Alle inzendingen over dacht

Ik weet soms niet meer wat ik denken moet of vergeten wil, tenminste dat dacht ik.…

Ze zei: er zit geen gebruiksaanwijzing bij en ik antwoordde dat klopt, die zit er inderdaad niet bij! Ze zei: ik doe maar wat m’n gevoel me influistert en ik zei, dat is slim! Ze zei, ik heb het niet geleerd, waarop ik zei: ik evenmin! We doen waarvan we denken, dat het goed is! Ja zei ze...met een zucht! Het is lastig om over te brengen…

Wat ik dacht is nu een gedachte. Ik houwde haar vaardig uit de taal (de stukken vlogen er vanaf) en stelde haar op in een stille zaal. Wordt de onrust mij te machtig of verdwaal ik in een vreemde stad, dan vlucht ik mijn museum in.…

sneed in al mijn eigen vlees in al mijn onbeleden schuld ik rechter, schepper, wijzer worden kon dat als de pijn dan weer voorbij zou zijn oh God ik onvoorwaardelijk geworden was mijn leven delen zou ik dacht, verdomd ik dacht dat ik dat kon…

soms droom ik het grote diep en ik duik in al mijn naïviteit jeugdige zorgeloosheid en zweef ja weer op verwachtings - volle wolken en ik lach en gil en proest als nooit tevoren en ik leef en zweef en iedereen mag het horen ik leef en duik en zweef en droom soms wel…

ik dacht ik ga lopen daarna ik pak de fiets toen weer nee toch maar lopen het werd een dag van niets…

Zo langzaamaan weet de goegemeente wel dat: boodschappen doen niet mijn favoriete bezigheid is, ik praat even in het “nu” want dit is niet alleen voor dat verhipte virus, niks hoor het is nooit een hobby geweest, alhoewel ik er wel bij moet zeggen dat je tegenwoordig wel van alle gemakken voorzien bent natuurlijk. Je kunt de boel ook thuis laten brengen…

Als de wind en de regen even meevallen trekken we er even op uit naar de winkels, ff uitwaaien en een frisse neus halen, prima plan toch? We komen voorbij talloze zaken, maar doen eerst de dingen die echt moeten, dus Appie eerst en zo, je kent dat wel. Op de heenweg ziet hij een - op ‘t oog lijkend - jas hangen, wel naar z’n smaak dus en tja het…

‘Nee hoor,' antwoordde ik. ’Ik dacht, kom laat ik mijzelf eens trakteren.’ Ze knikte begrijpend. ’Anders noig?’ ‘Ja, doe nog maar zo’n Mariakoekje.’ ‘Doe maar grof, een héél koekje?? Zou u dat wel doen meneer? Want dat grijpt er wel meteen fors in.' ‘O, eh, ja, goed dat je dat zegt. Doe dan maar een half koekje. Kan het wel ingepakt?’…

ik heb je geoogst nieuwe voren geploegd maar je land ligt nog braak heeft de lente tegoed toch schijnt de zon en groent de natuur maar jouw zwart ligt erbij alsof de winter nog duurt waarom kon je niet groeien in de herfst van de zomer je rijpte volop en kleurde zo mooi in de wind van je dromen ik heb me vergist dacht je meerjarig…

Het is prachtig, stil en levend Zonder zorgen, los en zwevend Het achtervolgt je brandend en klevend Je geeft je over, je handen bevend Het hoort erbij, je kan het niet verzachten Het zal er altijd zijn, je hoeft niet te wachten Tot de dood naar je lachte En ik dacht, dat hij wachtte…

ik lees je zinnen-beeld en samen paradijzen we de wereld als de tijd zich weer verveelt in het dichten van de gaten nu de zonde niet meer speelt toen jij mijn Eva werd zag ik opnieuw de slang ze ontkronkelde mijn dromen sliste vorkend langs de bomen wist mijn zwakke plek al lang ze prees de appelmacht die ik verboden dacht…

Hee, ben de weg kwijt maar toch maar een gedichie, dacht ik. Voer voor kommaneukers.…

De jaarlijkse controle bij de specialist is geen uitzondering meer, maar meer een gewoonte, immers na de pletmachine krijg je de uitslag van de chirurg, ik dan tenminste wel, omdat er zo gruwelijk veel fouten gemaakt zijn in de afgelopen jaren, dat ikzelf gezegd heb: tot hier en niet verder! Het is of de specialist zelf, of ik hou het hier voor gezien…

Een hele bekende opmerking van haar: om te zeggen, dat geld niet gelukkig maakt, ze zat bij me aan een kopje thee en zei: ik red het niet tot volgende week heb jij voor mij wat geld en ik gaf haar dat. Niet omdat hier Rockefeller woonde maar gewoon omdat niemand echt zonder mag - en moet zitten. Het duurde even voor het geleende geld terug was en daarna…

Ik dacht dat jij me toch wel kende, helaas ken jij mij toch niet goed; wat deed je?, jij miskende... en zei dingen in je overmoed.…

