Alle inzendingen over balsem

Voor de pijn van 'the body's mind' is het samen kunnen zien van het esdoornblad-in-herfstkleur het passende balsem.…

Zij tonen verhogingen als rivieren, slank en gebruind werkzaam, tot krachtig tillen in staat, eveneens, balsem voor ziel en zaligheid anderen, samen werkend, om ook los te kunnen laten.…

bibberend van angst moed en tranen staken uit je zakken lekkend vanuit de ooghoeken keek je me smekend aan de uitgedoofde vlammen met ingebeitelde wonden schaven helpt hier niet balsemen van zachte woorden verlichten geen pijn van krammen diep ingeniet…

Jij bent mijn licht in de duisternis Mijn troost in mijn droefenis Jij bent mijn rots in woelige tijden Mijn balsem in mijn lijden Jij bent de warmte in de kou Mijn steunpilaar waarop ik bouw Jij bent de bergtop in mijn dal Jij bent mijn alles in al…

mijn hand kruist de vier windstreken terwijl mijn stramme benen op de versleten plank pijnlijk wenen de ogen verstard gericht op een beeld van verbeelding aan wie ik mijn verloren hoop met droge tranen schenk de geur van een gedoofde kaars is als balsem voor mijn pijn in dit moment van alleen zijn…

balsem dat wie ik ben en zwachtel zacht het wezenlijke van je ziel om mijn zo broze lijf weet mijn angst dichtbij het jouwe opdat kracht van leven je niet ontgaat zie niet om naar leegte raad ik je wetende van mijn wrochten in toenmaals bestaan vind liefhebben mijn kind in wie jij bent en groots kunt zijn…

kom vlij je met mij in het groen ik geef je dan mijn zoetste zoen in paarse klaverweiden een open hemel boven ons het allerwitste wolkendons en niemand dan wij beiden ik balsem als je mij toestaat de scherpte van het prikkeldraad waar jij door mij geraakte ik voel en huil met jou in pijn geloof dat ik in schuldig zijn jouw liefde niet…

Mij roept geen oorlog weg uit mijn geweten en binnen in de wonden van de tijd, mij niet, ik ben het vrouwelijke water, dat schommelt in de biezenmand, dat vloeit tussen de spleten van de rotsformaties, hoorbaar als jonge vogels in hun nest, ik troost, ik balsem, ik veeg bloed weg waar het werd gestort, maar wapens, nee, geen wapens dan de wraak die…

genagelde handen verkrampt op het ruwe hout totale eenzaamheid roepend in het duister een bang kind verlaten door god en mens voor de nacht valt maken ze hem los na een dag van spot en diepe pijn de balsem geurt handen zijn gevouwen het leven ter aarde besteld zal eeuwig vrucht dragen…

De bomen zijn nog dood, maar straks komt heel veel lente en zalft mijn ziel met balsem van een lied dat nu nog schuchter klinkt maar dat de toon zal zetten voor helderheid en kijken van een kind.…

Vrouwen zijn op weg met balsem en geur van voorjaarsbloemen. Een tuinman, bezig aan de heg groet onverwacht, en weet een naam te noemen. De steen al weggerold, de engelen gezeten. Wie had dit uit geloof geweten of zijn het beelden uit een droom? Reeds bloeit de levensboom en welt het licht uit waterbronnen.…

het regent ik lepel tranen van nieuw geluk spreid ze uit als geurig balsem over je gekwetste huid van wonderdadige zachte klei vorm ik nieuwe lichte deuren zonder sloten en sleutels met verroeste verleden kleuren je kan weer kijken en langzaam voelen alsof het was verholen je hoeft niet meer in je labyrint te…

De stilte van de nacht is als een balsem voor mijn ziel. Spoedig zullen de nieuwe morgen en de nieuwe dag mij begroeten met kleurige tinten achter de bomen.…

Verzilverd hebben we je zachte lach je milde staren in brons gegoten het stokkend hart voorgoed omsloten en strijden nog mijmerend jouw slag Wat is verliezen of gewin in de leegte van verstilde uren zelfs de balsem kan het schuren niet verzachten in ons gezin Zo onraakbaar dichtbij zo tastbaar ver weg altijd die echo als ik zeg waar…

begrijp mij niet verkeerd als ik mijn woorden schrijf anders dan ik spreek ik heb praten niet geleerd mijn lippen voelen stijf emoties vaak van streek tijd die weg zal tikken als jij de woorden leest die daarna weer vervliegen verstilde ogenblikken als balsem voor mijn geest laten mij zachtjes wiegen voel je niet bezwaard je ogen…

