Alle inzendingen over ballade

Ik denk met weemoed terug aan 'De ballade van Jan Lul'.…

Hoe erg verlang ik terug naar de zon. Die teder scheen over jou gezicht. Enkel een vage herinnering uit een diepe bron. In deze lange dagen van kort licht. De laatste zomer die ik doorbracht met jou. In het bos, op de heide, aan het strand zo vol. Ze gingen voorbij, en wij beloofden elkaar trouw. Terwijl de zon afdaalde, langs de hemel.…

Ik vertel je de ballade van m’n leven.. vol zelfbeklag en weemoed.. als je luistert, kun je horen dat ik heimwee heb naar iets wat nooit zal komen ik heb gelachen en gehuild gedanst en stilgestaan ik leef m’n leven zoals alleen ik dat kan..…

Ik kijk je aan de lichtjes in jouw ogen dansen een lentelied Lippen nevelen pareltjes ontluikend verlangen Sprankelend treft jouw lach mijn vurige zinnen samen bewogen tot een prachtige ballade…

gij letterdames en gij letterheren, gij die in herenhuizen diep zit uit de pluizen daden, ik zeg Daden van genot en van ontberen, wanneer gij blake rimbaud of baudelaire leest; hoort, door onze verzen jaagt hun heilige geest: de blote kont der kunst te kussen onder uw sonnetten en balladen.…

Ik hou van de traagheid van liggen in bed.…

't Blijft blubber waar je door moet waden Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt Drie lange strofen strakgebaande paden Maakt, ook al is de vierde strofe kort Dat een ballade je in zweet doet baden Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt…

In de ballade "De Tovenaarsleerling" van Goethe kwam de tovenaar op tijd om zijn leerling te redden van de gevolgen van zijn geknoei. Ik vrees dat voor ons, leerlingen van Tovenaar Nucleus, geen redder op zal komen dagen.…

Eenzaamheid minachtend, Het roemrucht gefluister bedwongen De grootheid verzachtend de ballade bedachtzaam gezongen.. Tekenen tot algehele waanzin, tot het minimum beperkt... De boventoon komt van binnenin.. Door zijn illusie gesterkt...…

Als ballade aan de zon in alle kleur getooid Verschijn je aan de horizon als de regen wordt verstrooid Natuurlijk en fenomenaal ben jij geboren uit de zonnestraal Alleen kenbaar uit het juiste zicht ben jij natuurlijk een gedicht…

dagen vol hoop en dagen vol verwachting dagen waarin alles een ballade leek dagen dat droefnis de vreugde opslokte en dagen die op hun sterfbed niets meer waren dan een verlossing ik bundel ze in een woord dat niets kan doen dan zichzelf zijn en zachtjes om jou smeekt…

ze zijn in de maak net zo lang tot ze de smaak van onvergetelijkheid zullen overtreffen ze neuriën een melodie niet eerder gecomponeerd die zal blijven hangen als een luminescente ballade zonder slotakkoord maar het stemmen zal duren tot de boventoon zo helder is dat grondtonen spontaan verschieten van kleur als passend decor…

Met een lach keek ik jou aan Met een kreet liet jij mij weten dat jij mij niet meer liet gaan jij wilde vanachter net als mij heten Rennend door het veld geen zorg geen verdriet Geen ballade alleen een vrolijk lied Kom, blijf en ga nooit meer Dan doen we dit over 20 jaar nog een keer…

een gevoelige ballade in het moszachte gras laat zijn licht schijnen over jouw ivoorwitte, maagdelijke lichaam dat bijna onzichtbaar in het duister verschijnt kwetsbaar mooi in sereen witte tule dansend op verlangens van liederlijke woorden ontsproten uit mijn ziel laat ik me meevoeren door jouw dichterlijke schoonheid…

geld,geluk gezondheid en genade ligt op de tafel niet eronder in de lade toon lef en durf uit de ballade gij vrouw,gij vent beproef het leven elk moment tegenslag en schade ook dat gevoel dat went deins niet voor het gevecht terug je leven eindigt met de spade grond op je buik en grond als steuntje in de rug…

je leven werd een kabbelende stroom die kalm meandert tussen zomerkaden de schepen ogen traag en zwaar beladen doch voeren slechts een achterhaalde droom wat futen drijven slaperig en loom een rietkraag lispelt treurig een ballade de avondzon belicht met veel genade de knekels van een jonggestorven boom je houdt de bedding keurig in bedwang…

