Alle inzendingen over TOE

Ondanks dat druk zijn bij iedereen bovenop de stapel ligt, maak je tijd. 't Is te makkelijk om kort van zicht te zeggen, weer een dag kwijt. Je kunt 't nooit te druk hebben om medemenselijkheid te tonen, een kaart, een brief, een mailtje, of gewoon een telefoontje, moet tot "gewoonte" gaan behoren. voor je 't weet hoeft 't niet meer…

Een poema op de heide in ons landje Blijf weg! roept de politie, maar... kom óp! Zulk nieuws is spannend, tropisch, rauw en top! 't Is nobo's in the bush en op het randje Ik zal zeker ook in Ede rond gaan hangen (als bekend wordt dat de poema is gevangen)…

De Nederlander is naar de stembus gegaan en heeft voor de helft proberen duidelijk te maken dat we een kabinet moeten zonder de PvdA en voor de andere helft dat we een kabinet moeten zonder de VVD. Positiever positief was de keuze niet, vrees ik. Maar wat moeten politici nu met deze uitkomst? Niet, zoals ik al iemand heb horen beweren dat de kiezer…

Ze willen, met andere woorden, er toe doen. Veel jongeren staan ooit voor die keuze. De meesten zijn verstandig. Ze willen niet de wereld verbeteren, maar alleen hun familie, hun dorp, hun stad. Ze willen de voetbalclub helpen of hun partner. Ze willen hun kinderen opvoeden. Deze verstandige mensen bouwen aan een vredige samenleving.…

Af en toe een buitje, aan de andere kant van ons land, tenminste dat zou het geval zijn maar niets is veranderlijker dan het weer en ook zo- met de voorspellingen daaromtrent!…

waar ik jou voel in het aanraken van gedachten overstijgt de stilte elke ruimte die jouw lach als rode wangen laat rimpelen op mijn mond je bent meer dan de hartstocht van dichters die blauwer wordende luchten wilden delen in open bunkers van bloeiend vertrouwen meer dan de lieflijke huizengevels en droomgevulde schuren waarop…

Hoe meer het aantal liefdes stijgt, hoe meer ontwikkeling men krijgt.…

Het is minder erg iemand door de dood te verliezen dan door ontrouw. De dood vernietigt alleen de toekomst, het verraad doodt ook het verleden.…

Het zal straks voor ons wegverkeer flink schelen Wanneer men alle rijstroken versmalt. En als dit plan in de praktijk bevalt Kan men die stroken weer doormidden delen. Het is de juiste aanpak naar het schijnt, Mits men de auto’s ook op maat verkleint.…

We weten wat we zijn, maar we weten niet wat we misschien zullen worden.…

kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als…

rol de stenen weg voordat je brekebenend vlinders tracht te vangen die jouw pad in alle kleuren blijken te behangen je blik omhoog maakt voeten broos in evenwicht en zonder zicht ligt struikelen voor de hand daar gaat je tand en weer een beurse plek je ellebogen schaven omdat ze je lichaam even niet konden vertragen…

Gedachten overbruggen iedere afstand. Het is het reizen van de toekomst.…

bij tegenslag in het leven komen nare gevoelens boven drijven van het geluk waar ik naar wilde streven zal maar weinig overblijven tranen die bevriezen in ogen die verslagen zijn mijn eigen ik verliezen uit het ooit zo sterke brein met de wanhoop nabij zoek ik een uitweg zoals blinden bij nacht en ontij zal ik die nooit vinden toch…

ik zag je ogen maar je vragen bleven hangen in de lucht de antwoorden zijn mij altijd ontvlucht ik zag de golven spelen jij een kalme zee ik liet de zon verdwijnen je lachte, zei, ga mee je sportte om te winnen die strijd bond je wel aan ik speelde met de knikkers voor winnen ben ik nooit gegaan jij loopt terwijl ik wandel ik…

Zelfs wanneer men aan het verleden denkt, gaat men vooruit en dus zou ik zeggen, dat verleden dat herleeft, altijd toekomst is.…

Onze nazaten zullen over een eeuw terugkijken op deze tijd als een op zich redelijk overzichtelijk tijdsgewricht, waarbij ze mechanismen vaststellen die automatisch leiden tot de complexe situatie waar zij in terecht zijn gekomen. Als wij nu beter hadden geweten, zullen onze nazaten met enig ongeloof vaststellen, dan zou het allemaal beter zijn afgelopen…

