Alle inzendingen over Vergis je niet

Maar vergis je niet: niemand, maar dan ook niemand, heeft ooit met demonen gespeeld. Het zijn altijd de demonen die met de mensen spelen!…

Jou nog vertrouwen, durf ik niet meer Vergis me in jou iedere keer weer. Bouw een muur om me heen, Daar kom je niet meer doorheen. Had zoveel meer willen zeggen, Maar wist niet hoe het uit te leggen. Wat het was, zal je nimmer verstaan, Toch voelde ik bij het afscheid een traan.…

gedachte zie mij aan gedenk mij doordrenk mij laat mij niet verder gaan gedachte fluister mij toe herinner mij bemin mij speel toch geen kiekeboe gedachte slis in mijn oor ‘k vergis mij ze mist mij bij haar vind ik gehoor gedachte wát dacht je…

kattekwaad Ik heb geen verslaving die mijn gezondheid schaadt Ik heb geen schulden ben geen bedreiging voor de staat Ik heb dan ook geen banden met mensen uit de misdaad Ik heb geen incompleet lichaam geen organen die ik mis Ik heb eveneens geen fatale ziekte die levensbedreigd is Daarom heb ik het idee maar misschien dat ik me vergis…

twee eieren gebroken twee pelikaantjes eruit gekropen na 50 jaren paren van duizenden paren was het baren een godswonder we gaan uit onze bol onze ogen lopen vol de natuur is heel gis daar in Artis of zou het zijn dat ik me vergis bij een toevalstreffer van natuur als his?…

Jij van mij, als ik me niet vergis.…

Jij ging toch, dacht ik zo... ik vergis me niet, je liet me hier alleen. Nog steeds verwacht ik jou met Kerst... ook na al die tijd, het slot is van de deur. -------------------------------------------------- Gedicht voor mijn grootmoeder, die 15 jaar geleden met de Kerst is overleden.…

verzegelde lippen verzwijgen geheimen van duizenden tranen verloren in tijd verkies ik te praten verlies ik een vriendschap vergeet ik beloftes verkeer ik in strijd verlang zo naar vrede verzand slechts in woorden vergis mij in mensen verdrink in verdriet verdring de gevoelens voor vrienden en vijand verboden te praten … verwijt…

zo blij ik wil weten, je verleden wie je was en wat je deed ben ik wel sterk genoeg voor de dingen die ik nu niet weet ik wil horen, de waarheid vertel, wie ben je nou echt de verhalen die rond gaan zijn die dan toch terecht ik wil je nu, vertrouwen weten of het wel echt is ben bang dat ik me er in stort en mij weer vreselijk vergis…

Ik maak even pas op de plaats even neem ik mijn rust Mijn gevoel is nu bovenmaats alsof ik door de duivel ben gekust Levend op de laatste bonen gezoet door de honger van het gemis Lijkt een ieder mij uit te wonen als ik me telkens weer vergis Zonder doel voor ogen beleid is van de baan Vuile was hangt te drogen en ik begin er…

Ik maak even pas op de plaats even neem ik mijn rust Mijn gevoel is nu bovenmaats alsof ik door de duivel ben gekust Levend op de laatste bonen gezoet door de honger van het gemis Lijkt een ieder mij uit te wonen als ik me telkens weer vergis Zonder doel voor ogen beleid is van de baan Vuile was hangt te drogen en ik begin er niet meer…

Vrees niet dat ik je zal roepen, wees niet bang dat ik me vergis. Neem 't roer nou even over, zie, ik ben niet bang. Ik zeg je, ik wil een sprong naar rust, ik vraag je, aarzel niet zo lang. Gun me dit geluk, 't is goed geweest. Niemand van mij ik van jou het meest. Of mis ik de kracht, om te zien.…

zo zal het zijn, tenzij IK me vergis..…

Een grote kei en meerdere als ik me niet vergis. Hoe zijn ze hier beland? Wie heeft dit graf bereid? Geen antwoord op mijn vragen. Tekenen van lang vervlogen tijd. Duizenden mensen op uitgesleten paden een komen en een gaan. Begraven in dit oude land. Hoe fragiel het leven is... een voetstap in het zand.…

Maar vergis je echter niet, want hun vriendelijk gezicht, verbergt soms net als mensen, barre stank of doodlijk gif. Zoek daarom paddestoelen met verstand of laat ze anders staan. Want zonder kennis van dit goed gegeten, wacht u als paddestoelproleet de hemel der boleten.…

klitten ouwe wijven van vuil bescheten tenen die zo kien met traan, met tuit, gejank en gegrien menig congres spiralen naar kijven het plan is gevat ver weg te blijven van zwijnerij niet aan te zien geen woorden voor en bovendien mis ik de lust, de lol in schrijven vertel eens: wat kan iemand drijven zichzelf te lonen met een tien vergis…

