De stoel, waarin zij neerzeeg, was veel te groot, echt gemakkelijk zat ze dus niet. Deels kwam dat ook omdat ze vandaag, een soort van feestdag, een koninklijke string had aangetrokken. "Goudbrokaat zit niet plezierig", besefte ze, maar ze droeg haar kruis lijdzaam. Met de billen bloot voor een onwetend gehoor, blosjes sierden haar wangen.
Op haar…
beschuldiging ontken
dit boetekleed zal mij niet passen
als toch
schriftgeleerden mij bedreigen
en men mij handen en voeten bindt
weet dan
dat ik vals beschuldigd ben
ik huil mijn ogen uit hun kassen
als toch
ik hier de blaam mocht krijgen
zo zeer is men door haat verblind
weet dan
dat ik onschuldig slachtoffer ben
van rechters in brokaten…
Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
aanschoven
pasten korte passen in rijk verleden
wat meer zou zoveel weelde beloven
een slaapvertrek gevuld met dromen
dat mij boeide vanaf het rode koord
tot ik aan de hand van tijd overstapte
in een oord waar bijna niemand hoort
het roze naakt staarde van bovenaf
muf sleet onder een Perzisch tapijt
oud China zag ik terug in muiltjes
brokaat…
warmen we de wijn
Mijn liefste vanavond dansen wij
Luit en fluit toveren muziek
Vanavond mijn liefste, vanavond dansen wij
Schenk de bokalen overvloedens vol
Breng de ministreel met zijn verhalen
Bij het warm amberen avondvuur
Leven mijn liefste leven is vol avontuur
Drink de beker leeg totdat de laatste druppel
Wijnrood neervlamt op je brokaten…
Koperen tinten en weelderig brokaat vervagen naar een ziekelijke sepiakleur. De laatste rozen trachten nog te bloeien en nieuwe rozenknoppen staan verwachtingsvol op springen. Ze worden bij de eerste stevige vorst onherroepelijk geveld.
Arthur Japin beschrijft het als volgt: ‘Alles gaat voort, maar niet vooruit.…
De Petersburgse leidde mij langs en vertelde mij over bijna hemelse kunst, terwijl die Finse mij onder een brokaten hemel niet het achterste van haar tong, maar wel haar pronte borsten liet zien.
Voelen, strelen en kussen.
Opgewerkte figuren in mooie, hoge bewolking.…