Alle inzendingen over afslag

Dit was een wildpad tot voor kort zwierend om diepgelegen hoeven die zich in grasduinen begroeven onder gewassen kiel en schort Gortdroge sikken dwaalden hort de heuvels aan het recht geschoven haar scheuten meer dan eens bestoven door hordes vorsten uit het fort Ze kregen hooimijt van het ploegen zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…

Wie nooit het rechte pad afgedwaald is, heeft elke afslag gemist.…

Google ving ons in zijn internet en verkoopt ons op de afslag - iedere ochtend opnieuw…

ongeneeslijke zieke steel nu de tijd de tijd die nog rest droom maar lekker zieke het laatste deel rechtuit er is geen afslag meer stilzwijgend ga je je laatste deel in het schemerlicht aarzelend tot het einde…

Soms hebben we de pech een verkeerde afslag in te gaan. Maar door overdenken en overzien en terug te keren naar het begin redden we het misschien en wandelen we de goede weg weer in.…

Afslag naar Stuttgart. Of is Karlsruhe beter? Dan staat alles stil: sechs Kilometer Stau! Bovenop de berg ligt al weer een oud gebouw...…

ogen turen onzeker op onbekend terrein met zwakke enkels betreed ze de oneffen wegen niet wetend welke afslag ze bij de kruising zal nemen slaat haar gewonde vleugels uit laat zich meevoeren op de zachte melodie van de wind het donzige lied van de wolken zacht en teder wordt ze geleid om genezing te vinden…

Verscholen in avondmist bieden leuningen geen houvast meer kilometers gedachten dansen op het ritme van de vier wielen dichterbij dichterbij zelfs de lantaarn langs de weg lijkt te glimlachen en schijnt de wijzer van de teller vooruit dichterbij dichterbij de laatste afslag brengt schaduwen in werkelijkheid waar thuiskomen…

Na het winkelen moet er natuurlijk nog getankt worden want tja, de brandstof is er ook voordeliger, dus… Dan mist dochter een afslag en moet er een stukje terug gereden worden, niet zo erg maar voor dit gebeurde zegt ze ( hier laat ik de echte vloeken weg) ik ben geflitst! Huh! Wat zeg je nou, ik heb geen paal gezien joh, weet je dat zeker?…

Nemen we morgen afslag zuid.…

Dan neem ik een afslag, sabbelend aan je zachte oorlel mét oorbel kom ik zonder omleiding bij de kuiltjes in je wangen aan...…

Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede richting zou sturen. Blindelings liep ik door en keek ik niet meer achterom. Als ik dat wel had gedaan dan had ik gezien dat je al een langere tijd aan het eind van het pad was blijven staan.…

Je moet me geloven vertrouwen en beloven, dat wanneer het zo hard waaide, bladeren gingen fluisteren je het verschil zocht tussen horen en luisteren Wanneer ruizen harder werd dan dromen, de juiste afslag genomen.…

Wat geeft de doorslag en welke afslag kan en mag? Soms neem je een emotionele beslissing, de andere keer een rationele. De ene keer kan het gevolg je net iets meer of minder schelen. Een verrassing is het leven en de dood is een gegeven. Maar naar mijn mening zijn beiden te beïnvloeden.…

je komt uit de hoeksche bieb ja inderdaad gebouw de hoekstee neem rechtsaf de tasmanweg die verengd en verlengd als tasmanpad dood loopt op de Nieuwlandsedijk volg die rechts het bos in rechtdoor tot aan een weg met een haakse bocht uiteraard de haakweg ga rechtsaf sla de eerste afslag links - het bonnenpad - over neem wel de tweede de…

Voorbij een verkeersplein op de snelweg zouden we de eerste afslag rechts moeten nemen. Die reed ze dus voorbij, Ik zei dan neem je maar de volgende afslag, dan kom je er ook wel. Ze was helaas van mening dat de bewuste plaats op het bord niet de goede kant op was.…

Bij de afslag mag je hopen op een goede uitslag. Uitgeknepen en uitgebuit wachten dan bange dagen in de Appiehappie of de Aldi en heel misschien in de frisse buitenlucht op een Hollandse markt. Sommigen onder ons ondergaan een ander lot. Dat zijn de luxepaardjes. Zij gaan linea recta naar de haute cuisine.…

