Alle inzendingen over Tafel

Drie bejaarden uit Wolfheze deelden samen één prothese, wat inhield dat ze, als ze aten, beurtelings aan tafel zaten. Ze hadden 't zwart op wit bevestigd: bij toerbeurt was men kiesgerechtigd.…

Het raam maakt een kier en de tafel tot hier breekt op slag en de tafel is niet bij het raam maar hier naast me gaan staan aan de voet van de tafel valt het kleed van de tafel in het licht van het raam buigt het blad een armlengte knikt in de elleboog een reep in de lade, kruimels paperclips het stuk karton dat de tafel recht en het…

Indien je iets heel graag wilt, helpt het hele universum je het te krijgen..…

Ik voel de groeven; ingesleten de jaren zijn je aan te zien bekruipt me ’t gevoel.., misschien heb ik dat wel op mijn geweten ik kijk naar je en zie ’n rafel van de schoonheid die je vroeger was wat me tot scheiden doet besluiten met pijn in het hart zet ik je buiten wellicht kom je me ooit van pas bij ‘n feestje als een bijzet - tafel…

Even later zitten we aan tafel. ‘Eet maar veel pasta, schep maar twee happen extra op, maant zijn vader hem. We veranderen van onderwerp. Tijd verstrijkt. Wil iemand nog een toetje? Oh ja, roept zoon, hij slaat zijn hand voor zijn mond. ‘Ik heb ook nog twee tosti’s gegeten, dat vergeet ik te vertellen’.…

Kijk, daar zit zij aan die tafel vlakbij het raam rimpelig oud te zijn, gekreukt door de jaren die geleefd, eigenlijk niets voorstellen net zoals zij…

Wij hebben een grote tafel, maar het lijkt wel alsof hij toch altijd vol ligt met van alles en nog wat. Hetzelfde geldt voor mijn bureau, altijd te klein. In feite lijkt elk horizontaal oppervlak wel stapels aan te trekken. Rommelmagneten zijn het. Als je er niet actief op let, dan liggen ze zo weer vol met spullen.…

Mam geeft mij een mep omdat mijn kleine broertje te ver weg zit. Hij kwam weer te laat voor het eten, maar bracht wel zelfgeplukt onkruid mee voor in een vaas. Zo'n joch van zes, dat al precies weet hoe een moeder moet. Hij, het mooiste zoontje, zit tegenover haar; ze wil hem in haar ogen - de lelijke zoon moet in de buurt van haar handen…

om hier in huis te staan het licht terug te geven te spreken van het leven van leeg te mogen gaan maar ook weer vol te worden als bekers en als borden te delen brood en wijn en niet alléen te zijn…

Vragen wij vandaag aandacht voor de lucht Zie haar trillen! Kijk hier buigt zij rond de schoorsteen! Hier wordt zij uitgespuugd! Kijk hier raakt zij water! Vliegt zij over een ijsschots! en rent door de huizen! De lucht gaat in het schaap! De lucht gaat in de bever! Hier verdwijnt lucht in het toetje! Kijk die vla haar vasthouden! Die moet…

Noch handen noch ellebogen konden weten, wat z'n dromen waren en hoe het leven eruit zag in zijn knoesten houtogen. En hoe vaak hij ving op de onderkant van tongen en borden, het gezegde en ingeslikte woorden. Zijn kennis drong dieper dan pijn van hete pannen en hij wist het. Ooit een van de stemmen zal zeggen "Die is oud geworden".…

Het hemd is het dubbele van de tafel. Het motorblok is twee keer het hemd. De herrie is twee keer de geste. ----------------------------------- uit: Parmentier jrg. 10, nr 3, 2001.…

Mag je weer op tafel en dek ik weer voor twee……

De dood is de dramatische voleinding van afwezigheid.…

Het schrijven van een autobiografie, wat gewoonlijk wordt gezien als terugzien, kan netzo goed overzien zijn of doorzien, omdat het verstrijken van de tijd een röntgenvermogen aan het oog verleent.…

