Alle inzendingen over beschonken

Nooit beschonken Met blozen Uit liefde geschonken Alle rozen Hetgeen ik je wil geven Gevoel van veiligheid Een liefdevol leven Tederheid en geborgenheid…

Beschonken zat ieder van hen in een dweilorkest én zowel toeter als drankorgel klonken.…

ik ben de stem die dromend fluistert over een ieder die nog beschonken mag raken met fluweel zacht wederzijds vertrouwen om een samenleving te realiseren die de massa voorheen als onmogelijk beschouwde.…

Hij had haar nog nooit zo meegemaakt, in deze toestand van totale beschonkenheid achter de zwarte piano in haar zomerse textiel.…

We lachen later over het naamloos geluk: proeven van de zon, drinken uit beschonken lippen. Liefde is lang en gelukkig.…

Van ieder zesde voertuig met een BOB Heeft deze toch nog veel te veel gedronken Is zo'n Bestuurder Onbewust Beschonken, Of heeft hij welbewust een glaasje op?…

ik waan mij gelukkig met mijn pen en papier met mijn gummetje erbij duik ik erin het maakt mij gek en dronken maar nooit beschonken ik roof de woorden van de straten niemand heeft het in de gaten het is niet voor mijn brood maar meer voor mijn plezier woorden gooi ik op de golven klaterend ontstaat de poëzie tegen de rotsen vissers…

heb ik veel te veel gedronken raakte daarvan flink beschonken m'n belofte te stoppen met roken heb ik na een uur al verbroken. Ondanks mijn kater wens ik iedereen gezondheid en geluk schep je eigen wereld met vrienden om je heen dan kan het jaar niet stuk.…

Rijkdom van nu een klopjacht op klatergoud vorm van doelloos streven naar het lijden van arm en oud Koud en gevoelloos versteend van hart vormloos gebroken levend met smart Wijn in de verkeerde vaten vermomd achter beschonken boeken meer dan eens gedronken weg gedept met vochtige doeken Rijkdom voor later het kijken naar het verleden bestuderen…

Als witte windsels uit de nacht -nat van donkere tong gegleden- bevende bomen broos bekleden met vlok geplozen wintervacht en vorst gerijpt grenzen verlegt moe van zijn kil regerend hand waarmee hij heerste in het land dat hem ijswekkend had gehecht wacht het maanlicht schijn gesust tot lentegeuren zwaar beschonken haar mysterieuze glimlach…

(Bewust Beschonken Bestuurder) Het molentje draait nog steeds ...al waait er een andere wind. Koud, hard snijdend in mijn ziel ...alsof die moeiteloos zijn weg vindt Dag,...lief kind Ik hoop niet, dat hij ooit vergeving vindt...…

ook nooit, soms lachte hij verlegen z'n ogen zochten steevast naar het grind hij doolde, niet gehinderd door de kou de dag gevuld met eindeloos vervelen een oude straathond kon hij peinzend strelen het leek of hij het dier iets zeggen wou tot op z'n laatste avond bleef hij stil als had een tovenaar zijn stem genomen toen is een man beschonken…

En zo zongen zij van lang zullen ze leven en dronken zij door toeters met feestmutsjes schuin op beschonken koppen een enkeling wist bellen te blazen door spiralen rietjes met een bruidspluim de taart feestelijk onaangeroerd kon hen niet bekoren gefeest moest er worden en hulde aan het paar dat verdwaasd bleef zitten bij de zoveelste polonaise…

stond ik daar met een glas spa m'n vrienden stomdronken proostende glazen klonken aangezicht van een vaag verleden je lacht en bent beschonken dat gevoel, dat was jij…

in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht en stamelde mij toe dat zij een offer bracht aan mijn verlangen - en brak in tranen uit en lachte schamper, roekeloos en luid - het was een vreemde trieste nacht Wij lagen samen - O mijn geliefde, zei ik zacht en was zo blij en moe alsof ik sterven zou ik huilde aan de borst van een beschonken…

Nu, lachend, speuren mijn begerige ogen Naar iedre sater, die ik, marmer zie, Beschonken, neergezonken op één knie, De wijnzak drukkende; dra zat gezogen, Loert naar een nymf hij met zijn scheel gespie: Zijn dronken vingers bootsen, lustgebogen, Krambevende haar lichaam na: gedogen Zal hij het nooit, dat zij hem snel ontvlie.…

in mijn toestand van half beschonken zijn zie ik mensen dansen praten lachen de muziek klinkt luid door de verkeerd belichte ruimte obers rennen af en aan niemand stoort zich eraan een paartje danst op de te kleine dansvloer bewegingen vol sensualiteit en lust niemand stoort zich eraan ogen sprekend zuiver half gesloten het…

