Alle inzendingen over blaffen

Je zegt me dat dit nergens is, en je hebt ergens wel gelijk. Het geloof is in de goot gegleden. Wat ooit zo waarachtig leek is grote onzin gebleken, aangetast door een ander denken, mee gegleden naar beneden, waar het nergens grote diepte heeft. In een leegte onuitstaanbaar, een lethargie van zinderend niets. Totaal in nutteloosheid, ongeschonden maagdelijk…

Ook blaffen honden niet langer, als ze eenmaal dood zijn; Anders zou het leven op een hondenkerkhof te groot zijn.…

Ze zag er schattig uit en ze begon harder te blaffen toen ze ons zag. In mijn rugzak, die ik altijd meeneem als we gaan wandelen, zaten twee flesjes water en een paar gevulde koeken. Mijn vrouw Dini zei: 'Ze zullen dat arme beestje toch niet hier achtergelaten hebben.…

Victor begon meteen hard te blaffen. Ik liep naar het raam en schoof die wat opzij en tot mijn verbazing zag ik twee mannen hard weglopen. Die hadden natuurlijk snode plannen, ze hadden mijn hond horen blaffen en dachten, daar moeten we niet zijn. Een inbreker kijkt wel uit.…

De deur staat op een kier; terwijl honden blaffen loop ik voorzichtig over dunne streepjes licht.…

Bij andere vechtpartijen had ik mijn hond geleerd, dat hij vijf keer hard moet blaffen en dan weet hij, dat hij spinazie krijgt te eten. Dat had ik hem laten zien op de tv toen Popeye ook oersterk werd en altijd de strijd won.…

Eigenlijk wisten wij dit wel; dit blaffen Van hem, het had geen zin, hij zou Vergeefs waken over huis en haard.…

Kees blaft, de bergen blaffen terug. De mandarijnen zitten daar maar mandarijn te wezen tot de deur opengaat en een meisje binnenstapt. Ze stelt zich voor als meisje van plezier en legt haar bevallig lijf tussen de mandarijnen. Kees stopt pardoes met blaffen. Ik wil geen wallen meer, ik zoek mijn rust tussen berg en dier en wat zie ik hier?…

Als paddestoelen verbonden door een lichaam van onzichtbare draden blaffen honden in de nacht het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis veranderend in een onaantastbaar plechtig lid van een grotere gemeenschap - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Tirade 200…

Door de zeer autoritaire opvoeding waarop honden kennelijk dienen te worden gedresseerd voelen vele ouders zich gelegitimeerd om hun kinderen op dezelfde wijze af te blaffen.…

Verende passen en gedachten op een slingerweg in jonge zomerwind blaffen honden verte maar deren niet ik huppel dus groet het groen en lila met vurige harten blaas geel paardebloemmeel een epifanie van pluis langs Pinksteren in de late zon zal ik dansen…

“Na al die jaren bij de voordeur zitten, steeds zonder ook maar éventjes te maffen gereed om bij het minst gerucht te blaffen, vind ik ’t welletjes, ‘k ga lekker pitten. Lang was ik waak-hond”, zei ’t vermoeide beest, “Nu word ik pit-bull, het is mooi geweest”.…

Die vluchten in de bomen En redden zo hun lijf mijn hond eronder blaffen zijn lichaam strak en stijf.…

Is het bijzonder, veelgevraagd, mensen te vergeven, pardonneren jij zonder zonden mijn zoon ver- geven streelt het jouw ego, hem te vangen in de echo egoïstisch mens, balancerend op grens in vader- ogen hij gaat kapot voelt het goed te straffen in vader- ogen jij een teefje, dat dommig staat te blaffen.…

Staat ´n nieuwe dag op stapel zet zich op de kaart Beter te zeggen: de ochtend bloost of gloort Maan met nacht door ´t sluiplicht vermoord De wekker ben ik voor de stemmen van m´n kinderen Vervuld de kamers van ´n onbeschreven stilte niets kan me hinderen Zelfs niet ´t blaffen van ´n hond op straat.…

Zeg dat zwart eigenlijk wit is Zeg dat vogels sinds kort blaffen En dat één plus één drie is Ik wil het graag geloven Zeg dat de aarde eigenlijk plat is Zeg dat mensen niet meer zullen sterven En dat vuur werkelijk ijskoud is Ik wil het graag geloven Zeg dat het liefde is Dat gebruiken niet je bedoeling is En dat het voor eeuwig en altijd…

