Alle inzendingen over arme onwetenden

De crisis ontstond in Amerika, door financiële specialisten, topbankiers, speculanten, makelaars en al die anderen die veel geld weten te plukken bij arme onwetende burgers. Die mensen sleepten niet alleen Amerika, maar de hele wereld mee in de val. Maar ik twijfel er niet aan dat juist zij zich al weer hersteld hebben.…

Niet de armen, maar juist de rijken stelen als de raven!...…

Goedbeschouwd is deze column vooral een pleidooi voor begrip en verdraagzaamheid en vooral voor kennis, opgedaan door het bestuderen van kunst-, cultuur-, muziek-, literatuur-, vaderlandse-, wereld- en vrouwengeschiedenis (Jaarboek 2011 met name), het daarna laten vallen van vooroordelen, ontstaan door onwetendheid.…

voluit valt het doek de onwetenden verlaten de voorraadschuur handen bebloed zij krijgen wanhoopsplinters over zich heen sommigen keren op hun stappen terug vervloeken de vlag van het vaderland maar knielen voor de willekeur van meesters zij ontdoen zich van hun mantel ontbloten de borst toch zij zijn beschaamd al zij die onwetend zijn…

Wie onwetend is Verlaat de voorraadschuur met bebloede handen. Anderen keren op hun stappen terug En vervloeken de vlag van het vaderland Zij krijgen de splinters van de wanhoop over zich heen Knielen voor de willekeur van de meester Zij zijn verdoemd, Al zij die onwetend zijn.…

Om niet van alles onkundig te blijven, moet je er niet naar verlangen alles te kennen.…

Feodosia Grimia Ukraine òù 6 De waterleiding. Toen haar waterpijp modderig begaf Bedwelmde roes mijn hemels zijnde Verwensde zij krom de slang tot graf Verstoord dwaas hoorde ik het einde Gestaag gravend in vergane geheel Slovend van koude pril tot vorst laat Onbelegd en schraal valt hen ten deel Geen klacht van onbehagen die verlaat…

En met jou omarm ik de onwetendheid...…

Het gif gaat snel. Mijn lever kapot. Mijn neus licht open. Bloed met snot. Mijn hart slaat snel. Opeens niet meer. Ik lig in een kist. En ben er niet meer.…

Een zachte wind waait door de zinnen die ik lezen kan zonder het te weten, intens verdriet, eenzaamheid, liefde en geluk altijd zijn er zinnen die ik lees, zonder dat zij er staan. Ik leef niet op letters, punten, komma's en uitroeptekens maar voel de waanzin die de zinnen in zich hebben soms is het slechts een feitelijke weergave even vaak…

we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je schaduw toen ik langs de stilte van dromen gleed…

Koud, donker en eenzaam klinkend als kristal verdrinkend in de knal vol melodie Ontzield, beschreven en bewezen uitgevoerd als schoolvoorbeeld voorgedragen voorgelezen Naar binnen toe bewogen gevoelloos afgedaan als les herhaling zonder vragen stellen zonder voegen of vertellen Trefwoorden raken niet ze zwerven vast aan de enkeling…

Wie denkt dat kennis duur is, weet niet wat domheid kost en ook niet wat onwetendheid aanricht.…

jou voor me in mijn gedachten Nog onwetend maar sterk heel klein en teer Een prachtig klein mens Mijn stil verlangen, mijn stille wens…

Sluit mij in je armen, schat 't is zo lang geleden Sluit mij in je hart ook schat ondanks de omstandigheden... Nee, ik bedoel niet vandaag want het moet spontaan gaan het is mijn allereerste vraag Maar ook de laatste tot vandaag...…

De toename van het aantal miljonairs doet een nog grotere toename van het aantal armen vermoeden.…

Zo ken ik hem en zo wil ik hem ook vergeten, en dan vormt zich zomaar een arm om mijn schouder, steels blik ik schuins in een mannenoog en de chemie belooft bliksem en donder. Gedonder, besef ik, dit kan niet waar zijn.…

Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd het laatste kwartier aangeeft de zon ondergaat en de nacht begint Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd zijn laatste adem uitblaast en me meeneemt naar de eeuwigheid Hou me vast…

dans het witte vel tegemoet wanneer warme woorden in onwetendheid versluierde blikken giftig vertroebelen geopende armen die schrijnend leeg deze dag niet meer vast kunnen noch willen houden laten ongevulde handen levenloos gaan langs gestolen zinnen schrijven onduidelijke lijnen hun eigen wanhopige nachten, levensdraden laten…

kom op stoom Streel mijn naaktheid lief de liefde zoals ik je briefde in blijheid Ontneem je mijn vrijheid vol genegenheid neem je me Mee binnen jouw wildste dromen laat me komen voel je vrouw Als man laat ik je steunen zul je kreunen tot je niet verder kan en Liggen we samen geheel bezweet minder heet om elkaars armen…

De zee diep blauw de maan bleek geel je mond vol pit van rood fluweel en jij nog zei geen oor wel deel geen mond erbij dat is te veel stond ik zo heel onwetend op, toen alles nog gewoon was. Hoe zeldzaam ijl je adem klonk, zijde zacht die glimlach blonk, alles nog gewoon zo was, stond ik onwetend op.…

In de inrichting leeft de zoon voort; stupide, onnozel, onwetend en verwonderd reiken zijn handen nog naar hen, die hem ontvallen zijn.....…

Ik werd geboren en iemand kwam aansjokken, zette een ladder tegen mij aan en klom naar boven met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten. Het begon te regenen en hij sprong naar beneden, holde weg om te schuilen, riep nog over zijn schouder: 'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!' De zon verscheen, maar er klom niemand meer naar boven.…

Niets in de wereld is gevaarlijker dan oprechte onwetendheid en consciëntieuze stupiditeit.…

De ultieme vorm van onwetendheid is het verwerpen van iets wat je helemaal niet kent, maar desondanks weigert te onderzoeken.…

Dichten is de onwetende en de onwetend wetende verhalen van een beeld een wezen, een idee een emotie, een wil een gedachte, een mens. Dichten voegt niets toe wat ook niet is afgetrokken geen waarheid onder leugens die de werkelijkheid redt geen droom die dagelijks wordt uitbesteed aan gebreken.…

Jij slaapt met je hoofd in mijn armen zwaar en toch licht in mijn schoot jouw ogen die knipperen een beetje je nek en je rug liggen bloot langzaam trek ik lange strepen met mijn nagels over je rug verken het gebied, boven en beneden maar trek mijn hand vlug terug als ik zie dat je wakker wordt.…

Zalig de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der hemelen. Zalig die treuren, want zij zullen vertroost worden.…

Ze waren zo arm dat ze Sinterklaas pas in februari vierden.…

mij je hand, we gaan hier ver vandaan ik zal je zeggen wat ik voel, als je knielt voor mij vannacht ik zie precies wat je bedoelt, als je huilend naar me lacht luister goed als ik je zeg, dat mijn hart aan jou behoort al mijn dromen zijn voor jou, er is niets dat dit verstoort kom bij me, dicht bij me, laat me nooit meer gaan sla je armen…