2298 resultaten.
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
1.546 Het bleek mijn laatste hoop op een baan in de gewone maatschappij te zijn, de opleiding tot ziekenverzorgende in een school te Veenendaal, streng christelijk bolwerk. Ik was samen met Jean B. de enige, mannelijke deelnemer aan deze opleiding.
Jean en ik bivakkeerden in een huis in Driebergen, waar we huurkamers hadden, naast elkaar.…
Mijn honger is dood
beschouwing
4.5 met 13 stemmen
1.045 In deze fase kunnen we als ziekenverzorgende alleen maar raden naar de belevingswereld van de bewoner. De honger naar het leven is dan weg.
De uitspraak van deze dame is dan ook erg indringend. De vrouw sprak waarschijnlijk nog wel, wat niet altijd het geval meer is.…
Waken bij het laatste uur
beschouwing
4.8 met 50 stemmen
1.665 Wat voor een ziekenverzorgende heel normaal is, kan voor de familie vreemd zijn.
Als ik mensen mag begeleiden in deze fase zeg ik dat ik geen antwoord kan geven op de vraag hoe lang het nog duurt.…
Afscheid van een bijzonder mens
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
815 In mijn beroep als ziekenverzorgende heb ik veel te maken met dementerenden en hun familie. Sommige bewoners verpleeg ik al jaren en andere veel korter. Met de meeste bewoners heb ik een band, maar dan vanuit mijn beroepshouding. Daarmee wil ik niet zeggen dat het contact zakelijk is, maar ik neem het niet mee naar huis.…
autobiografie
3.8 met 4 stemmen
647 Nadat ik gezakt was voor mijn HAVO-diploma op het zwaar-christelijke Johannes Fontanus College te Barneveld, omdat ik in een sterk persoonlijke crisis verkeerde en zwaar depressief was en enkel literatuur mij nog boeide, begon ik aan een opleiding tot ziekenverzorgende in Veenendaal, terwijl ik in Driebergen op kamers woonde.…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
817 Voordat ik een benedictijnse postulant in Egmond-Binnen werd, heb ik nog geprobeerd om een ziekenverzorgende te worden. De opleiding was in een schoolgebouw in Veenendaal, terwijl mijn huurkamer in Driebergen was, in een zijstraat van de Hoofdstraat. Driebergen is een landelijk dorp met een gemoedelijke sfeer en dat lag me wel.…
Waar ben je toch?
beschouwing
3.9 met 7 stemmen
927 Die fase maken wij als ziekenverzorgende niet mee omdat iemand dan meestal nog thuis woont.
De volgende fase die je ook na het overlijden van een dierbare tegenkomt is boosheid. Als naaste kun je erg boos worden als je merkt dat je dierbare dingen gaat vergeten en zichzelf niet meer goed verzorgt.…
EEN TIEN MET EEN GRIFFEL
column
2.5 met 4 stemmen
608 Venijnig had ze de ziekenverzorgende toegebeten: ‘Zo gij nu bent was ik voor deze, zo ik nu ben, zult gij straks wezen.’
Die zal op zijn minst vreemd hebben opgekeken.
Ze was geen makkelijke patiënte. De eerste drie nachten deed ze geen oog dicht.…
MENSEN MET EEN MISSIE
beschouwing
3.5 met 2 stemmen
564 De ‘moderne’ kerstening vanuit het christendom ging en gaat met liefde en ziekenverzorging gepaard. Veelzeggend is dat uit derde wereldlanden missionarissen nu naar Nederland komen om de mens de weg terug te wijzen naar kerk en geloof!…
Leptoppunt
dagcolumn
3.0 met 4 stemmen
1.145 Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren.
Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…
Goed fout!
verhaal
2.0 met 2 stemmen
1.180 Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk!
Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…
te laat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Nooit gesproken woorden
op het puntje van mijn tong,
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong.
