Alle inzendingen over dilemma

Ik weet niets wat te vatten valt in woorden. Vergeef me dat ik desondanks steeds voor het schrijven zwicht. Ik geloof dat niets te rijmen is in zinnen. Het spijt me dat ik dit alleen belijden kan in een gedicht.…

Ontnuchterende antwoorden verbannen alle twijfels en zuiv’re lucht vervuld van rijke zuurstof geven klaarheid die ik node mis. Koesterend in onwetendheid troost ik mij met zinloos denken maar zoals zoveel in deze wereld niet alles is zoals het lijkt. Balancerend op spitse dilemma’s platgetreden paden belopen waar stopt het uitzichtloze…

Dilemma, wat kan je nog zeggen zonder geconfronteerd te worden met azijnpissers, regelneven, kommaneukers en mensen die het beste met mij voor hebben.....…

Ik ben al die verongelijkte mensen zo zat dat ik er bijna iets over zou willen beweren. Doe ik dus niet...…

Haat me niet Nu ik niet meer van je hou Haat me niet Nu niets meer rest dan kou Ik vraag je Hoe vertel ik dat het over is? Vuur en warmte wordt gemist Sla ik keihard met die moker? Knijp ik zacht de lucht eruit? Er is geen pijnloze manier Ons hoofdstuk sluit Ik kan pretenderen Dat het anders is, niet waar Leven is beperkt Keuzes vallen…

Verdraagzaam was ik – zeer! Toen heeft dat volkje mij Voor onverschillig uitgekreten; ’k Werd boos, dat spreekt! en nu – nu vragen ze, even vrij: Of dat verdraagzaamheid moet heten?…

Waar moet het met Europa straks naar toe, nu links en rechts het nee-woord heeft geklonken? De steun voor één Europa is geslonken en praten over grondwet is taboe. Past Europa slechts bescheidenheid? Of zit haar kracht juist in VERscheidenheid?…

Er zijn mensen die mij voor asociaal verslijten, want ik rook. Alsof het niet asociaal is dat ik, elke keer als ik zo'n longdrijvertje opsteek, eraan herinnerd word wat mij en mijn omgeving te wachten staat. En dat, louter en alleen, omdat ik verslaafd ben, daar kan ik toch ook niets aan doen?! Want, net als u, ben ik een product van diezelfde omgeving…

Uiteindelijk kom ik dan weer uit bij het grote dilemma. Is er een grote gangmaker of gaat het gewoon zoals het gaat. In het eerste geval komen er weer zielenroerselen aan de oppervlakte en in het tweede geval blijft er niets over dan het aanvaarden van het lot. Wat zou me het beste bevallen?…

Ik voel dit dilemma bij de discussie over vluchtelingen, de discussie over zwarte piet en tal van andere discussies zoals; bombarderen we Syrië of niet? Ik maak liever geen keuze want ik weet dat ik er keihard op afgerekend kan worden. Aan de andere kant kan ik niet passief blijven toekijken. De wereld is veranderd en er wordt gevraagd om actie.…

Toch blijf ik zitten met een dilemma: als iedereen iets gelooft wat feitelijk onzeker is, is het dan verstandig het ook te geloven of moet je juist gaan twijfelen?…

DILEMMA Het enige wat Amerika kan doen om het verloop van de oorlog te beïnvloeden zijn sancties opleggen. Mochten ze zich laten uitlokken tot een echte oorlog, dan hebben we inderdaad een wereldoorlog. Want ook China zal dan Taiwan gaan innemen, er vanuit gaande dat Amerika niet overal aanwezig kan en wil zijn.…

Een keuze gaat ten koste soms over andermans rug, maar er is geen dilemma; je weet je keuze vlug... Toch wordt jouw keuze niet altijd gewaardeerd, en dan ontstaat er wrijving, omdat de ander niet anticipeert... en dat voldoet aan mijn gedachten dat de ander nog weinig heeft geleerd…

Gevangen in mijn web van draden De regie niet meer in eigen hand Het leven is soms zo beladen Als lopen op het drijfzand Hoge golven van emoties Ze denderen maar door Geen tijd voor andere opties Daar is mijn leven nog te kort voor Voor een onmenselijk dilemma De keuze tussen twee kwaden Sta ik hier als mama Gevangen in mijn web van…

'n Duivels Dilemma; nooit De Juiste Keus…

Voor de tweede keer in zijn leven raakte het onvolmaakte in een spiraal van streven Ooit greep hij zich vast aan de filosofie van de tijd Zijn wens bleek een contrast De eerste keer was fataal een poging tot permissie een toekomstideaal De tweede keer was een onthaal een dilemma zonder grenzen verdwenen moraal Nooit gaf zijn…