Hoe het huis wekelijks meeleefde als hij neerstreek, steeds hetzelfde ritueel, zongend onderaan de trap, flarden Latijnse mis, dronken tenor maar helder alsof hij alleen beschonken het hoog akkoord kon halen, klossend naar zijn hemel- bed, roeden uit hun klemmen wippend, een wonder dat hij elke keer weer boven raakte waar de halve nacht zijn…

Glazen zijn vol halfleeg beschonken gedronken en er is weten liefde en lust, rust maar geen haast er is zoveel meer dan dit.…

kracht naar mij terug gesmeten Ik begaf mij naar het varkenshok daar werd juist de spoeling dun Toen heb ik de varkens uitgelegd dat ik ieder het zijne gun Maar ik was amper uitgepraat of ze ontstaken plots in woede En schopten mij het hok uit toen werd het mij droef te moede Daar rende mij een kalf voorbij zo te zien was het beschonken…

Wel zie ik een en ander kapot gaan om me heen, vriendschappen, huwelijken en dan nog maar niet te spreken over beschonken achter het stuur gaan zitten. Agressie baart mij zorgen, mensen bedreigen, intimideren, ongevraagd ineens bij je binnen staan, duwen, uitlokken tot gevecht.…

“No woman no cry” klonk het en Arthur begon beschonken met Trudy van school te schuifelen. Bjarne lachte, deze keer erg luidruchtig. Hij was amusant om zijn schoolmaatjes zo beschonken te zien dansen op zijn lievelingsmuziek. De wodka had Peer veranderd in een dronken schip.…

Lieverd, luister nou eens ik kon er niets aan doen het gebeurt iedereen wel eens word nou niet boos om een zoen ik was licht beschonken ik weet het niet meer oké heel misschien was ik dronken maar er is echt niks gebeurd voorzover ik me herinner heb je niet genoeg gezeurd?…

jouw bed en: altijd blijf ik naast je staan ik sta ook altijd voor je klaar ik kan je niet bedriegen daarvoor heb ‘k geen belangstelling al is het nog zo’n lekker ding ‘k zal nooit tegen je liegen ik hang de beest niet uit bij jou dat doe wel ik bij vrienden thuis al rokende fijn voor de tv flink windend tijdens ’t zappen beschonken…

We raakten beschonken en praatten onbeschaamd over onze ervaringen, maar ik begreep nog steeds niet waarom Peter er zo vrolijk onder bleef. Plotseling liep Peter naar de grote houten kast die in de leefkamer stond. Hij pakte een stapel papieren van de bovenste plank. Kopieën van de bladzijden uit mijn gedichtenschrift.…

Bjarne kon er wel van genieten, vooral wanneer hij licht beschonken was door een rode wijn uit een ver onbekend land. Astrid had commentaar over de kleur van de kerstboom, er lag een donkerblauwe glans over de naalden. Alle kleuren waren warm gekozen. Vier ansichtkaarten dit jaar.…

De ultieme ervaring: hij bedreef de liefde met zijn beschonken pen, de veredelde hoogtepunten met zijn speerpuntige filmcamara, tintelend in een ludiek zinnenspel.…

Alle strengheid viel uit zijn beschonken hoofd. Hij verwierp de teugels en zijn beeldschone paard, een vorstelijke mustang, sloeg op hol, de grootste hindernissen over richting het richtingloze woud van pure blijdschap, die geen einde kent.…

Je waggelde, overduidelijk beschonken, rond de catheder, verlegen als een stoute schooljongen voor zijn eerste spreekbeurt. Steeds zag ik dat beeld van die bedroefde ogen terugkomen, nog amper in staat om menselijkheid te vragen, na zo'n lange loopbaan in de zwak verlichte voorraadkelders van Bacchus. Heb jij dat vertaald? Drummond? Pessoa?…

Die middags krijg ik een telefoontje dat hij in beschonken toestand aangereden is door een taxi en ga met schuldgevoel naar z’n huis. “Wat nu Karl een ongelukje?” “Ja dat zeggen ze, ik dacht veilig te zijn in m’n loopgraaf maar wordt verrast door een auto, ik zag hem niet aankomen want je weet Henry dat ik niet over de rand kan kijken”. “Ja, ja!…