Alle inzendingen over broer

Met vlindervingers streel je mijn hart, je ziel giet kleuren over mijn leven Je wandelt door mijn fantasie en kietelt mijn pijn door mijn dagen weef je een webje van twinkelzilver Met acht pootjes hou je me vast en hoef ik niet meer te vallen…

auto knap getuned de bassen op max je draagt vandaag een das op weg naar de abdij orgelmuziek klinkt als warme ontvangst van broeders voor jou en er ligt geen wereld van verschil meer tussen kruisbeeld en ferrari…

Tegenover je vrienden was het stoer, het vernederen van je kleine broer. Toen jij jaren later het huis verliet, Deed me dat vreemd genoeg verdriet. Nu zijn we reeds volwassen mensen, en is er niets wat ik nog wil wensen. We weten nu waar het woord "broer" voor staat, je bent m'n broer, m'n beste vriend, je bent m'n allerbeste maat!…

Van baby tot kleuter Van jongen tot man Ik mocht je niet kennen wat baal ik hier van Twe wezens zo eender zo prachtig en fijn Als ik aan je denk dan voel ik de pijn Kon ik je maar zien al was het voor even Mijn lief tweelingbroer je mocht niet gaan leven Van baby tot kleuter van jongen tot man Och lieve heer wat baal ik hier van…

Op een vodje papier, op een oude envelop had ze uitgetekend hoe ze onze broer, onze zwakzinnige broer, die sinds zijn vroegste jeugd een ongeneeslijke beperking en een stigma met zich meedraagt, wilde verrassen met een kunstig geconstrueerd en aangelegd waterwerkje, een kleine installatie voor het tuintje bij zijn huisje op het terrein van de inrichting…

Mijn broer, gij leed Een einde, waar geen mens van weet. Vaak ligt gij naast mij, vaag, en ik Begrijp het slecht, en tast en schrik. De weg met iepen liep gij langs. De vogels riepen laat. Iets bangs Vervolgde ons beiden. Toch wou gij Alleen gaan door de woestenij. Wij sliepen deze nacht weer saam.…

Als kind deden wij stiekem alles samen jij bedacht het plan ik voerde uit Toen de oorlog uitbrak nam je een vliegtuig weg wezen en kwam als held terug Daarna had je andere belangen een vrouw - een kind een huis van steen in een ver land Ik zie je nog maar zelden ben me bewust van steelse blik naar mijn besneeuwde hoofd Moeilijk…

volwassen man die slechts onverstaanbare kreten en klanken uitstoot, die blij is met een puzzelboek of oude telefoongids, die heen en weer wiegt met zijn mannenlichaam in een onbegrijpelijke en onbegrepen cadans, die woont in een klein, kaal, onderkomen appartementje om iedere prikkel te vermijden die hem overstuur zou kunnen jagen; onze volwassen broer…

Hij is mijn zwakbegaafde broer Thijs.....…

Het is door niemand te ontkennen dat de band van broers en zussen onvergelijkbaar is met banden tussen kinderen en ouders ook de banden met je vrienden die met jou lachten, speelden, grienden deelden niet jouw eerste stappen naar wat het leven voor jou is.…

wat is een broer? wat is een zus? buikdelers uit het verleden gewoond in dezelfde schoot die niet meer bestaat - verstrooid boven de Noordzee.…

Schrijven is eigenlijk alleen maar een beroerd middel om voor elkaar dingen begrijpelijk te maken.…

Je lijf doet zeer Moedig maar ineengedoken Op onbekend terrein Je bent gebroken! Loslaten doet je pijn Vast willen houden aan wat je had Waarom moet jij hier doorheen En kwam dit op je pad? Tijd zal je breuken helen Zoveel liefde om je heen Maar het zal wel even duren Je hart is niet van steen Want er is geen enkel lichaamsdeel En…

De afstand wordt steeds groter Onze wegen steeds verder uiteen Een silhouet ergens ver benee Langzaam ga je verder heen Jouw pad gaat door dalen Door stilte en natuur Het mijne over bergen Door steden, dans en vuur Symboliek van twee individuen Een tweeling bij elkaar Maar alleen zo verschillend Het pad omhoog soms zwaar Met opgeheven…

Een lokregel of een kusje Anders een stoere slogan Ik ben het die je zoekt Kom gauw kijken dan… Ik hou van reizen Heb een leuke baan DVD-tje kijken op de bank En 100 vrienden waar ik naartoe kan gaan Druk sociaal leven Ben dus niet écht op zoek Naar de man van mijn dromen Ook al woont ie op de hoek Reageren? Zonder foto compleet zinloos…

Spullen zijn opgeruimd Zaken zijn geregeld Ik heb het heel lang uitgesteld Maar nu is het dan toch bezegeld Contracten opgezegd Dagenlang was ik bezig Fysiek was je allang weg Voor mijn gevoel nog aanwezig Maandenlang Stond mijn achterdeur op een kier Een vluchtweg naar jou Wanneer ik genoeg had van mijn leven hier Die deur naar vertrouwdheid…