Al wat ik dacht - geloofde je - was waar, En goed was alles - vond je - wat ik dee. At Merlin's feet the weary Vivien lay: Jij zag in mij de Wijze Tovenaar, En 'k aaide, zelf al grijs, je roodblond haar, En 't leek dan, ik werd jong weer, en ik glee Naar 't paradijs op rode morgenzee.…

er is een boom geveld die woudreus wilde worden door zijn overvolle bladerkroon waaide waardering en vaak hoon de schaarse vogels piepten lief vergat de stam te dichten tegen iedere storm bestand ving wind uit hoge bomen had de kracht niet in de hand en smakte met een klap tegen het land dacht zich Jezus van professie claimde dichtkunst…

Al wat ik dacht - geloofde je - was waar, En goed was alles - vond je - wat ik dee. At Merlin's feet the weary Vivien lay: Jij zag in mij de Wijze Tovenaar, En 'k aaide, zelf al grijs, je roodblond haar, En 't leek dan, ik werd jong weer, en ik glee Naar 't paradijs op rode morgenzee.…

We kennen elkaar door en door, En we weten dat we erg van elkaar verschillen. Ruzie na en ruzie voor, Maar dat is niet wat we willen. We willen gelukkig zijn, Samen alles kunnen delen. Een relatie zonder pijn, Elkaar liefdevol strelen. Ik kwets jou, jij kwetst mij, Iets wat ons veel verdriet doet. We laten elkaar meer vrij, Dan komt…

Je dacht met trots dat je mijn page was. Je hielp me in het zadel toen ik uittrok, met alles toegerust. 'Nu is voor mij' dacht je 'de tijd gekomen om me klaar te maken.' Je wist niet dat ik, toen de eerste heuvel mij aan je blik onttrokken had, de teugels al liet hangen aan de zadelknop.…

Dacht je dat je haar verstond of lust je geen verlaten meer Ze houdt de spanning in haar huid voor hen, haarzelf, maar ook voor jou Denk je dat je haar verstaat of geef je enkel gitzwart af Soms slaat ze alle kreukels uit haar hemd, haar huid, maar ook uit jou Soms geeft ze af Soms geeft ze gitzwart af Soms ligt ze in je eigen weg…

Ik hou me groot, maar afscheid nemen is moeilijker dan ik dacht. Ik loop voor de laatste keer door de gang, ik ga je missen, zeg ik zacht.…

Ik dacht dat ik wist wat liefde was. Ik dacht dat ik wist wat trouw was. Ik dacht dat ik wist wat vriendschap was. Maar jij maakte er O.T.T van... Ik weet wat vriendschap is. Ik weet wat trouw is. Ik weet wat liefde is. Ik weet dat ik van je hou en ik wist dat je mijn vriend was...…

Ik dacht dat jij dat ook vond, toen je me zo teder kuste, mijn eerste kus, en me aankeek met je ogen waarin ik elke keer weer verdronk. Ik dacht dat het voor eeuwig zou zijn, de liefde tussen jou en mij. Dat het niet zo abrubt moest eindigen. Maar kennelijk, kennelijk dacht jij er anders over. Was ik dan alleen een tussendoortje?…

Ze schrijven als sterren onder een blote hemel en wat een giller. Alsof het allemaal zo vanzelfsprekend is...misschien toch maar eens wat minder met dat hoofd in de wolken doorlopen, niets aan de hand. Zeker gezien het scala aan zwevende tapijtjes, het de richting opgaat van een land als Egypte. Er op gebrand om flink te korten op vrijheid, want vrouw…

Als we samen de deur uitgaan om een paar afspraken te doen en stilstaan bij het rode stoplicht, komt er een knulletje naast me staan en vraagt: mevrouw hoe hard gaat ie nou? Ik zeg: 16 km per uur! Hij lacht en zegt: de mijne 50 km per uur? Ik zeg: en geen helm? Dat is toch hartstikke gevaarlijk joh… z’n vriendje, staat ernaast en zegt: ondertussen…

Wel gek hoor, zei de Gorkumse agent De tijd dat wij de poederpost bestreden Is toch al gauw een jaar of twee geleden Uw voorval is uniek en ongekend Maar ja meneer, u weet hoe of het gaat: De TPG bezorgt wel meer te laat…

Wat ‘demissionair’ nou echt betekent, Dat snap ik niet, want Els praat rustig door, Nu roept ze weer, ze schaamt zich er niet voor: “De wachtlijsten zijn dus verkeerd berekend.” Daarom mag volgens mij nu wel gesteld: Minister Borst: u bent echt uitgeteld.…

meer de jaren waren al vergaan ik zocht je buitenkant warmte zat van binnen met schoonheid aan de hand kon ik opnieuw beginnen we hebben veel gepraat verstonden ook dezelfde woorden beseften later waar het echt om gaat dissonanten maakten geen akkoorden we zongen van hetzelfde lied de teksten haalden we uit leven wat liefde was dacht…