Een zwart stalen traliehek schijnt de toegang te vormen tot Zorgcentrum De Hazelaar, maar daar vergis ik me ondanks alles in. Even verderop bevindt zich de werkelijke brede hoofdingang. En alsof het zo moest zijn, kwam mijn vroegere vriendin mij op de gang al tegemoet achter haar rollator.…

antwoordt hij in triomf ik pluk de dag mijn diepste wezen carpe diem bevlindert dagen de keurige rijtjesmevrouw half twaalf exact gepoetst gewassen in den minne gestreeld pyjama aan nachtcrème aloë vera calendula extract 's morgens fris weer op de bedauwde dag in ze nachtvlindert de wereld ligt open carpe nocturne als ik mij vergis…

de logen van het ziekenhuis zijn prominent aanwezig het maakt principieel niet uit of je broodmager bent of vlezig bij uro kom ik voor het eerst vergis me bijna bij traumata ervaring slechts bij röntgen chirurgie interne en derma de sfeer in het hospitaal is uiteraard bijzonder positief met welke kwaal je ook komt alle medewerkers zijn…

Naarbinnen gegaan, om de duisternis voor te zijn en op mijn tenen bijna om niet te verstoren wat om dit uur altijd zo zwijgend roerloos is, dacht ik bij 't inslapen nog iets te horen: het god save the queen als ik me niet vergis.…

dubbele beglazing vangt gezichten één zal zwichten voor het spiegelbeeld dat vormt wat lonkt niet vrijblijvend is als ik mij niet vergis blijft de reflectie van jouw afbeelding mij strelen totdat die onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt met beleid vakkundig af en aan glanzende vormen betasten paradigma’s die ontstaan waarbij allerlei beproevingen…

altijd gemakkelijk een ander te doorgronden er zijn al zoveel mensen geweest die zichzelf niet eens verstonden Nee, het is ook niet gemakkelijk heel de tijd gelukkig te zijn de wereld is nu eenmaal niet altijd een festijn Maar toch maken vele mensen het moeilijker dan het is misschien denk alleen ik zo toch weet ik dat ik me niet vergis…

Misschien dat ik mij vergis, was zijn pak minder woord dan zondags gewicht.(Beelden strijken zich glad uit de prop in mijn kop. Haastig lees ik voor iets opnieuw verfrommelt. Mikt!) Grijs stond het woord op de rand van zijn boord. De dag kroop uit krentenbrood en klokgeluid voort.…

Hij zal grijs zijn en vermoeid, maar vergis u niet. Het is de Samurai die komt en hij wil dood. Ons is de taak, wanneer hij neerdaalt op het Land van de Reizende Zon, hem te eren al was het uw eigen."…

verdriet uit mijn lichaam drijven Maar ik merk, dit is slechts schijn Maar als het helpt, blijf ik je haten Tot het moment dat ik het weer kan Om je weer in mijn leven te laten Maar dan als een andere man De man als vriend, zoals het begon Zou dat kunnen met onze geschiedenis Heb altijd gezegd dat ik dat kon Of kan het zijn dat ik me vergis…

Maar hierin vergis ik mij vanzelfsprekend. Zij swingt heftig op het ritme van de muziek; de songs die te berde gebracht worden, vanzelfsprekend liefdesliedjes door een soort Westernheld, een cowboyachtige gentleman, compleet met hoed.…

doet ook heel graag 'zoek ze' da's wie de meeste snoepjes vindt die mag voor straf het laatst aan tafel pa laat voor de 'gein' een wind vlak voor wij gaan eten leest hij nog eventjes de krant oma wijst al naar de keuken met een lepel in haar hand ... volgens mij is niemand hier nog goed bij zijn verstand en als ik mij nu niet vergis…

ben je gelukkig met hoe je leven nu is, bestaande uit het doen van dingen die een ander persoon wenst, dingen die je in je hart eigenlijk niet wil, als ik me niet vergis, voel jij je niet in al je doen en laten begrensd gevoelens uiten zoals ze door je groep zijn voorgelegd, kwetsende woorden spreken, die je zonder hen nooit zou hebben gezegd…

De vrouw kijkt me verward aan en zegt luidt: "oh ja, wat stom, oh meneer ik vergis me, ik heb u misleid". De man die tot nu toe volledig geconcentreerd bleef op zijn boodschappen, komt overeind en met een pientere blik in zijn ogen en zachte beschaafde stem zegt hij: "dat doen vrouwen toch altijd".…

Meneer, ik vergis me, ik heb u misleid’. De man, die tot nu toe volledig geconcentreerd bleef op zijn boodschappen, komt overeind. Met zachte, beschaafde stem, pientere blik in zijn ogen, zegt hij: ‘dat doen vrouwen toch altijd’. Dan vangt hij mijn blik, en geeft me een knipoogje.…