Blauwe lucht met witte wolken Doorboord door zonnestralen Loop ik in de wind Gedachten door elkaar te halen Het zand vindt haar weg De wind voert ze mee naar zee Golven klinken dreigend Ik loop gewoon maar mee Voetafdrukken van weleer Door het water uitgewist Zie ik voor me in gedachten Verzanden in dikke mist De wijdsheid van de…

In Weesp heerst griep in een stuk hond.…

Afspraak hier, gezellig daar Nooit thuis Want ik ben alleen, en dat is naar Het huis is leeg, zo zonder jou Vanuit mijn bed kijk ik opzij De leegte van de kamer komt in mij De pijn van zijn met jezelf en niet meer met een ander Voelt als een open wond in mijn hart Maar ik zal het toch met mezelf moeten doen Omarm de pijn met liefde en maak…

De rust is weergekeerd Emoties vervagen Maar het verlangen blijft Om je iets te vragen Naar jouw gevoel van liefde Nu en van toen, die nacht Ik heb je alles gegeven En nog meer aan je gedacht Nu lijkt het zover weg Die intensiteit van toen Ik zou je graag ik je ogen kijken Of deze woorden iets met je doen Maar afstand houden is jouw…

Mijn hart op hol Mijn hoofd verward Mijn maag verzuurd Mijn blik verstard Uiterlijke koelheid Innerlijke strijd Onrecht en onmacht Ik raak het gevoel niet kwijt Diep van binnen Steeds weer die vraag Vechten of vluchten Wat wordt het vandaag? Duivelse ogen kijken mij aan Door vagevuur omringd Voel ik de angst Die mij zo verblindt…

Zomer in Nederland Neus tegen de ramen ’t lijkt wel herfst Het regent tranen Grijze luchten Tegenwind Een zware gedachte Die energie verslindt Morgen de zon! Staalblauwe lucht Een nieuwe dag Een diepe zucht Vochtig klamme ochtend Diep in mijn longen Kijkend naar boven Zonlicht afgedwongen Liefde opent mijn hart Laat energie…

Vrienden bij elkaar Allemaal stellen Wij zitten naast elkaar Twee vrijgezellen Grapjes over niks Je stoot me aan Siddering door mijn lijf Voel m’n hart eens gaan Je lacht zo sprekend En kijkt zo lief Ik vind je leuk! Mijn hartendief Fantasieën In mijn hoofd Onstuimige liefde Vurig geloofd Ik kijk diep in je ogen Kom dichterbij…

Is er dan helemaal niemand Die snapt wat je bedoelt Niemand ziet jouw eenzaamheid De angst achter je gevoel Een clown met een traan in zijn oog De symboliek van jouw bestaan Dat masker van gemaakte vrolijkheid Kan dat nu niet weggaan? Is er dan helemaal niemand Die dat masker doorziet Je schreeuw om aandacht beantwoordt En luistert naar…

Vrijheid, ruimte en rust Op de fiets, nergens naar toe De wereld flitst voorbij Jouw benen zijn nog lang niet moe Was die rust ook maar in jouw hoofd Gedachten verdringen daar elkaar Voor elk hersenspinsel een plekje vinden Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar In gedachten ben ik bij je Achterop de fiets Mijn armen om je heengeklemd…

Het zwijgen is doorbroken Je bent totaal niet bang De rechter heeft gesproken Hij geeft je levenslang Nooit meer tussen mensen Alleen met je waanidee Vast tussen 4 muren De Koran neem je vast wel mee Zinloze idealen Brachten je tot deze daad De samenleving onwrichten Was het doel van al dit kwaad Eigenlijk verspilde moeite Iets wat…

Midden op straat Gelukkig en vrij Lig ik daar Ach, die auto’s gaan wel opzij Hé, wat hoor ik daar? Bekend geluid Een bakje rammelt D’r valt wat uit Sprint naar boven Hap, slik, weg Voldaan en volgevreten Is dit alles zeg? Ik ben best moe Tijd voor een tukje Op de hoek van de bank Ze schuiven maar een stukje Nu naar buiten kijken…

Ik voel je warmte Vertrouwd en veilig is het wel Je grote ogen kijken vragend Wat is dit voor spel? Ze zoeken naar bevestiging Ontneem me toch die angst! Wat gaat er nu gebeuren Is er dan nog een kans? Als water uit de hemel Branden tranen in mijn oog Een dichte mist in mijn gevoel Einde van mijn betoog Ik kan geen woorden vinden…

Mijn broer begreep wat ik bedoelde. We hadden dit gesprek al zo vaak gevoerd, als we ’s avonds buiten liepen. Nu ik eraan terugdenk, en weer voor me zie hoe de wollige bloempjes van de wondklaver, die tussen de spoorrails groeiden, oplichtten in de avondschemering, besef ik pas goed hoe ontoereikend woorden waren.…

Met een zucht kijk ik naar de grote stapel opdrachten die nog steeds over mijn bureau rondzwerft. Omdat ik absoluut niet tegen chaos kan, begin ik uit te zoeken welke taken urgent zijn en welke even mogen blijven liggen. Behalve op mijn bureau ontwaar ik op de andere vijf in dit kantoortje hetzelfde dilemma: stapels werk die niet kleiner willen worden…