Alle inzendingen over beken

tussen loze duinen welt het water door moeder aarde voor het laatst gekust nog helder, van geen zorg en kwaad bewust een kalme stroom -timide, geen geklater- vervolgt zijn weg langs dromerige straten een pelgrim op zijn doelgerichte reis na Zorgvliet en een vredig oud paleis besluit hij om het daglicht te verlaten z'n diepe dal is nu volkomen…

zingen tranen aan de binnenkant zijn zij gewoon geen steeds verdriet of weifelend rijp uit (z)onweerswolken op bergen en dalen van je gemoed? zijn't waterdruppels zonder richting stroompjes van een andere lichting, die vloeien aan een laag debiet? te mooi erg soms om echt te zijn te zoet erg soms om slecht te zijn stille getuigen van klinkende…

Niets is zo stimulerend als de kans plat op je bek te gaan.…

Een mens moet stromend water zijn en geen stilstaand beekje.…

De grootste bek heeft het voor het zeggen, helaas.…

Het is bijzonder ongepast dat onze premier Rutte woorden als 'bek' en 'muil' gebruikt als hij verbaal wangedrag van onnadenkende burgers afkeurt.…

Ruby is de vrouw met notabene de allergrootste bek. Wat zeg ik, de brutaalste mannen-en -vrouwen-onderuithalende-dame die ik ken. Ik geef het toe, in eerste instantie keek ik gewapend met scepsis en mijn aannames (ja mensen ik zit er vol mee) maar constateerde al snel een beetje verheugd: Ze heeft het nog.…

Kabbelende beek, haar verval door zon gestreeld: ultiem klatergoud.…

In deze tijd van de campagne van de oppervlakkigheid (een succes voor het gelikte team rond Prof. Balkenende) kom ik met een lijstje van kabinetten. Uitgangspunt zijn de Kandidatenlijsten voor de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal op woensdag 22 november 2006. Ik tel 19 lijsten te beginnen met het CDA onder Balkenende…

Ik zit in 't gras en kijk hoe wolken zich verdelen en mij in gedachten nemen naar de zeven hemelen tegelijk De zon brandt achter hen in zachte sluimer zal zij schuilen achter 't grote bos met de den waar regen in tederheid zal huilen Vind mij daar m'n vriend bij de beek van mijn verdriet dat ik nooit heb verdiend Jouw woorden zullen…

Onwetendheid en onschuld zijn als een helder stromende beek tussen bergen van list bedrog en onrecht. Het wordt pas eng wanneer de beek opdroogt zoals een korte regenbui in een woestijn van verderf.…

Aan de oever van de beek lig ik in het zachte gras In het ruisen van het water proef ik mijn gedachten Woorden van een zoete smaak fluisteren liefdesakkoorden Het ritme streelt mijn gedachten en laat de woorden leven Langzaam vaar ik mee naar het land van liefde Zweef in oneindigheid op mijn zoete gedachten Aan de oever van de beek…

wil je vliegen, hoger vleugelen koersen naar een nieuwe horizon je onderscheiden in het grijs ontsnappen uit wat duf en stoffig is verdwijnen uit het nest waar je begon verdicht dan stukjes leven lees ze uit op kleur en weet dat boodschap vorm en toon je maximaal applaus zal geven en vooral heel weinig hoon zuiver zacht zal je de roos…

Een ieder ziet je, en je weet: een ieder is geil van maar één verlangen: jou op je bek te zien vallen.…

De bouwvakker ziet 'r geregeld. Een huw'lijk is spoedig bezegeld. 'M'n keuze heeft zin,' zegt ze aan d'r vriendin, 'want m'n vloer wordt nu gratis betegeld.' De schooljuffrouw slaat niet beducht voor de fruithandelaar op de vlucht, maar ze treedt in de echt met de kerel. Ze zegt: 'Door m'n man word ik gratis bevrucht.' Door…

Zwijgend zwoel zeggen je ogen Mijn ogen zien jou zonder zicht Zonder geluid vertel ik zacht Mijn sprookjesvol gedicht Mijn hart ziet je hoort je proeft Je liefde zonder nut van zinnen En zonder zuiver beeld Gesloten lippen zonder zoenen Vertalen zonder woorden De diepe diepe zielepracht Die mij in jou bekoren Zonder tasten zonder zoeken…

De stad hing grijze straten uit, suiker briesjes aan de spoorlijn, een nacht. In de lampbol van verre flat: man, wachtend voor miezerige bietenfabriek. Ik gooide mijn fiets aan de kant, wankel en herkende een stem uit een ander vroeger. Hij gaf mij een hand, en zei dat hij het was: eerste pianospeler, sad septembersong. -------------…

“Zullen we vandaag eens naar Winschoten gaan, daar zijn drie rommelwinkels heb ik op internet gezien”, zei mijn vrouw. U snapt het: mijn vrouw houdt van rommel. Deze keer werd de jacht geopend op goedkope bloempotten voor binnen. “Schrijf de adressen even op dan kan ik ze in de tomtom zetten”, vroeg ik redelijk beleefd. Mijn vraag was niet beleefd…

nog trekken poten sporen knippen scharen toekomst door stilstand is voor even eten want de bek zit altijd voor achteruitgaand is zijn leven dan floreert het eigen lijf het vreet zich langzaam door de tijd die ons ooit is gegeven maar nu ben ik aan zet heb die bek snel omgezet ik blijf staan zo gaan we moeizaam van elkaar vandaan…

Denk niet dus besta niet, ga als wandelende tak op in een boom En camoufleer je wijsheid als een boom die geen boom is, maar de gedachte aan een boom, vertakt In de hersenschors, als de gedachte aan een kameleom die de kleur en vorm van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt Leg woorden zo in de mond van een mond, gelijk het droste-effect…

De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek. Hier zijn en hier voor altijd blijven: Zijn handen mager, de ogen dor.…

een fikse kater En weg was het genot Weg het zachtjes wiegen Weg het boompje bij de beek Toen bij het openen Van mijn ogen Uit mijn omgeving bleek: 'K had mij niet eens Van de bank bewogen…

vomeert goude druppels in het bekken van uitgedroogde grond de kabouter slaapt verder in een regenboog over de toppen van de horizon…

Kleine vogels hebben vaak een grote bek.…

Eenzaam in het gras bijt ze in haar eigen staart, venijn in de bek.…

De beek door het dal fluistert over verleden van een heel oud land.…

De beek is verstard; de rietkraag langs de oever huivert in de sneeuw.…

De beek stroomt statig, maar achter de brugpeiler spelen draaikolkjes.…

Ik zou graag zo oud willen worden dat ik niet meer met de bek vol tanden sta.…

Ze trok hem mee het oerwoud in, langs een bijna droge beek. Daar, onder het gewelfde bladerdak, in het koude zand, bedreven ze lang en heftig de liefde. Daarna bleven ze tegen elkaar aan liggen aan liggen, totdat hun lichamen koud werden en begonnen te rillen.…