Alle inzendingen over bloesem

wit in blauwe lucht wind die zachtjes zucht speels het wit laat zweven steels verlang ik even wind of wit te zijn…

De malus bloeit dit jaar als nooit tevoren Dan, plotseling, komt daar de wind Als in één vlaag lijkt weg het mooie maar 't dunne roze kleed is wat ik samen met jou vind Kijk: niet anders is de liefde een storm en het bloeien lijkt voorbij maar zacht kleurt dan opnieuw de grond weer als een hervonden pad voor jou en mij…

Haar macht'ge bloei overweldigt me, 't briljant rozige van haar bloesems. Geheel stralend staat zij daar uniek, reeds te laat is't om vast te leggen. Zij als 't hart van menig Samurai, op heet'rdaad in denken gevlochten. Nimmer reiken haar teed're knoppen, meer nabij dan onvoorspelbaar ver.…

De vlier draagt een gordijn van witte bloemen Dat zacht bewogen door de lentewind Een keur van honingzoekers aan zich bindt Die hogelijk haar zoete nectar roemen De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid Door snijdend koude wind en kille regen Toch biedt…

Een plotse windvlaag door Japanse kerselaars: sneeuwbui van bloesems.…

Wat een mooi gezicht Die bloesem aan de bomen Alle kleuren roze en wit De zon weerkaatst zijn licht De wind waait De bloesem van de bomen Heel de straat vol En stuurt de blaadjes op hol Ze cirkelen omhoog En waaien met hem mee Ze spelen een spel En dwarrelen overal heen…

zwevende bloesem als papiervlinders vol kleur betoverd door geur…

Vlinderkens tintelen langs open bloemen zachtkens strijken ze de boom des vlinders de lenteregen had haar takjes gebogen onrustig cirkelden ze tussen de bloesem In verbeelding en gepeins sloeg mijn mensenharte gade ze vlogen waarlijk schoon in harmonie met haar omgeving Ze vlogen in grote getale om de lamp heerlijk…

Ontknop mij naar de bloesems, laat mij tot leven komen. In de week dat dat gebeurt, rijd ik op m'n fiets speciaal voor dat boompje om. En dan is het zomaar weer voorbij.…

Ik had ooit op mijn terras Een prachtige klimop staan Altijd groen, alsof het zomer was Jaren heeft het doorstaan Elk jaar op dezelfde tijd Een prachtige bloesem tonend Groeiend met in zijn eigenzinnigheid Onbetwist springlevend Elk blaadje nieuw geboren Groeiend onvermoeid en veelbelovend Geen enkel onkruid kon het smoren Ogenschijnlijk…

Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht, De witte bloesems in de schemering - ziet, Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, Een enkele, al te late vogel vliedt. En ver, daar ginds, die zacht - gekleurde lucht Als parelmoer, waar iedere tint vervliet In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…

Gedachten zijn als voorjaarsbloesems Ontspruiten klein en teer Met zorg en aandacht Groeien zij En komen er meer Koester gedachten als bloesems Geef ze voeding en verzorg ze Dan groeien gedachten bloesems uit Tot prachtige vruchten Pluk die vruchten Dan pluk je geluk.…

Zoals de bloesem in de lente een voorbode is van het fruit in de zomer, zo zijn wensen en verlangens van mensen een voorbode van hetgeen ze later kunnen realiseren.…

Laat de zon de bloesem doorschijnen kijk niet om laat de gevallenen rusten Kijk hoopvol vooruit niet door het vizier van een geweer zingt een lied voor de liefde en niet voor de oorlog Zeg niet - de dag zal komen breng die dag want het is geen droom Juich voor de vrede op alle pleinen En zing,…

Je waaiert als het riet in mij ontkiemend zaad in rode aarde de vrucht die bloesem achterlaat wekt mij uit mijn diepe slaap dorstige liefde steel speel…

Dans bloesems, dans! Meeldraden stuiven een gouden poederwolk en elke kelk en wilde stamper siddert van plezier. Juich bloesems, juich om de vruchtbare lentewind en wees vooral niet bang om fruit te zijn!…

tussen bloesem en vallend blad verwaaid, schijnbaar verloren schuilen nog tastbare sporen van vroege kinderjaren vol onschuldig verlangen nog heimelijk geloven in oude verhalen en prille dromen hunkerend naar geborgenheid tussen bloesem en vallend blad in het snel vervlogen leven is het broze kind…

Maar wees geen bloesem die opstijgt en nooit meer terugkeert naar haar witte lakens.…

Langzaam verstrijken de dagen De wilde bloesem is voor even Maar mijn gevoelens voor jou Bloeien tot het eind van m'n leven…

een haiku is als een japanse kerselaar die vol bloesems staat…

Door wind gedreven Lijnen bloesem in water Opeens een gezicht…

de lotus bloesem in vervuilde wateren blijft lelie blank…

Mijn levensboom stond groen van lenteloof en blank van bloesem - ieder blaadje een droom, en elke bloem een vreugd; - mijn levensstroom was licht van liefde en blauw van blij geloof. Toen schudde een lentestorm mijn levensboom: Een wolk van bloesem en van blaadren stoof in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...…

wie leest mijn dromen nog na ’t afknakken van de tak in volle bloesem van vroege herfst verbannen naar een woordengraf…

Ik zie een blauwe boom Dansend achter zijn takken, Rode bloesem vult mijn neus, Ik zal hem snel verpakken. De bloesem verandert rood, Mijn neus begint te lopen, De blauwe boom wordt bruin, Bloed komt uit mijn neus gelopen.…

Oh regen wat val je toch mooi zong ze wat wist ze nog van afscheid en de bloesem lag verlegen neer aan haar voeten…

Want bloesem bloeit nou eenmaal vaak in mij.…

Gewoven zwevendzachte zijde omplooit vervagend schaduwrijk gefluisterd valse beloftes vervliegen als slechte dromen van gisteren lichamen vervloeien intens zoeken grenzen in liefde illusies bouwen kastelen vluchtige luchten het fundament rozen bloeden zwarte schaduw in maanlicht ijskristallen koud diepe haat wortelt in liefde en bloesem…

ontnomen niet door eigen wil te vroeg gebroken mensen-dromen als rose bloesem op een lentepad gisteren nog paradijs vandaag verwaaid verloren rust zacht…

Alle bloesem geeft geen vruchten al het water lest geen dorst al het denken maakt niet wijzer al het vechten geeft geen vrede al het bidden geeft wel kracht.…