Geen naam, door de woestijnwind gedragen, hoor ik tijdens het blaffen van de honden. Onder het gewicht van Abrahams zonen bezwijkt de karavaan onder zijn lot. Elkeen vraagt zijn herder hem te belonen en schiet de anderen daarvoor kapot. Waarom proberen we het deze keer niet eens te stellen zonder Lieve Heer.…

Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen en honden door de tralies blaffen joelt de wind in onze holle ogen. Er zijn zo van die dingen een vogel in de hand het zingen van een zeilend kind het trillen van een lamp in kale huizen waar we sterven zullen een hond die aan een ketting rukt.…

Even wordt de rust verstoord door het blaffen van een hond zit 'n lieveheersbeest op m'n hand er fladdert een vlinder rond. Een zonnige dag in mei de doden worden herdacht bij Monumenten klinkt de Last Post morgen wordt voor vrijheid gevlagd.…

Nee ze leert niet hoe te blaffen. Stil streelt haar staart langs moeders benen, een soort van trotse troost. Triomferen is katten niet vreemd. -------------------------------------------------------- Uit: 'Och ik elleboog me er wel doorheen', 1988…

Wind blaast in de open haard, vlammen blaffen als honden. En naast het vuur zwijgt een man die op zoek ging naar zichzelf en hem helaas heeft gevonden. --------------------------- uit: 'De Gedichten', 1998.…

los daar is een slootje en ik weet waar de brasem paait in een modderpoel met rotte bladeren bellen uit de bagger uiteen spattend we zullen stil zijn wachten je ziet het wentelen reuze grijze vissenlijven heel enge waterschuddingen tot overstromen toe nee zal ik zeggen ze eten geen mensen als haar hondje maar niet gaat blaffen…

Vanmiddag stierf mijn kat Zij was wat oud en ziek en moe Zes levens resten haar De muizen maken grote sier En ook de vogels fluiten veel te vrolijk Zelfs de hond van de buren houdt even op met blaffen Ik zal haar "koppen" missen Het schuren van haar pluimenstaart Haar teiltje blijft nu onberoerd Geen melk meer en geen brokken Ik word…

honden blaffen als je schreeuwt ze zien je schimmen dampen in hun bek je bent niet gek zoals zovelen wat licht gestoord kan niemand schelen voor jou een flat met tafel en een bed en door de muren gil je tegen buren een vast adres geld en wat verzorging ze hebben je zo afgekocht verder nooit meer opgezocht je woont daar met je…

Wilgentenen tranen treurig het afschot heeft geen vlees wiegend tussen dood en leven wordt mensenvoer weer honds grijnzend met hun hagel petten de loop weer opgericht blaffen bomen horendol als de lucht weer roze kleurt kraaien pikken levend dood een oog gaapt aan en na het dek van veren los geweekt de warmte was al weg vloeiend leven…

surrogaat voor nooit vervulde wensen van een bazin die ruikt naar terpentijn ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze aan de blikken als we 's avonds samen zijn de opgekropte woede, het chagrijn normale stilte wordt een heel intense ik slik haar buien al zo lang ik leef maar soms komt toch de wolf in mij naar boven dan zou ik willen blaffen…

met woorden als gif borrelend vanuit zijn keel tracht hij haar te straffen zij slikt alles grif hij krijgt straks zijn deel als zij hem af zal blaffen de dolk in haar rug het zwaard boven zijn hoofd hun liefde raakt de grens de klok telt langzaam terug de kaars reeds uitgedoofd een uitgebluste wens wat was er toch gebeurd?…

Het is alsof je een poes leert een stok te apporteren en tegelijk de poes wil leren blaffen.…

Victor begon meteen hard te blaffen. Ik liep naar het raam en schoof het gordijn wat opzij en tot mijn verbazing zag ik twee mannen hard weglopen. Die hadden natuurlijk snode plannen, ze hadden mijn hond horen blaffen en dachten, daar moeten we niet zijn. Een inbreker kijkt wel uit.…

Blaffen. Bijten. Knorren. Knagen. Smachtverlangen. Minneplagen. Bruine FANNY, gele MOP! Zeven weken: hondendagen: Houten hok en halsbandstrop. Hitte. Dolheid. Watersloot… Diender…als een pier zo dood!…