Alle inzendingen over bekoring

De Eendjes op rij de trotse moeder voorop het blijft bekoren!…

Jouw voorhoofd is een gewelf Overwoekerd met mos Doordrenkt van moessonregen Als in een majatempel Elke steen en kier berekend Zodat eens per jaar een straal Trefzeker in de kern binnendringt Jouw neusvleugels van was Zijn fraai uitgesneden Uitgestald achter beduimeld glas In een muffe zaal Waar ik gluur naar hun trilling Jouw vingers…

Glanzend geluk taant in verweerbare schijn kleine perikelen ondermijnen het broze geluk de stilte klaagt in onhoorbaar denken, angst verduistert het licht in oprechtheid van woorden… Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken verwelkt door onopneembaar vallend vocht het fundament aangetast door zilte tranen slechts zoutkristallen…

denk niet dat de woorden die ik op het blad heb neergegoten eerder zullen bekoren dan dat de inkt de kans krijgt op te drogen er zijn nu eenmaal bomen waarvan de vruchten mij na het drogen meer bekoren.…

Iemand die ooit in het holst van de nacht `het licht´ heeft gezien, dat alle hemelse gaven toonde waarna hij/zij zo hunkerde, zal ongetwijfeld hebben moeten constateren, dat de bekoring van dit alles plots verdween op het moment, nadat de deur van de koelkast weer was gesloten.…

op een onbewoond eiland met als enige metgezel een zingende vogel op een glazen bol. er is een overvloed aan vruchten en nootjes en dat zonder geraas van auto's met dreunende subwoovers. zo tracht ik mij op te laden met innerlijke rust om mee te nemen voor mijn terugkeer naar die woelige maatschappij.…

Met de dansende kou in haar zachte ogen lacht ze naar het ijs dat alleen met haar onverstoorbare liefde bevriezen wil…

als scholiere liefelijk springerig een hinde nu een vrouw getroffen door het mateloze licht "ik wil de wind de golfslag samen met het witte licht vanavond over zee ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen" zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer mijn hand maakt los en ik karteer verborgen samenhangen haar zwijgen sla ik op of is…

weerspiegelen die ogen liefde om zich heen onthullen ze de dromen verscholen in jouw hart helder als sterren bekorend en zacht verzonken in die ogen jouw vertederende lach parels van kristal puur en vol verlangen ogen in dromen wil je mij bekoren…

helder als sterren bekorend zacht verzonken in jouw ogen die tedere lach weerspiegel een blik van liefde om jou heen onthul dromen verscholen in het hart parels kristal puur verlangen ogen vol dromen bekoor de nacht…

mag ik jou bekoren troosten bij verdriet zijn wat is verloren de traan die je verliet ben ik verlangen jouw wens in dromen een zucht in stilte dat innig gebaar je ster in de nacht een eindeloos verhaal zon na regen geborgenheid prille liefde zweef van verlangen laat je bekoren heb me lief…

Langs de rietoever zakken mijn voeten weg. Dageraad wordt een oase In het woeste tumult De basdreun van de buurjongen Wolken weerkaatsen het gapende oosten Voorbij een glooiing vang ik De hevige adem van paarden In het slakkehuis van mijn oor. De rest raad ik Dan moet je woorden verspillen aan een daad Het ging als volgt: Een versneld…

Ik zag een wolkje hoog verheven 't was een stilleven wit van kleur bewoog ze zich gracieus ook qua vormgeving eerste keus Ja na het zien van zoveel moois omgeven door hemelsblauw dacht ik direct aan (iemand zoals) JOU…

(voor Adele Laurie Blue Adkins (5 mei 1988)) Je bent geboren in Tottenham, Noord-Londen. Je moeder is Penny Adkins en je vader Mark Evans. Op je derde verliet je vader het gezin en keerde nooit weerom. Dit traumatische gebeuren heb je hem nooit kunnen vergeven, het was dan ook een groot hiaat in je kinderjaren en je viel daardoor eerder ten prooi…

Haar stem verloren wanneer handen bekoren klinkt een vrolijke noot krachtig als herboren.…

Ik start: 'De paarse hei is wondermooi' en zie tersluiks, dat zij bekoorlijk lacht. Ik eindig: 'Heerlijk is het in het Gooi.' Ze zegt: 'Wat ben ik blij, dat jij er bent.' Spontaan omhelst ze - 'k had het niet verwacht - een pas gearriveerde jonge vent.…

Haar deur heeft een bordje niet storen maar manlief wil daar niet van horen want elke keer weer komt hij zeven keer zo denkt hij zijn lief te bekoren…

Niet de dood noch bloedoffers zullen mij bekoren. Er is mij een veel dieper en langer lot beschoren. Ik zal met ziel en zaligheid tot het leed van de wereld met haar mensen behoren.…

hij spreekt me toe met ruisende woorden ik luister naar mijn oude vriend en laat me door zijn milde stem bekoren zoals een kind nog heimelijk bomen ziet…

Stil verlangen onbevangen Nog 'n kind wordt bemind Puur en oprecht eerlijk en echt Hopeloos verloren ogen die bekoren Blikken die verrassen is zij nu volwassen ?…

Een paddestoel vlakbij Stavoren Kan mij echt geweldig bekoren 'k Weet niet hoe die zwam Daar ooit terecht kwam Maar 't ding verdient zeker zijn sporen…

Verlorenheid verleent mooie, jonge vrouwen een extra charme, net dat beetje meer dan uiterlijke bekoring alleen, dat eigene dat het hart van een man sneller doet kloppen.…

Ze glanzen in de zon en ze dansen in de wind, haar lange haren blijven me bekoren. Heel even, soms, gaat die magie verloren wanneer ik er weer 1000 in het afvoerputje vind…

Met typisch Amsterdamse arrogantie dacht Mokum internationaal te scoren door jonge cityhoppers te bekoren als trendy dans-reisdoel in de vakantie. Maar bij het eerste grote dansfestijn blijkt al dat er te weinig bussen zijn.…

Wanneer het gerecht niet naar smaak is, doet men er wat kruiden bij, als het je dan nóg niet kan bekoren, leg het dan gewoon...opzij...…

waar de zwarte roos haar kleur onthult ingetogen niets verhult omhelst de dag haar nachtelijk duister het bekoorlijk verlangen die eigenheid wacht haar zijdezacht een vlinderkus als groet aan de morgen haar ontluiken…

Zij was knap om te zien, maar ik ben bang haar te beschrijven, uit vrees dat mijn fantasie weer het bedrieglijk bekoorlijke beeld te voorschijn roept dat ik mij tijdens mijn passie voor haar had gevormd.…

Dankzij een grote mediacampagne Worden wij voorbereid op het WK Op alle zenders waar ik nu naar ga Zie ik voortdurend beelden van Oranje Want voetbal kan ons allen zeer bekoren Zolang maar niet van Duitsers wordt verloren…

Stel dat hij zeggen zou: "Die lelijkerd kan mij echt niet bekoren." Want slechts voor zeer aantrekkelijke types Vergeten wij wat graag onze principes.…

Op Kalimantan houdt men van folklore: Daar bloeit het oude koppensnellen op; En ook al kost het menigeen de kop, Toch kan mij zo'n traditie wel bekoren. Misschien dat ik een Dajak kan bestellen Om ook maar eens Mart Smeets z'n kop te snellen.…