Alle inzendingen over bevroren water zulle

Eénmaal was hij uit het Goudse half bevroren thuis gekomen. Wisten we van anderen. Hij was geen prater, allergisch voor grootspraak. Ging hij er nog voor, hij reed ze er allemaal vanaf. Gewoonste zaak van de wereld.…

waar ijzige kringen bevroren water de rust van zacht gekabbel breekt kristallentranen als deken van wit deze verkleumde aarde toedekken wil zullen spelende kinderen hun droom beleven een levenszucht in dolle pret aanschouwen zij hun magische wensen feeëriek als winters tafereel…

Koud is de twijfel die we delen in onze verre dromen die we dromen met de angst dat we altijd wakker zullen blijven en dromen onze laatste laatste herinneringen zullen zijn…

Nooit hebben wij onze geest in kloven van `t sneeuw geworpen kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet daarvoor willen wij niet heet genoeg als te lauw ontworpen wij kennen van de geest slechts vonken zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is zwijgende blijft onze echte geest in de wreedaardigheid van zijn hamervonken liefde wordt…

langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

Nooit heb ik tot op heden geld te kort, Want ik verdien al jaren geld als water. En dus zal ik nog rijker worden later Wanneer mijn loon opeens bevroren wordt. Wat water dat bevriest zet naar verluidt Toch op z'n minst zo'n tien procenten uit.…

ik ben een winterdichter glazig kristalliseer ik mijn woorden op de bevroren vijver scheef schaatsend in witrazende lijnen gesmoord in donker water in een wegglijdende dooi…

Ik droom weg in een landschap dat bevroren lijkt, waar alleen het geluid van kou bijna te horen lijkt. Waar alleen de eenzaamheid en de stilte regeren, en mijn hart niet meer klopt maar enkel nog zwijgt.…

-Je kijkt me niet aan en houdt je ogen gesloten in je bevroren gezicht- “Kijk en luister dan toch!”…

Sprak jij nog twijfel terwijl warme armen de bevroren nacht weer deed ontwaken lege koude handen morgen ontdooiden getekend in een schaduw van later laat jij gisteren gaan nadat de mist zelfs jouw sporen wist en nu verdrijft langs pijn afgedrukt in tijd is loslaten anders dan dat jij de andere jou mist koud door en door…

Nee, want de ramen waren bevroren, prachtige bloemen op de ramen, nee niet geschikt voor in vazen dat dan weer niet! Met een warme hand op het raam smolt de eerste grote bloem en kon je een klein stukje van de buitenwereld zien, het gras dat niet groen was, maar wit bevroren, de bomen helemaal wit uitgeslagen.…

moeten hoger De wind moet nog harder waaien Ik val op de grond Huilend sta ik op Ik staar naar niets in het donker Zo blijf ik uren staan En de wind blijft maar waaien Ik ben bevroren Bevroren van binnen Ik loop weg Ver weg in het niets…

Verloren kijkt bevroren water naar buiten waar zachte wolken luchtig ogenblikken stilte raken dwarrelende vlokken dansen langs tralies van ijzige pijn, zij vinden verscholen verdriet, achter een stalen deur waar gesmolten water stroomt, zoekt zij kabbelend haar weg langs ontdooide dagen, roept wanhopig om de sleutel welke…

verstrengeld in scharlakenrood betreedt ze huiverend de hof van jouw geschreeuw geen woorden meer om weg te kijken stil steeds herinnering smeulende ogen zien in bevroren nachten alleen het levensteken van de nauwe wintergeest drijvend op het doodse water verlieten dromen haar…

De bloemen op het behang bevroren in de tijd Vast gelijmd tot het eeuwig bloeien Voor de ogen van zijn bewoner Zonder protest kleuren zij de kamer Tot het plezier van zijn bewonderaars Maar de jaren verstrijken En ook al sta je nog in volle bloei Het behang zal vergelen En de bewonderaars zullen je verwijderen En bij het vuilnis smijten…

Saffierblauwe ogen kijken gevoelloos starend in kilte porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond maakt van water een ijskoude…

Ik loop over de landweg die her en der bedekt is met bevroren plasjes water. Het ijs kraakt onder mijn voeten. In de verte doemt het geluid van kloosterklokken op. Mysterieus verborgen in het bevroren panorama. Een stel kraaien begint mij krakend te bespotten. Het lijkt wel of de kraaien schelden.…

Ooit zal er een herfst komen als een kwaadaardige petemoei en alle bloemen en bladeren van ons afnemen, dan zullen ons alleen nog verwrongen takken resten en kussen, koud als bevroren frambozen.…

De eenzaamheid met lege gevoelens Donder en bliksem heersen overal Een mol kan zijn weg niet vinden De nacht vol met zwarte sterren Een regen van orkanen valt Het grijze water is bevroren Vulkanen spuwen donkere assen De lava stroomt door de straten Een vallende glinstering Zonnestralen verwarmen de dorre aarde De ark begint te werken De…

Meren van bevroren water Wit besneeuwde bomen Het is zo enorm koud Gedachten blijven stomen.…

Winter, te vroeg Straks dooit het De bladeren zullen zinken Hun kleur verliezen En vergaan De laatste bladeren zullen vallen De bomen blijven kaal Tot de lente Winter, te vroeg en te koud…

ik vertelde het de wolken en de wind en de wind, ze huilde in mijn oren en de wolken, ze traanden op mijn wangen en ik, ik volgde het spoor naar gisteren langs het water en bevroren bomen met hun wortels tastend in de lucht als armen zoekend naar de warmte van de omhelzing kort geleden door het tere witte waas schilder ik verleden tijd…

Nederland is rijk aan tradities op vrijwel elk cultureel vlak met of zonder historische achtergrond. Zo ook als het erom gaat handen ineen te slaan, om slachtoffers van een ramp of een zeer ingrijpende gebeurtenis te helpen. Binnen enkele uren zijn, naast het Nederlandse Rode Kruis en andere bekende hulpverlenende instanties in de weer om adequate maatregelen…

lijf kussen door een waterig zonnetje…

wind tonen je leven van illusies berooft sunshine on the water always makes me want to cry….…

En de een na de ander wist dat water zich niet liet tegenhouden, want als iets grillig is, tja dan is het water, de enige wijze waarop water zich nog een beetje in de hand laat houden is wanneer het bevroren is, b.v. wanneer de vriezer moet worden ontdooid wat men altijd te laat doet, zodat er een vaste klomp ijs zich heeft vastgezet in het vriesgedeelte…

Een schommel waait nog na in het winterse briesje verdriet tocht er door kieren die geen deuren hebben een bal rolt en geen voet die hem wegschiet Vanuit een wak kijkt het water glazig de bevroren tranen uit de treurwilg vandaan hij staat verstijfd van de harde regen die zijn schors doet beslaan Verre klanken…

Beelden uit heel Nederland passeren op het scherm die onze machtige bruggen tonen die onze woelige, onstuimige wateren, nu bevroren, overspannen. Malheur en valpartijen alom maar anderzijds het onschuldige, vrolijke spel van de kinderen met sleeën, schaatsen en niet te vergeten de sneeuwpoppen, gedecoreerd met mond, neus en koolzwarte ogen.…

de straat bezaaid met stukjes feest de zwaarste klappen zijn weer rood geweest uitgestorven drukte slaapt zijn roes achter gordijnen ze zullen pas verschijnen als de middag trager wordt ze vierden het vooruitzicht en keken dieper in het glas dan ooit te voren, zo hebben ze vannacht de tijd bevroren omdat ze bang zijn voor vandaag…