Woorden zo breekbaar als glas
gebroken in mijn mond,
die ik je graag nog had willen vertellen,
maar waarvoor ik de moed niet vond...…
Verstandshuwelijk
column
2.3 met 3 stemmen
1.973 Als een fijngebouwd skelet hangen de boomtakken, met een lichte zweem van pasgeboren groen, over de sloot. Langzaam geven zij druppels water af, terug naar de natuur. In de sloot zwemmen enkele voorzichtige vissen om te laten zien, dat de lente is begonnen. Al kun je dat aan de begroeiing van de wallenkant nog niet zien. Grijs en grauw is het, mist…
Waar ben ik?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als er een eind is gekomen
aan al je dromen
dan moet je je ogen openen
en kijken wat de mensen
de wereld aandoen
en dan vraag jij je misschien ook af:
"Waar ben ik (in Godsnaam) dat men dat mag?"…
De groningse stadsduiven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ze weten wat er in W.O. II aan de hand was
Vandaar zeker het idee: aan het gas
Jeminee; eerst jaren laten verslonzen
En dan dit besluit van die politiekbonzen
Of zijn duiven soms geen levende wezens
Die door God zijn geschapen
Waarom nu willens en wetens
Die beesten dood gaan maken
En dan dat bloemetje van de stadspartij
Ik kan er echt…
G Rap
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als de rap r rapt
dat de trap r trapt
omdat de fiets r fietst
Of als de dicht r dicht
dat de rook r rookt
omdat de waterkook r kookt
Maar ook als de krijg r hijgt
Dat de kijk r kijkt
Naar wat de hijg r krijgt
Vind ik het goed g g rapt
Maar al de denk r denkt
dat het spook r spookt
Is ‘íe r in g t rapt
Omdat alleen de spook…
scheiding
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zie toch onder ogen
geef op wat niet kan
de droom is vervlogen
wist je al zolang
Toch de herinnering
aan haar lach
parfum, kussen, ogen
die je hartslag
het bloed gaf om te pompen
deed je geloven
er is er maar een
waarin ik kinderen wil
en zolang dat onbereikbaar is
ga ik van bil tot bil!…
GEZICHT OP GRONINGEN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
wisgedicht
2.4 met 7 stemmen
0 Het is slordig. En vrijheid is slordig. En vrije mensen zijn vrij om fouten te maken en misdaden te begaan en slechte dingen te doen.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
opmerking n.a.v. de plunderingen in Irak van Rumsfeld (1932)…
Volendam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wat vorig jaar op zomaar een der dagen
De Enschedeërs eensklaps overkwam
Treft nu opeens het volk van Volendam,
Waar andermaal het lot heeft toegeslagen.
Dit lot bezoekt ons onverwacht en snel
En dan wordt zelfs Het Hemeltje een hel.…
wisgedicht
3.1 met 16 stemmen
0 Onderschat de kracht van ware vriendschap niet!…
Doekje
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen
758 Is er ook iets leuk aan die Lock down. Nou afgezien van de oorzaak valt het me op dat er makkelijker en intensiever contact is met mensen die normaal zo’n beetje de achtergrond, de baslijn van je bestaan vormen. Appjes, videootjes, groeten, vragen naar je gezondheid,
Youtube tips en dat meermalen per dag en soms uit onverwachte hoek. Ik heb nooit zo…
Buiten
column
3.0 met 20 stemmen
600 Zonnetje staat te stralen, door het open raampje wappert frisse buitenlucht naar binnen. Buiten… Echt te link in ons geval. Zelfs met 2 meter afstand tot de medemens, die onbedoeld een fatale afloop kan veroorzaken. Zelfs geen ommetje, geen boodschapje, ook niet met de haastig gescoorde plastic handschoentjes, niet meer nu het virus zich langdurig schijnt…
Intocht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ook dit jaar zingt de jeugd het hoogste lied
Zodra de stoomboot weer komt aangevaren,
Maar plotseling verstomt de kinderschare:
Is dat nou Sinterklaas? Dat kan toch niet!
De Taliban zijn godzijdank verslagen
En dus wil zelfs de Sint geen baard meer dragen.…
Intocht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ook dit jaar zingt de jeugd het hoogste lied
Zodra de stoomboot weer komt aangevaren,
Maar eensklaps zwijgen alle kinderscharen:
Is dat nou Sinterklaas? Dat kan toch niet!
De Taliban zijn eindelijk verslagen
En dus wil zelfs de Sint geen baard meer dragen.…
Tunnelvrees
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wij reden door de tunnel met de wagen
En waren toch wel lichtelijk bevreesd
En daarom was het eventjes groot feest
Toen wij wat verderop het licht weer zagen.
Het einde van de tunnel, meende ik,
Maar niks, er stond een auto in de fik.…
Een stille dag is om mij heen (1895)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een stille dag is om mij heen
en in mij is het leven flauw,
ik voel de angst des wezens nauw
en ben in mijne vrede alleen.
Is er in mij de aandacht niet
van verzen en hun stil verricht
inschikken tot dit klein gedicht
van iets geluk en licht verdriet?
dat gij nog eens mij waart nabij
en ik u koel en zuiver vond…
Milosevic
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Al is de uitslag nog steeds ongewis,
Milosevic heeft lelijk klop gekregen
En dat valt dan toch eigenlijk weer tegen
Van iemand die zo'n boef gebleken is:
Wat meer doortraptheid bij de stembusfraude
En hij had in zijn land de macht behouden.…
Isfahan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn vriend Jean Pierre Rawie, de muzenvriend,
Die ook vaak wordt bezocht door wraakgodinnen,
Verzet nu in Italië zijn zinnen.
Hij zoekt de rust die hij wellicht verdient.
Daar zijn nu vloedgolven en modderstromen.
Je vraagt je af: hoe zou dat nou toch komen?…
wisgedicht
2.6 met 8 stemmen
0 Als ik op dit moment zou sterven, zou een deel van de toekomst, of van de mogelijke toekomsten voorgoed geannuleerd zijn.…