Alle inzendingen over WINTER

Ik ben de zon in de zomer, de sneeuw in de winter en de druppel die de lente doet overlopen. Nou jij!…

Als tijd altijd was Bleef ik eindeloos liggen In pas gemaaid gras…

Men preekte eeuwen later pas, dat het gezin een hoeksteen was, want tot Maria's groot verdriet bestond het CDA nog niet.…

Eens zal, als wij zijn heengegaan en met ons alles wat wij deden, ons weten, onze zekerheden, haar glimlach onze dood verstaan, omdat ze door ons heeft geleden en tussen ons alleen gestaan.…

Leon de Winter (1954, Den Bosch) zat bij Pauw & Witteman om te protesteren tegen de vijf miljard euro Europese steun aan Egypte. Onze regering heeft met dat plan ingestemd. Blijkbaar zijn onze bestuurders nog rijk genoeg om zulke onzinnige acties te steunen.…

Mensen geloven oprecht dat vriendschap door dik en dun gaat, maar wie ernstig ziek wordt, werkloos raakt of financieel aan lager wal, verliest onvermijdelijk vrienden...…

Koning Winter, gooi me een deken, want ik wil een winterslaap en ik heb het zo koud.’…

Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi en nat. Mensen buiten in hun wanten, sneeuw dwarrelt aan alle kanten. Koud is de winter wit en glad, Koud is de winter mooi maar nat.…

februari, koud en nat 'k ben hem na 3 dagen zat 't is alsof het nooit lente wordt gelukkig duurt die maand maar kort en ondergronds begint stilaan het leven weer van voor af aan…

Saffierblauwe ogen kijken gevoelloos starend in kilte porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond maakt van water een ijskoude…

Wat is een winter Als je weet dat sneeuw niet valt Maar de kou wel trekt…

wij vierden de zomer dat jaar nog lang nadat zij voorbij was haar warmte in onze harten deelden wij haast oneindig ons ontging de roodgekleurde lucht en het sterven der dingen daarna zelf stierven wij in beetjes zacht en ongemerkt toen ik alleen ontwaakte waren mijn armen leeg maar jouw hart klopte in mij de glimlach ontdooide de winter…

Hier lig ik in bed te rillen, belaagd door 'n leger bacillen, die met me doen wat ze willen. De dokter overlaadt me met pillen. Witte sneeuw bedekt ieder dak, naast me staat een glas cognac.…

Van kindsbeen heb ik kennis van een wak. Denk ik het in dan denk ik mij in de voorbedachte winterdag waarop ik, spijbelend, in de late ochtendschemering, een onbeschaatste, mensverlaten wijde Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte steeds hetzelfde en mij toegedachte wak. Denk ik het in dan denk ik mij in dit wak totdat het zingen gaat van…

De hemel grijst van kim tot kim. De kou krimpt in gekist gekraak. Sneeuw puurt de bijtende lucht, scherp het snerpen van gebitterd kristal. Krachtig laait de wervende wind, rijp stuift uiteen in een zilveren gruis. Witte lijnen venijn in vlaggen vlagend, werpen terpen op, brokken butskoppen. IJsnaalden stikken samen tot vorstkorsten…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…

als eitandjes tegen de aardschaal Verblindend is het licht als het donker eindelijk wijkt Dagen worden aaneengeregen met dons en mos en twijgen Bevend zweeft de nevel over heide, weide, wouden Blatend, kakelend, kwetterend wollig, mollig, melkgelik Bruisend breekt het beekje De elver schiet schichtig weg Nergens is de koude winter…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

IJzig op zijn troon gezeten een majesteit in kil grandeur; grimmig wordt hem vaak verweten een koud en grauw humeur. In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzingwekkend in haar kracht, die een raam met bloemen doet…

Ze aanbad Ra Haar pittig hart, een offer aan de zon. Nu een star gebonden zonnebloem in 't grijze winterlicht. Verslagen huilt ze november-mist. Vergeten souvenier uit eerdere zomertijd. Zelfs niet tot vogelvoer herleid.…

Ik ratel nog altijd van de rillingen wanneer het korreligkloppende gras me influistert dat zij de zomers korter en de winters kouder maakt. echo Wortels verstenen in de ingedampte klei. Ze willen het nog niet aanvaarden.…

In de schoot van de koude winter wordt het leven pas gezellig warm.…

winterstilte over witte velden dwaas dwarrelen de vlokken neer een levend wezen ziet men zelden het land heeft zelfs geen heer eenzaamheid is hier bedolven de witte pracht heerst kil wolken zijn de golven wat is de winter stil…

Wie dan de Winter lastren mag, WIJ roemen 't geen hij doet! Zijn lange nacht, zijn korte dag Besteedt de Grijsaard goed. Hem zij, bij ONS, tot eerbetoon, Een krans van palmgroen aangeboon; En klank van gouden snaren zweev' Door 't feestgeroep: 'De Winter leev'!…

ik lig languit sneeuw te zijn in sneeuw met in mijn rug de broze adem van de aarde ben overvlokt door kristallijne klanken en keer terug naar mijn begin mijn kern mijn stof ik diep in winter winter diep in mij…

Op een klein stationnetje vanmorgen guur en koud geen mens op het perronnetje dacht ik ineens stout als nou het boemeltreintje dat zodadelijk hier verschijnt eens op zijn dooie akkertje met mij naar het warme zuiden verdwijnt.…

wind huilt als de boom aan weerszij wuift en aanhang lang is uitgezwaaid…

Wattenwolkjes Zuigend aan een uitlaat Vroeg in de ochtend Laat op het jaar Wit Op zwart Vriessterren Weerkaatsing Afwezig licht Beheerst geluid Vogel vlucht…

Ha, oude Kennis! weer in 't land? Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen: Mijn levenskerfstof geeft u dra Zes kruisen met een krap te lezen. En, deed mijn jeugd, min kil van bloed, De citersnaar uw roem gewagen; Gij hebt het loon thans in uw hand - Betaal het aan mijne oude dagen: Een Feest vergoe, bij…

drukke tijden de oude boer die waakt De natte sneeuw striemt op de dijk de zwaluwen vertrokken een ijskristal en warme thee het worden dikke vlokken Een kraakwitte polder in de zon een enkel spoor van ganzen maar onder dat tapijt van sneeuw daar wachten nieuwe kansen Al lijkt het dood, zo is het niet God heeft ons troost gegeven de winter…