Gehavend had zij willen liggen onder de vleugel waar hij zijn ballade uit de toetsen wrong - schroomvallige opsnijder de liezen aan flarden haar binnenste rodelippen rillend, zoete pijn.…

. --------------------------------------------- uit: 'Ballade van de winstwaarschwing', 2005.…

In 2009 verscheen het tweede album 'Aeon', met de betoverende ballade 'The Ballad Of Oriana'. Dat is al weer zes jaar geleden, dus is het echt afwachten of er nog wel een vervolgalbum komt. Wie de moeite neemt om naar 'The Ballad Of Oriana' te luisteren, die zal daar zeker geen spijt van krijgen.…

Er stonden drie kruisen op Golgotha, Maar de boer hij ploegde voort. Magdalena, Maria, Veronica, Maar de boer hij ploegde voort. En toen zijn akker ten einde was, Toen keerde de boer de ploeg En hij knielde naast zijn ploeg in het gras, En de boer, hij werd verhoord. Zo menigeen had een schone droom, Maar de boer hij ploegde voort. Thermopylae…

Als kind wist ik nog weinig van het leven, was dus met enig onderricht gebaat. Ik ging naar school, studeerde daar gedreven en oversteeg al snel de middelmaat. Ik leerde jaartallen, en foutloos spellen, Latijn, en A maal A is A-kwadraat, geen leraar die mij echter kon vertellen: wie zorgt voor ‘t afdruiprekje bij de vaat ? Ik dacht dat ouders…

Wat is het leven zonder wijn niet meer dan een kleurloos refrein verstoken van avontuur en gein poezie en wijn zijn vrienden voor het leven een liefde onlosmakelijk met elkaar verweven De kuise wijn, een streling voor de tong een hemels visioen, als de klanken van een love-song Wat een genot in extase weg te dromen naar onbekende verten, een…

De meest onmogelijke jaren verstreken waar wij zelf niet waren. Waar lang en hardop werd geschoten woonden alleen de tijdgenoten. Je hoofd in maanlicht - van opzij een broos en teerbeschilderd ei - is hoezo hier en heel gebleven, in slaap en moe van overleven. Lees in stations de gebiedende wijzen, de zucht te genezen, de drang te…

Er was verwarring in het jazzlokaal. Toen een der uitgeblazen trompettisten ging zitten en daarbij zijn krukje miste, belandde hij naast drumstel en timbaal. Het leek in aanvang niet catastrofaal maar weldra bleek de ernst der situatie, de vraag klonk, met gepaste intonatie: “Is er misschien een dokter in de zaal ?” In kleine kring, maar ook…

Over het laminaat ligt een groezelig vlies, het dalend stof van mijn kroost, de klissen van mijn waakhond, de kruimels van grof brood die ik dagelijks vergaaren rondstrooi, als een oude, zieke hamster. Maar ik heb een aaseter op wielen. Hij zuigt het zwerfvuil van mijn kamer door een darm, in een papieren maag die ik om de twee, drie jaar vervang.…

verborgen achter een glimlach die net haar ogen raakt drinkt ze dromerig haar wijn die naar herinnering smaakt ze luistert naar zachte muziek laat zich opnemen in de melodie deint lichtjes mee op de accenten van gemêleerde vleugjes nostalgie klanken verleden mengen zich met verwachtingsvolle noten het nieuwe geluid dat ontstaat houdt…

.' ------------------------------------------------------------------ uit: Atlantische balladen van Hendrik de Vries (1896-1989)…

De balalaika vloeit haar tonen trillend door de zwoele nacht de donk’re stem van ‘n nomade zingt vol ontroering een ballade over wat ‘t leven met zich bracht De aangelegde ketens knellen en beperken een tijdloos dwalen dat kriebelt in het zigeunerbloed hen drijft naar verre zonnegloed in wens de einder te bepalen Het vuur laait likkend…

stront eigenwijs stuk vreten de bah-ballade braakt een noot in vuil verwikkeld stik de ademdood je persoonlijkheid gespleten met zicht op diepe loze kreten een dorre poel of is het sloot het geurt gelijk de ochtendmond heeft zelfs een dood vogeltje gewiekt doch uitgevlogen kort voor hoge nood maar haar vleugels zijn versleten de verlossing…

Het bestaat uit langzame ballads uit de tijd tussen de late middeleeuwen en de romantiek, met Midden Hoge Duitse teksten. In 2003 verscheen 'Licht', in 2005 'Renaissance', in 2007 'Totem', in 2009 'Buch der Balladen', in 2011 'Eden', in 2013 'Von den Elben' en in 2014 'Luna'.…