Alle inzendingen over Ware eruditie in tij

(voor Anne Finch, Gravin van Winchilsea (1661 - 1720)) Je bent geboren als Anne Kingsmill in april 1661 in Sydmonton. Je was de dochter van een rijke familie. Je ouders waren Sir William Kingsmill van Sydmonton en Anne Haslewood. Je bent uitstekend opgeleid. Je was de jongste van drie kinderen. Je broer heette William en je zus heette Bridget. Vijf…

Door ’t zien van dat immens verdriet, Voel ik een fractie van zijn pijn, Waar hij ook zoekt hij ziet ze niet, Ik voel me hulpeloos en klein. Als het je niet lukt te geven, Leef je dan een beetje in, En nooit eerder in je leven, Kun je schenken met zoveel zin.…

Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig, onontwikkeld door voorjaarszon onderbelichte in vloed geëtste golfafdrukken een ander strand, een vroeger tij…

Maar gelukkig was zij zich onbewust van het feit dat zij verdreven was uit haar stadse woning waar de tekenen, trofeeën en bewijzen van haar vroegere eruditie nooit meer op haar zouden wachten.…

Waar je met mij verdwijnt. Zwevend op het tij. Samen met mij.…

Toch handhaaft Boekhandel Gianotten Mutsaers elders in de stad haar status en statuur en de eruditie rijgt zich te midden van haar schappen aaneen.....…

Voorbijgegaan is het tij, Dat begon toen ik hier kwam. Eb werd vloed en toen weer eb ik sta hier al zo lang. Starend in de Golven, Waarschijnlijk zonder zin, Wacht ik tot dit tij vergaat En weer opnieuw begint.…

Daar waar ik in het donker liep en zelfs de echo geen klank na liet daar heb ik zacht mijn tranen gehuild van bitterheid en intens verdriet. Daar waar het donker eenzaam was en ik alleen mijn stappen heb gezet waar rust mijn hart opnieuw beroerde na het smeken van mijn hulpgebed.…

genoeg om het tij te keren…

ik dicht jou alle manen van de melkweg toe mijn hart lokt sterren naar boven nu ik me herinner waar ik jou voor het eerst heb aangeraakt waar ik zei ik zie je graag jij dicht me alle woorden van poëten toe in diepe zuchten van dromerij nu jij me draagt op het lichte tij van heden en verleden waar jij zegt ik zie je…

de liefde van de blijvende cirkel waar alles ooit terugkomt…

Toch aan het eind van de weg, Zal het tij keren, en weer zin geven aan je leven.…

Hoe graag zou ik nog eens in uw kamer komen met de bescheiden rij boeken die hoe dan ook uw eruditie nauwelijks konden vertegenwoordigen; met het eveneens bescheiden portretje van uw door u zozeer betreurde echtgenoot. Onze wegen scheidden te vroeg. In de door u geschonken roman heb ik de datum van de schenking ervan genoteerd.…

ik hunker naar de horizon naar verten en naar vlakten kruipen zou ik, zo ik kon ver van stadsen en bekakten naar waar hazen en patrijzen ooit achter schone vrouwen jakten 'k vervloek de slimmen, niet de wijzen die de natuur de kop af hakten met hun economische gewin heeft het leven zo nog zin kan iemand nu het tij nog keren slimmer dan…

Iedere keer weer een sprankje hoop een goed gevoel dat smaakt naar meer en dan de twist de dingen waar niemand invloed op heeft ze gebeuren beslist Juist als je even voelt ik zit op de rails van het goede spoor zelfs wordt je geluk onderkoeld door een woord, verkeerd een situatie, ongewenst een verdenking, onterecht het tij is…

weet de as op hete stranden waar hij als kind zijn kuil al groef…

weet de as op de hete stranden waar hij als kind zijn kuil al groef.…

Waar het tij zich keert de vloed me neervlijt als een drenkeling aan de warme witte ebbe-stranden van liefde. Waar ogenblikken zich in eeuwigheid vertalen verlatenheid een zegen is en wind oor-strelend als liederen van liefde.…

een bouquet rode rozen is dan om te vozen niet komend dichterbij het eigen innerlijk' tij tekent afstand onze onmacht is dichterbij taal van kracht het ware lief te kozen bij afwezigheid van pose?…

jou mee vanaf waar we waren gebleven, stralend licht voor een uitzicht op zee…

Betekenis van "Bewering" volgens wikipedia: Een propositie of bewering is in de logica een declaratieve zin die of waar of onwaar kan zijn. Een bewering onderscheidt zich van een zin doordat een zin slechts een formulering van een bewering is, terwijl er vele andere formuleringen kunnen zijn die dezelfde bewering uitdrukken.…

De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is.…

jij bent de ware, jij bent mijn man, en je weet dat ik niet meer zonder je kan. huisje-boompje-beestje, dat is onze wens. door jou voel ik me weer goed, ik ben weer een persoon, een mens.…

We weten het niet, maar maken plannen goede voornemens voor het nieuwe jaar het is allemaal mooi en aardig maar wie van ons maakt het wérkelijk waar ?…

Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

Eigenlijk totaal onbelangrijk, maar buiten zinnen letterlijk een hart spuien waar de geest overloopt... Onafgemaakte zin, gebeurt mij wel vaker, soms maak ik mij er van af met puntjes. En toch..... Waar woorden wonen, wonen woorden waar.…

Vakantiegeld, klinkt als een feestje maar is eigenlijk uitgesteld loon waarover meer belasting wordt geheven. De crisis is ons aangepraat opdat de graaiers kunnen herpositioneren en de schulden afwentelen op de burger. Politici blijven beweren dat wij in een welvarend land leven en ik denk dan 'ja, jullie wel'. Een man doodt zijn kinderen…

niet Mijn Vecht gebroken door een til het tij van mijn jeugd mijn heden en mijn toekomst sprakeloos heb ik jou lief…

Is het lichaam het omhulsel van de ziel of is de ziel de belichaming van het lichaam Zijn de ogen een spiegel van je wensen Of wens je zaken die je ogen willen zien Blijf je hangen in het verlangen om te voelen Of voel je het verlangen Blijf je wachten op de ware, of als het ware wachten op iets dat waarde heeft?…

'Waar is jouw hand?' Jouw hand die mijn hand zocht en hem voor eeuwig zou bij je houden. 'Waar zijn jouw ogen?' Jouw ogen vol licht die mij moed gaven. 'Waar is je glimlach?' Je glimlach vol vreugde. Je glimlach waar ik van hield. Jij bracht mij in een andere wereld. Een wereld met jouw ogen, jouw handen en glimlach.…