Alle inzendingen over Veel leed achter een

Je leed onder de sociale druk van de beperkingen van het vrouw-zijn. Je sneed met een scheermes in je halsslagader, terwijl je met een handspiegel keek of het wel goed gebeurde. Je had twee keer eerder zelfdoding geprobeerd te plegen.…

Wie ergens voor is, staat daar in de regel achter.…

Achter elke succesvolle man staat een vrouw die niet met mij getrouwd is.…

, draai mij om en laat het wanhopig achter in liefde, achter je ...…

Wist hij, dat hij een ingebeelde dood zou sterven? Dat hij niet meer zou kunnen bestaan Ter verklaring van jarenlange stilte In opstand tegen burgelijk schoon Liet hij zich escorteren door drang De reis naar nooit meer terug bleek kort.…

En het gebeurt nu nog in achterlijk conservatief België. De enige arts die voor honderden patiënten beschikbaar was, werd veroordeeld voor seksueel misbruik van zijn patiënten.…

Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons geheel had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!…

De tranen stromen langs de verweerde groeven tijdloos is verdriet.…

Als een verwelkte roos die dood bloeit het hoofd treurig op gebogen steel, vind ik nergens vocht om mij te sterken… laat mij maar drogen.…

In een boek hoort leed. Er moet zeker iemand sterven. Kijk, het leed van anderen, dat lees je het liefst. Je wilt geen boek waarin de personages het allemaal leuk hebben. Die gaat dood,en die ook, en die daar probeert zijn vader te wurgen: dat is het goede boek.…

(voor Molly Upton (1953 - 1977)) Je bent geboren als Martha Neill Upton op 30 september 1953 in Pittsfield. In 1954 verhuisde je met jouw ouders Barbara Allen Upton en James Gordon Upton naar Darien in Connecticut. Jouw vader was in 1944 aan de Princeton University afgestudeerd en hij was een veteraan van de United States Army Air Force als C-47…

tranen staan te wachten ritsen harten in een lijf het komen sterft een stille pijn een paraplu drupt liefde het hoofd dat het recht heeft gemist breekt in het kind het laatste is het sterkste blad voor altijd eenzaam in de mast een tijger vijlt zijn nagels wakker de woudreus weet de weg een zee ligt aan de overkant de oostkust buiten…

Zie ik dat menselijk leed Een vrouw met open ogen die niet zien die niet praat, niet denkt die niet weet die nooit meer iets vergeet Zie ik een wereld die rond haar is waar ik barmhartigheid bespeur maar ook het mededogen mis Zie ik een wereld die over haar denkt en praat zij die haar willen laten leven met liefde als terreur en…

Wanneer de stilte verbroken wordt Door de leegte er om heen En de koelte van een avondbries Als hete adem mijn gezicht beroert Weet ik de toekomst voorbij te zijn En terug te keren naar weleer Doch denkend aan die voorbije tijd Richt ik de smeekbede niet nog een keer Want als ik omzie naar de geleden tijd Al dat leed van miljoenen stervelingen…

Wie het leed van de gehele wereld op de schouders neemt, draagt bij aan de vergroting van het totale leed.…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Achter alle leed glinstert iets wat u van schoonheid zuchten doet.…

Achter ons huis met het dichtbezette dak, waar de vogelen van alle windstreken onder het bestier des mensen werden geherbergd en verwekt, met de paarse sering en de gezegende morellenboom, de perenboom, de moestuin en de appelbomen werden in de meinachten de bruiloften gevierd in het Gebouw voor Christelijke Belangen.…

Het is tijd om toe te geven dat ik al die jaren achter de muziek aan ging. Dazed and confused - Led Zeppelin werd ik er van, u ook ?…

huilt hij harder dan zijn tranen stromen want op de vragen die er in hem komen vindt hij geen antwoord meer misschien En in zijn onmacht sluit hij dan zijn ogen voor al hetgeen waar hij geen grip op heeft zodat hij schijnbaar rustig verder leeft met voor zichzelf geen mededogen En zo gevangen in dat hulpeloze zwijgen draagt hij zijn leed…

Niets heb ik meer te hopen, niets meer te bereiken, ik, Paul, ik, de ongelukkigste aller schepselen. Laat ik U mijn verhaal vertellen, ik zal U niet lang vervelen. Kijk, mijn vader was wetenschapper en mijn moeder was er al niet minder erg aan toe. Vanaf mijn prilste jeugd bekommerden zij zich hevig om mij, ja, voor mij werd een speciale kooi ingericht…

Ik ken een man die, voorbij z'n scheiding, een lieve vrouw tegen kwam. Zijn nieuwe lief kende het klappen van de zweep, zijn ex zette hoog in met het gemis van kinders, hij kon alleen nog maar vluchten in rustgevende medicijnen. Ik weet dat hij eenzaam is. Ik ken een man die, buiten zijn schuld, z'n werk is kwijt geraakt, en geloof me, dat heeft…

Je ziet het overal, mensen lijden onder hun eigen bestaan. Die laatste levensjaren gaan vaak gepaard met pijn en dient bestreden te worden, van paracetamol tot paardenmiddelen. Vreemd is dan te constateren dat de heren/dames doctoren lepra tegen willen gaan door pijnprikkels te stimuleren. Lepra is het antwoord op oud zeer, doet u mij maar een vlekje…

Bjarne had daar geen ervaring mee en hij vond het jammer dat het slachtofferschap zo ingebakken zat in de ziel van veel leden, die een ellendig verleden achter de rug hadden door hun psychiatrische handicap. Roel was een sleutelfiguur in het Troebel Water Collectief.…

in de snikkende stilte zijn het woorden van belang die het gevoel weten te vangen die omarmen de stilte verstaat zich het beste met veelzeggende blikken met knikken of schudden en neergeslagen ogen die achter leden terugblikken…

schreiend naast lijken en gebeente leg ik woorden in de kast blaas het stof uit zinnen van verhalen en gebeden de echo raapt een holle schaduw in de hoeken van de kamer schraapt verbleekte maar nog nooit begraven schedels vingers verstijven gegil verstomt geschreven is de onvoltooide grafrede…

Ogenschijnlijk als een spijker bikkel je mensen hard naar soms de gene zijde Verborgen achter je masker waar tranen vroeger veelvuldig vloeiden speelt over die tijd dat weinigen je echt verblijde wrok je parten Onschuldigen dienen dit gebeuren nu te betreuren…

Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt zijn kleine aangelegenheden in vergelijking met wat in ons leeft.…