Alle inzendingen over Vrees

Ik vraag mij af hoe lang het nog duren zal dat ik als een bal heen en weer word geslingerd en van vrezen verval tot steeds dieper vreesachtigheid. en hoe kort is de tijd, hoe kort is de tijd dat ik als een bevende voorjaarswingerd tegen de machtige muur van het leven hang! waarvoor ben ik bang? ik ben bang voor het uur dat de dood mijn…

wat is een woord van waarde waard als alles valt haren ten berge rijzen vraag ik oprecht en ik vrees hoeveel kransen met rozen gaan vannacht stofvrij door vele handen tellen gedragen kralen minuten met en zonder hoop op routine met herkenning vrezen en hopen op wat dat wat niet te hopen valt niet vrezen, overzien is in pijn…

Het land tussen hoop en vrees is onbegrensd, continu vervormend, niet toegankelijk voor afgestompten en hun verwanten die het gerace van hoopvollen en vreesachtigen gadeslaan op supergrote schermen.…

De tijd staat even stil het is alsof jij weet wat ik eigenlijk van jou wil maar jij deed alsof het jou niet interesseerde gewoonweg niet raakte en ik, ik ben de geblesseerde die er weer eens niets van maakte.…

Afwijking van deze trend is toe te schrijven aan vrees en misvattingen.…

Des morgens kruipt een beest van vrees door aderen en ingewanden en maakt mij weder tot een ander, dan die ik slapend ben geweest.…

Alle vrees is als glas.…

de loop van de vorige eeuw zijn een verhalenbundel en twee films met de titel HORROR VACUI ontstaan: -een verhalenbundel van Jaques Hamelink uit 1966 -een film uit 1984 van de Duitse cineast Rosa von Praunheim -een film uit 1993 van Boris paval Conen; goed voor de Tuschinski Film Award 1993* *Drie sublieme uitingen van kunst, die 'de vrees…

blik alleen je botst de auto en vooral een hart je wacht in stilte op een actie en als hij naar je kijkt dan bloos je in een vurige reactie je gaat de toekomst zien in een hand die weet van wanten je gelooft het met een lach ze voorspelt alleen je mooiste kanten we duiken in het diepe zonder bodem we vliegen hoger in een hemel zonder vrees…

Want morgen sta ik op uw tenen, schop ik schenen, draai ik u een poot uit of geef ik een knietje in gevoelige regionen, kunt u mijn rug op of er van af glijden, maakt mij niet uit, ik lees hier duizenden woorden in nietszeggendheid, zelfstrelende ego's. Snel nog even een sonnet, stelling nemen met een citaat, verhaal halen voordat het u ontgaat…

Velen laten 't kwaad niet, omdat zij het haten, maar uit vrees voor de gevolgen en noemen dan die vrees: deugd.…

En nu rest slechts nog de laatste vrees. Het is de vrees voor de ultieme overgave. Mij ruggelings in de niet-bestaande afgrond te laten vallen, als een bungeejumper aan een onzichtbaar koord.…

Toch vrees ik onder Bush niet voor ons hachje. Ik vrees alleen zijn akelige lachje.…

Ik vrees dat het Nederlandse vrouwenvolleybalteam tekortschiet voor de hoogste trede op het podium. Gebrek aan lengte, kwaliteit, gogme? ik weet het niet. Maar ik vrees dat met deze groep meiden het allerhoogste er gewoonweg niet in zit. Overigens: een prima toernooi gespeeld met een compliment voor speelsters en coach!…

Het moet met grote vrees tegemoet gezien worden dat Trump door de Senaat niet geÏmpeacht gaat worden nu 2/3 van de stemmen vereist is. Trump heeft vrees gezaaid in alle gelederen van de GOP en kan nu oogsten. Het Trumpisme is niet voorbij en blijft de komende jaren en mogelijk decennia een bedreiging voor de vrijheid in het Westen.…

Spijt is de bitterste pil die er is. Geen wonder dat Dante het berouw tot voornaamste straf in de hel maakte.…

van pijn en zonder vrees nu verder leeft en geen verdriet en tranen kent – en mij nabij zal blijven waarom dan toch sta ik hier nu alweer zo innerlijk te breken…

Ik ben constant wisselvallig, vrees ik.…

, met uitgestreken gezicht, en met een lastercampagne vrees en devotie gesticht Ik ben de kwaadste niet 't is mij een groot verdriet dat de mens deze bok ongenadig voorgoed uit harten stiet…

Wilma is te dominant, een scheiding is onvermijdelijk, zij mag Pebbles en ik een weekendregeling, Dino zal het niet begrijpen, vrees ik.…

Onvoorspelbaar nog rond voor oogst in haar omstrengeling is zij geen baas maar te lang verbonden aan vrees voor heel even een beetje moeder geweest.…

We leven in een explosieve tijd, de lontjes zijn kort, van mij mag de bom barsten, ik vrees alleen de kettingreactie.…

Ik vrees dat dit de enige niet-leugen in het hele boek is.…

Met ogen zo onpeilbaar diep en groot De klok tikt, tikt, slaat, tikt tot half-zes slaat Ik vrees mijn laatste knik om u te groeten: Domweg gelukkig, in de Dapperstraat…

Vrouwen die in de schaduw leven, voelen geen vrees of afkeer, maar veeleer genegenheid en medeleven voor mannen die gedwongen zijn het oog van de wereld te mijden.…

ook gaat Mij verdrinkend in verdriet Niets staat vast En niets is zeker Het blijft koffiedik Als je het zo ziet Ik zou willen Dat ik kon sturen Maar hopeloos Hoe graag ik wil En hard ik stuur Het blijft slechts een vaag moment Iets korts van duur Vertrouwen hebben in de toekomst Afhankelijk van wat er komt Brengt mij blijdschap, vrees…

Doch van huize uit droeg het de vrees mee. Nu weet het konijn niet goed welke zelf-raad te volgen: of de ras-vrees óf de nieuwsgierigheid die, in de wereld van het konijn, alreeds een beschavingsverschijnsel is. Alleen waar licht gloeit in de nacht, wordt de beschaving te sterk en werpt het konijn zich roekeloos in zijn ondergang.…

Alle vreemde gezichten zijn druppels die ik vrees als de regen die mij volgt en ziet kijken hoe ik bang niet meer weet waar ik schuilen kan met gesloten ogen…

gezwicht voor jou voor jou als vrouw je vlees dat ik vrees brandt mijn verstand streelt bespeelt mijn beeld doodt mij bloot in je begerige schoot…

Nog altijd betekent werkelijke omgang met poëzie - ik bedoel poëzie van formaat - receptief dùrven zijn, zonder vrees, zonder praeoccupatie, zonder bijgedachten. Dit geldt dan voor de lezer en voor de dichter gelijkelijk.…