Windstil, een zon die straalt Kalm water, groen gefluister Net of alles 'n beetje draalt Wachten op stemmen in 't duister Als de zon dan langzaam zakt En lange schaduwen gaat trekken De schemering je emoties pakt Je geest zich aan de horizon wil strekken Dan pas is alles tijdloos Los van elke bestemming Lijken dilemma's belangeloos…

Gossie wat een dilemma's...allemaal! Ja, ja, ik ben er weer vrienden en vijanden, ik was even met iets anders bezig!…

Het dilemma is beslist in het voordeel van misschien wel duizenden potentieel-dodelijke slachtoffers, waarbij helaas ook de jonge broodverkoopster het leven heeft moeten laten....…

en de maan en de stand van de aarde die bepalen het aangaan het afgaan het over en weer Heb je gehoord het dilemma zal ik, zegt het, moet ik dan altijd het turkoois dat zweemt naar groen en aarzelt tussen blauw.…

Het dilemma openbaart zich wanneer willen en kunnen niet samenvallen. Wie zegt te willen maar niet te kunnen, vraagt om begrip, om ontslag van verantwoordelijkheid. Wie zegt te kunnen maar niet te willen, roept irritatie of moreel oordeel op.…

1 De ijzige wolfsklem van het onvermogen Slaat zijn tanden in de borst en Purper kruipt een gifslang Uit verlopen ogen. In wanhoop slaakt een wijdgeopend muil Zijn grauwe zucht de tinnen wolken in. De vuisten van de man om glas gebald, De schedel barst terwijl de Opera vedette zingt en zingt. 2 De groene berg, een schuimend verre…

Onderstaand gedicht is van Cindy, een mooie jonge meid (al heeft ze dat niet altijd in de gaten) van onbekende leeftijd. Ik heb haar daar nog niet naar durven vragen. Zij gaat gebukt onder het verschijnsel ME, vermoeidheidssyndroom, door velen niet onderkend. Het leven valt haar soms, letterlijk, zwaar tegen, de nacht zorgt zo nu en dan voor verlichting…

De uitbundige Emma bezorgde de verlegen Bjarne telkens een nieuw dilemma. Wanneer hij haar nodig had voor de liefde, dan was ze er niet, altijd op reis voor haar ambities. En als ze er wel was, bleek ze dikwijls opdringerig en hongerig naar aandacht voor zaken waar Bjarne nauwelijks verstand van had.…

Dilemma...in mijn gedachten In mijn kleine lichaam Ik zit op mijn eigen beslissing te wachten En fluister zachtjes je naam.....…

Het zwart-wit dilemma vergroot, omdat blank zich tot slavernij toe keerde en zo de macht genoot. Nu in alle ellende het ziektebeeld, die onder zwart-wit wordt verstrooid, en aan allen wordt uitgedeeld. De illustere geschiedenis, over miljoenen jaren, wordt nu het beeld verfrist, wat al eeuwen is te verklaren.…

als ik de pijn niet meer kan dragen en mijn ogen het jou vragen... laat je mij dan gaan? als mijn lichaam van mijn geest verliest en mijn verstand voor slapen kiest... laat je mij dan gaan? als mijn handen niets meer schrijven en de stiltes langer blijven... laat je mij dan gaan? als de tijd mij tegenstaat en ik alles lopen…

Dilemma Zie, de Maan schijnt door de bomen is voor haar het mooiste lied en we moeten keihard zingen anders hoorde sint ons niet Dus daar zitten we te schreeuwen dat hij niet voorbij mag gaan onze schoenen bij de kachel in het grote spel van waan O, illustere illusie O, welk dubieus genot 't is de eerste kennismaking met het nationaal…

Nieuwsgierigheid naar de maagdekijns in ‘s konings huishouden groeit, sinds het verschijnen van hun postzegelfoto’s. Het zijn Hollands-welvaren-meiden, wilskrachtig, optimistisch ten aanzien van de toekomst. Kunstenaar Erwin-Olaf Springveld slaagde er in om sporen van Willem-Alexander’s aangeboren zachtaardigheid en het Zuidamerikaanse mastiff-karakter…

Hij stipt die onderwerpen kort aan wanneer hij, aan de hand van passages uit Houellebecqs werk, het dilemma van de moderne mens schetst: “We zijn vrij, en we zijn blij dat we vrij zijn. Maar tegelijk zijn we ook droevig, fundamenteel ontworteld, altijd op zoek, nooit thuis, nooit veilig.”…