Het ooievaarspaar is in het vroege voorjaar teruggekeerd naar het nest op het dak van kantoor Staatsbosbeheer, vlakbij het Mastbos van Breda. Dit kleine gebied van Bouvigne aan de rivier de Mark bevalt deze mooie vogels kennelijk zeer, want ze hebben hier al verschillende keren gebroed. We weten ook zeker dat het dezelfde vogels van vorige jaren zijn…

Het wordt sappelen voor Prins Laurent die 15% moet gaan inleveren van zijn toch al wat magere jaarlijkse toelage van 300.000 euro.…

Lang, lang geleden sloeg ik je gade in het park. Als een standbeeld stond je, gekleed in je groene regenjas, achter de kraam waarmee je je godsdienst moe probeerde te propageren en aan de man te brengen. Waarom toch moesten mijn blikken zich, letterlijk en figuurlijk gesproken, jarenlang op jou richten, uitgerekend op jou fixeren? Waarom was jij het…

tot mijzelf gekomen in kilte ontdek ik dat ik vandaag weer eens ben wie ik ben als sneeuwvlok die smelt op warme handen ondanks welzijn verbaas ik mij dat ik in zachte klei door zout en keihard water ben verdroogd door wrede adem via sluipweg van lucht en zon als zandkorrel weggeblazen rul vooruit vliegend op de wind die in mijn ogen…

Toe, sluit nu maar je ogen Laat het aardse nu maar gaan Je leven hier is omgevlogen ’t Is goed zo, ik zal naast je staan Jouw liefde zal voor altijd leven Voor eeuwig in onze harten voort Je hebt zóveel aan ons gegeven Ga nu maar, stap door die poort Toe, jouw nacht is nu gekomen Geef je maar over, neem je rust Zweef mee op je…

wat doe jij nou vraagt ze in de wachtende hal met ruime toegang tot vertrekken duimen omdat de onrust zuigt mompel ik gelaten dat ik op mijn allerkleinst een verzonnen lied zou neuriën na een doodsgedicht van Slauerhoff wist ik toen nog niet…

Liefje, ik weet je hebt geen ander Toch vind jij dat jij moet gaan Geen woorden houden jou meer tegen Geen harde hand en ook geen traan Alles gezegd, alles gezwegen Ga maar ver hiervandaan Iets van jou blijft in me leven In mijn eenzaamheid bestaan Liefje, ik weet je hebt geen ander Toch vind jij dat jij moet gaan Geen woorden houden jou…

hou je mond, want je woorden zijn als stenen, en je raakt me hard; raakt mijn hart, raakt mijn romp, mijn hand, mijn benen. Het is ongezond. En zo je me hier ooit vond: met te grote schoenen want ik had nog veel te lange tenen. was ik toen verward, later kwam mijn part. Met je woorden zo hard dat ik niet anders kon dan wenen. Is de circel…

voelde het.... dacht nee ik niet. dat zijn anderen die je ziet voelde beter.... dacht ja ik wel en nu komt de rel. lieve mensen ik voelde het..... voelde beter.... en voelde goed.... ik ben homo.... oo wat een moed.…

Gekras en geprik, lijntjes en helle kleuren, huid van perkament.…

wanneer zij ogen sluit vuisten balt breekt van binnen smeekt gehavend zout verbijt zich zwijgzaam onderwerpt aan diepe schaamte die moedeloos neerkijkt op voeten, handen niets anders draagt dan een hoofd gevuld door herinnering en uitgeput de ziel nog slechts één dunne draad rijgt dan, sluit ik ogen laat het duister…

op de tonen van jouw klaterlach deinen de witte waterlelies, komen de natte snoeten van nieuwsgierige kikkers tussen het groene blad de begeleiding kwaken je bruist muziek in elke beweging danst het kabbelende water als een volleerd ballerina moeiteloos tot een spetterend ballet druppels swingen in het rond kleine parelende blikvangers…

al wat ik in jou niet meer ben speelt onbegrepen verder in mijn dromen ik draal iedere dag in het herinneringslicht terwijl jij de koude wind verzamelt en de gaten in het raam zelfs het weer vlucht voor de vragen nog open in vreemde pijn er blijft niets meer over in de vertespiegel of van de toekomst morgen nabij…