ik er dan ook…

Wat ik van de staart van de komeet weet, dat hij een doorsnede van veertig kilometer heeft en door een ijskoude ruimte zweeft en uit steen, gruis en gassen bestaat. Nu hij dichtbij de zon was gekomen gaan de bevroren gassen verdampen en dat zie je als een langgerekte staart van gas en stof. Die staart kan wel miljoenen kilometers lang worden.…

De waarheid zoeken kan je in veel gevallen vergelijken met een kikker bij zijn staart pakken.…

Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zich over en staart in het wijde. Zij staart naar ’t overhangen van een boom, En hoort een fluiten uit het lover glijden. Dromerig fluit ik naar de lichte stroom. Dromerig staart zij, dromen wij dan beiden?…

En daar zit zij, ze is, ze staart. Ik laat haar, ga niet weg. Ik hoop en wacht, op liefde en hoe het is met haar. We zien elkaar, zij mij, ik haar, graag, heel graag. En daar zit zij, ze is, ze lacht en staart, ze wacht. Zo mooi.…

En daar zit zij, ze is, ze staart. Ik laat haar, ga niet weg. Ik hoop en wacht, op liefde en hoe het is met haar. We zien elkaar, zij mij, ik haar, graag, heel graag. En daar zit zij, ze is, ze lacht en staart, ze wacht. Zo mooi.…

Jij staart rozen mijn lief en ik weet wat jij denkt wat er door jou heen gaat Jij staart in gedachten van roze en rood in overvloed in bloei Jij denkt mij en ik denk jou mijlenver…

hij staart naar de vijfde trap hoe die boven achter de vierde schuift en later bij het dalen achter hem er weer bovenop komt hij staart kromgebogen met grip op zwart rubber doelloos omhoog, weer neer…

Mijn staart is zo gracieus, dat elke zeeman voor mij valt. Zelfs Zeus valt op mij. Zo sierlijk als ik door het water speer met mijn slanke onderlijf, sterk als een walvissenstaart, dat doet geen najade uit de rivieren mij na. Hun staarten zijn niet zo lang en sierlijk.…

Mijn huisdier, Lief, vrolijk en onbezorgd Staart naar buiten…

Eenzaam in het gras bijt ze in haar eigen staart, venijn in de bek.…

hoe ze daar staat als een aardse godin hoe ze naar de einder staart en ik haar eindeloos bemin…

compact en doorschijnend paars kruipen omhoog uit bloembakken handmatig schuurt iemand houtwerk ik hoor een stofzuiger en lees Zomerhitte gisteren waren hier vrienden een hand met zeven vingers de open palm ontving en liet weer gaan lang geslapen vandaag totdat er iemand riep: Lekker he? dat was mijn signaal om op te staan en de zon…

nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij ogen…

De spinnende poes draait rondjes langs mijn benen ze draagt haar staart hoog…

Ineens was je daar, ronde toet en staarten in je haar, intens genietend, blij en open stevig in mijn hart gekropen!…

Een goede column heeft een kop en een staart. Hij is echt een beest. Maar van binnen is hij gevuld met mens. Anders is er niks aan.…

In de tuinen van een groot en pontificaal Nederlands paleis, nu op pompeuze en tot melancholie en somberheid stemmende wijze ingericht, signaleerde ik eens een pauw die daar rondstapte en die noodgedwongen, als genoodzaakt door de Natuur, zijn lange, bonte, rijk gedecoreerde staart meesleepte.…

Als een wild paard slaat de komeet met zijn ijzige staart vonken uit de dampkring. De Perseïden regen laat voor niemand iets te wensen over.…

Ai mij, ik hoor aldoor de droeve val Der dropplen bloeds en tot de morgen staart Hij me aan met grote liefde en eindeloos leed.…

vader zit als een blok hout voor de haard ook nu hij met tranen het vuur in staart zie je geen reflexie in zijn ogen maar de frustratie van houterig onvermogen…

De ongebreidelde promiscuiteit te weerstaan van grenzen in zekere tijd te breken; het beeld een meisje over nutatie door een laan, aan de staart voor een mond bezweken.…

Elke keer als-ie met zijn staart kwispelt, gooit hij een stoel omver.…

Ze wilde graag delen, Net als zovelen, Maar de staart zat in het venijn.…

vaak loopt ze rusteloos op en neer of staat ze bevroren bij het raam waar ze in haar eigen schaduw naar vervlogen jaren en verloren mensen staart…

En staart met een lege blik voor zich uit.…

een man van een enkel woord staart u aan beschermt zich achter stilte wil niet dat u hem hoort hij wacht geduldig op die ene vraag waarvan het antwoord is vervaagd adieu...…