We ezelen de files in, de winkels uit met mondvoorraad voor tien. De oude kuddegeest drijft ons de laatste avond bij elkaar.…

Als 'tafelkleed' nestelde zich een grote wolk Op de Tafelberg van 't Kaapse volk Een gedekte tafel voor zowel blank als zwart Jaren achtereen heeft dit Afrikaners verward Staand voor de afgrond, een diepe kolk…

Een tafel met drie poten valt niet — als ze goed verdeeld zijn — om zelfs niet als hij vierkant is dan staat er eentje in het midden ook al oogt het krom…

Een boze meneer van een Rijswijkse pingpongclub tekende begin april protest aan. Met een enkele brief bracht hij een discussie op gang die lang meanderde tussen het verkopen van ziel & zaligheid aan de duivel en beach-parties van minderjarigen, in gezelschap van een voormalig Italiaans staatshoofd. Bij de opgeheven tafeltennisbond blijkt het gehoor…

Zonder stoelen staan we vervreemd en kijken naar elkaar met de blik van vreemden die elkaar zoeken met verdwaalde herinneringen en veranderende woorden van geluk en eenzaamheid en wensen die op de lege tafels lijken waaraan we zonder dromen nu naar elkaar kijken.…

De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt met bestek Heeft de aarde doen beven, ik wou dat…

Zomer 1945. In een Duits cafeetje drink ik, Nederlandse tolk in het Britse bezettingsleger, een glaasje ‘prik’(Sprudelwasser). Dan hoor ik het getik van een stok tegen de poten van mijn tafeltje en zie een blinde man. ‘Ist es gestattet?’ vraagt hij. En even later zit hij tegenover me. Hij draagt de resten van een Duits uniform en een armband met…

Het leeggebloede licht van de novembermorgen legt zich over het formica-blad waar echter in de rechter bovenhoek 2 koffievlekken prijken. niets is volmaakt. Ook een der houten poten is een flink stuk korter. Als ik schrijf houd ik mijn rechtervoet eronder zodat een mooi, gelijkmatig schrift kan ontstaan, waarvan dit vers wel het bewijs…

Door haar geschreven Prachtig handschrift Mooie woorden Een gelaten traan Verlopen inkt Gevlekte woorden Woorden van medeleven Van ervaren pijn Emotionele woorden Een diepe zucht Verbeten gezicht Verdrietige woorden Ooit weer samen 't Liefst zelfs nu Woorden van hoop Door haar geschreven Oprecht. Welgemeend Serieuze woorden…

de tafel het raam terug in de tijd toen stilte nog bestond de punt van de pen in inkt gedoopt het wit dat wachtte vond de tafel en stoel van eikenhout waren nog één geheel ik telde de kralen hoe roetste het raam met rood en groen en geel…

Geen eten op tafel geen schoenen aan zijn voeten. Een arme man, hij ondertekent verdragen zonder ze te lezen. Hij ondertekent een contract zonder het te lezen, hij ondertekent brieven zonder ze te lezen. Hij ondertekent het uitroepen van het einde van slavernij en armoede.…

En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: de messen met hoornen heft, de tinnen schotels, het blauwe porselein, sterk hoewel breekbaar, en, als een wachter-rots tussen troebele golven, glimmend gepolijst, deze zware tafel van hout.…

Gewoon met de wijnglazen op tafel.…

De Foster-tafel naast vele andere beroemde tafels. Alles wat deze sport historisch regardeert. En ik ga er heen om ze voor Pasen naar ons land te praten. Museum is dicht. Moet lukken, ik ben bij ginds nog redelijk onbesmet. Tiel kennen ze daar niet. Middelkoop verzorgt transport uit Lausanne –wordt geregeld bij Defensie.…

een groot dichterlijk gevoelen bevloog hem bij de ping pong match tegen holendrech' citaten strofen vlogen over tafel zijn fantasie sloeg toe z’n poëtische bal raakte kant noch wal de coach adviseerde au revoir voor imagination à son pouvoir gestopt z'n rijmelarij en ja hij won de partij…