Personeelsleden zijn nu razendsnel en plotseling in vrijwilligers veranderd en de weldadige zorg is uitgebreid en uitgesmeerd als een genezende balsem over de maatschappij die deze vóór de crisis vaak moest ontberen. De welzijnsorganisatie die we voorheen wellicht vervloekten, kunnen we nu beter vereren.....…

gezonden vorstelijkheid elke wens een bevel ogenblikkelijk gehoorzaamd in de geruststellende geur van uw haar de pepermunten smaak van uw lippen de jasmijn van uw avondkleed laat mij de tuinier zijn van uw tepelhof het onkruid wieden dat u schuwt als brandnetel giftig wurgklimop slechte raad laat mij u kneden tot soepelheid vloeibaar balsem…

met Tijgerbalsem masseer ik mijn pijnlijke bovenarmen goed spul zegt de mevrouw van de mensendiecktherapie uw lichaam is uw voortuig zegt ze maar u heeft het niet zo goed onderhouden zegt ze en: u slijt die geur van kajoepoetih-olie in de balsem wasemt rust in 1955 masseerde jij je moegeleefde lichaam ermee hoe geurde onze kamer altijd…

Als een geniaal gesponnen cocon die een ongeboren vlinder bergt Doordringend in de diepste kloof gelijk de sterkste bundel licht geven je woorden mij geloof Teer trillend als libellenvleugels zwijgend aandacht vragend Vasthechtend als een zoete stroop lokkend om geproefd te worden geven je woorden hoop Als polijstend balsem dat zacht…

Stil, want hier of nergens woont 't Jong en uitverkoren hoofd Wie uw balsem is beloofd, Die gij straks tot koning kroont ... Of om hoek van avondstraat Straalt in gele lampenschijn Aan het wereldse festijn Van uw god het bleek gelaat.…

De balsem kwam onder eigen naam als Spijkerbalsem op de markt. Uiteraard. De heer Spijker was echter nog niet dood in 1789 of het gedonder begon. Hij werd door anderen gebruikt als soortnaam. Misschien had hij er Jan voor moeten zetten. Maar achteraf kijk je de koe in de kont. Na-apers bezoedelden Spijkers goede naam met eigen product.…

Wie hun woning betreedt, verliest alle hoop; de hoop; de heilzame gave, het geschenk en het ultieme soelaas van de weldadige hoopvolle verwachting, zo verheerlijkt in vele geschriften, zo uitgeroepen tot balsem voor de ziel, tot heilzaam geneesmiddel.…

Loop tot het morgengrauw doorbreekt en de gruwelen van de nacht met lichte balsem bestrijkt. Loop, ren, verloren ziel je liefste is ver, ver, ver......…

blijven missen mijn zoon" Mijn verdriet is niet te stoppen en overstijgt nu mijn liefde Mijn hart is verscheurd en het doet nog steeds zoveel pijn De gedachte dat ik je nooit meer vasthouden kan Wil mijn verdriet niet verdringen nog ontkennen Mijn tranen soms verdrongen door frustratie en woede Nochtans zijn die vele tranen als een zachte balsem…

het huilen van de wereld plensend op de aarde in mijn straat symfonisch en romantisch neerdalend op mijn ruiten vertederend en balsemend, als liefde mijn liefde die 's avonds door mijn geest danst en plots is ze daar in een diamanten schoonheid schitterend van liefde mijn liefde zoals onze liefde de fragiliteit van kristallen lelie…

zwervend uit Gods handen viel Je korte leven werd een hel van niet begrepen zijn vergeefs vroeg je de wereld begrip voor je innerlijke pijn gaf de mensheid je penseel en kleurenpracht van je doeken Je smeekbeden aan broer Theo, die steeds weer om zijn liefde en erkenning voor je werk vroegen Sien ooit de enige echte vrouw in je leven de Balsem…

De zo noodzakelijke balsem van de vergeving op de open wond wordt mij ontzegd; de weldaad van de terugkeer, van de vergevingsgezindheid bestaat voor ons niet, zij is niet voorhanden.…

De zo noodzakelijke balsem van de vergeving op de open wond wordt mij ontzegd, de weldaad van de terugkeer, van de vergevingsgezindheid bestaat voor ons niet, zij is niet voorhanden.…

Men klaagt, indien de balsem stort, om 't spillen van de diere reuk: Maar niet, zo 't glas bekomt een breuk, als 't edel nat geborgen wordt. Hij schut vergeefs zich zelve moe wie schutten wil de sterke vliet, die van de steile rotse schiet naar hare ruime boezem toe.…

verlegenheidsoplossing; haar rouw en verdriet schijnen vooreerst onherstelbaar en ongeneeslijk; de wonden willen vooralsnog niet helen; de pijn blijft schrijnen en branden en blokkeert het hart en en innerlijk van mijn ongelukkige vriendin als een ongeneeslijke wond die haar hart en ziel verkrampt en slechts genezen kan worden door de weldadige balsem…