We reden door dezelfde straat ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we liepen op hetzelfde strand ik wist dat je een omweg nam en dat er een afslag kwam we leven op dezelfde planeet bij ieder van ons hang ik een telefoon aan de muur ik wilde niet dat er een afslag kwam ik wilde slingers nachten lang er is een straat…

Onze afslag aangekomen Een kus zo zacht. Eigenlijk zoals altijd Dat ene kusje voor de nacht. Voldaan fiets ik weg Kijk even om en ik schrik! Een motor rijdt hard door de straat En ik denk nog “waarom moet dit?” Gevoel verlamt me Een knal in mijn oor!…

Onze afslag aangekomen Een kus zo zacht. Eigenlijk zoals altijd Dat ene kusje voor de nacht. Voldaan fiets ik weg Kijk even om en ik schrik! Een motor rijdt hard door de straat En ik denk nog “waarom moet dit?” Gevoel verlamt me Een knal in mijn oor!…

Stuurse blikken, ingeblikt Verwijtogend gadegeslagen op wielen Fronsende achteruitkijkspiegels Ik vlucht in stroken…

Bij zijn pogingen om ergens te komen, komt het weliswaar regelmatig voor dat hij op een andere plek terechtkomt dan waar hij oorspronkelijk terecht wilde komen, hij mist regelmatig afslagen, maar hij ziet dat niet als verdwalen. Hij is immers nog steeds hier. En op deze nieuwe hier, beleeft hij een nieuw avontuur.…

Maar ook hier geldt dat er een hoopvolle afslag op moet volgen. Het ideale stukje kent geen blinde muur.     Zeg tot slot iets zinnigs over leven en dood en maak het af met een grappige omkering of een verzuchting waarmee je het bovenstaande ironisch onderuit haalt. Hij kon dat, ideale  stukjes schrijven. Wij kleine krabbelaars niet.  …

Ergens op deze weg hebben we een afslag gemist. Kijk maar.” Muis boog zich over de kaart. “We moeten nog een stukje rechtdoor,” zei ze. De afslag komt pas na het volgende kruispunt. “Laat eens zien” Muis zette haar nagel in een groene vlek. “Volgens mij zijn we daar al voorbij,” zei olifant. Muis zette de motor weer aan. “Wat doe je?”…

Je kunt een afslag missen, afgesneden worden en zelfs op cruise control rondtoeren. Het leven is doolhof van ontelbaar veel snelwegen. Soms kun je snelheid maken, soms zit je in een file, soms zijn er wegwerkzaamheden. Maar altijd zul je het zonder die wegwijzers moeten stellen.…

Toen ik uit mijn auto stapte werd ik vanuit de kantine aangegaapt alsof ik voor de carnaval op weg naar Limburg was, maar bij de Moerdijk een afslag had gemist. Het deed me niets. Snel was ik aan het golfen geslagen. Het ging niet onaardig. Ik deed het beter dan de dikke mannen die ik inhaalde. 'Er was geen hole aan!…

Er komt geen enkele afslag. Ik keer weer om. Haal het inmiddels niet meer. Ten einde raad besluit ik over een grasheuvel het terrein te enteren. Mijn nette schoenen zakken weg in de modder. Ik gooi mijn fiets naar beneden omdat ik anders zal vallen met die ene arm. Het is steil naar beneden.…

Dus zou ik nog op tijd voor het eten willen zijn... haast bracht me dus hier, het stomweg nemen van een verkeerde afslag. Ineens zag ik mijn middelbare school… ik trapte op de rem van schrik, schokkerig kwam mijn wagen tot stilstand.…

De afslag en het lot voeren mij naar De Poort van Friesland in het plaatsje Zurich. Ben ik nog in Nederland of zit ik inmiddels, haha, in Zwitserland? Ik bevind mij in elk geval in the middle of nowhere. Zo zie je ze toch niet veel meer, sleetse en bedompte plekken als deze. Alleen de ouderwetse ober ontbreekt.…

Het geeft me het gevoel dat ik elke afslag wat leer. Soms spreek ik ze hard op uit om ze te proeven. Zoals de wijnen. 'Arles' stond er op een bord. Het bloed in mijn lichaam ging sneller stromen. Want behalve in Frankrijk, betrad ik nu ook het land waar Vincent van Gogh had gewoond. En gewerkt natuurlijk. Hard gewerkt.…