Alle inzendingen over dorst

Soms komt de huiver De zucht van vingertoppen Die aarzelend mijn haar vinden Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek Een lied van lust en vreemde kusten breekt Soms komt de dorst Met schilferende lippen van haar pupil nippen Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst Dan droom ik hoe wij met een ijle snik Naar een zwevend eiland verhuizen…

Ik heb mij nu vast voorgenomen nooit meer wijn te drinken en houd mij aan mijn woord, tenzij de dorst mij parten speelt.…

De kraan gaat dicht en de wereld gaat open vertwijfelde benen dragen hun lot De wereld waarin dat lot werd begrepen die zit weer voor enige uren op slot…

De hitte is ondraaglijk Jij kijkt in mijn ogen En drinkt mijn blik Het vuur is verzengend Ik kijk in jouw ogen En drink jouw blik De dorst is groot Het zand schuurt De pijn is rauw De nachten koud Zo lopen wij verder Voorbij de oase Omdat wij denken Dat het een fata morgana is Te mooi om waar te zijn En de dorst die blijft.....…

met dank aan Annie M.G. Schmidt in Dortmund drinken alle dikkertjes D.A.B.…

Ach en wee lief zonnetje, zo zeldzaam nog verschijn je deze kille lente en toch, je doet zo vreselijk stinkend je best In galop beweegt zich steeds tussen aarde en jouw stralen weer het grijs laat vocht veelvuldig neerdalen Alsof we er om smachten het ons de dorst lest lijkt het géén zomer te willen worden deze lente…

Alle bloesem geeft geen vruchten al het water lest geen dorst al het denken maakt niet wijzer al het vechten geeft geen vrede al het bidden geeft wel kracht.…

mijn waterbed gevuld met bier bruisend nachtvertier dronken in liefde…

(fontein te Arpaillarques) zijn mossige baard verraadt jaren waterloop een onlesbare dorst naar meer laat zijn levensader wellen het peinzend gelaat met de zorglijke trekken geeft het geheel iets waakzaams alsof het zijn taak is alle dorstigen in het hertogdom aldaar te moeten laven…

Opgeborgen in heupen van speeksel Weet je, geen muur van zee, geen lichaam van lucht “Ook jij niet”, klamme handen en het beven in De zinderende lucht van schroeiende zon ooit Zal uit zinnen verdampen, verhangen verlangen JIJ voorbij je woorden , je trillende tastende handen Toon mij je ogen, je ontvlochten verlangen Je eenvoud Je dorst…

Met mijn dorst trap ik op jouw hielen, hijgend in de kraag. Mijn tongpunt proeft een romige dij. Wijn en brood vegen we van tafel, ik hap naar jou: de geur van nat zand en een zucht bereikt me. Dorst in de woestijn en dan in een luchtspiegel: de waterval en een tongkus als beloning voor het toeval.…

nippend aan jouw beker drink ik als elixer je liefde en les mijn dorst in de meest radeloze momenten waarin ik vrees mezelf te verliezen enkel gekleed in eenzaamheid…

Na zijn biecht vraag ik of hij nog dorst heeft, wijzend naar het lege kelkje. Hij knikt, kijkt op zijn horloge en slaat het jonkie in één teug achterover. “Maar ik moet nu gaan, anders wordt de vrouw achterdochtig. Ik ga straks nog wat knutselen in de schuur en daarna de zolder opruimen.”…

Jezus kreeg onderweg zo'n ondraaglijke dorst, dat hij bij gebrek aan water in een perzikboom klom om aldaar de nog niet geheel rijpe vruchten te verorberen. De aandrang die hij daardoor kreeg wist hij tot ieders verwondering om te zetten in een turboachtige demarrage, die zijn weerga in de geschiedenis nauwelijks heeft gekend.…

Het gehemelte droog En nat de grond Om de dorst te lessen Nam ik het in mijn mond Het schuurde mijn tong En knoopte mijn maag Maar het leven gaat door Tenminste vandaag Een schietgebed naar god Voor een kelkje wijn En een droge korst Zou ook welkom zijn Dus les me de honger En stil me de dorst Anders zal me dit leven Niet meer waard…

het park kijkt geharkt naar het vale water verdwenen liters plezier voor de verdorde stedenmens de tijd heeft niet stilgestaan hier loopt de stad mondiaal vooruit op wat eenieder te wachten staat dorst en dorst en ook wel dood de bodem van de vijver staart groen in opperste vijandigheid naar de verdwaalde toerist - voor water moet je…

Als heel de wereld biefstuk was En louter stroop de zee En enkel Engels schoenensmeer Vulde elke beek en ieder meer Waar lest ge uw dorst dan mee? Dit is genoeg voor een oud man om zich het hoofd te krabben tot hij zich zeer dee.…

Attenooie wat heb ik een dorst.…

Ademnood Als lood in mijn borst Ik dorst naar lucht Diepe zucht…

Er is een zee van tijd als je dorst hebt. Je pikt de poes gewoon niet.…

wat wil je dan zijn ofwel de kruim van het brood of misschien de korst wil je gerstekorrel zijn gerstebier dat stilt de dorst…

Wat morgen komt een nieuwe dag, Zit het allemaal weer tegen, Maar ik heb toch dorst, Dus kom maar op met die regen.…

* waar = was * dorst = durfde * steng = stengels…

Hij drinkt, de kleine bloedverwant, hij krijgt de borst, opdat hij met z'n hele lijf eens roepen zal: Mij dorst!…

Je ogen dulden mijn blik, ik schuif me blind in jou. Samen helen we de wond die de tijd telkens splijt. Als een spons zuig ik je op en jij knijpt me weer uit. Als slakken slinkt ons slijm in de hitte van zomerse schijn. Er blijft ons niets meer over dan ons volkomen leeg te drinken. Zwijgend voeden we cilinders met het vuur van vlammende…

Cementwater, dorst vogelbek, rivierslib. Spuwend vuur van mijn kinderslaap. Keizersnee, kachelpook farizeeër, echoput. Koud dier van mijn kinderslaap. Pisduivel, drijfzand hyena, zeveraar. Trapgat van mijn kinderslaap. ------------------------- uit: 'Zandloper', 1997.…

Nou zijn we sowieso niet van de verspillende tak maar als vanmorgen de nieuwslezer zegt: mensen bewaren een appeltje voor de dorst, kijk ik opzij en zeg: het lijkt meer op een fruitschaal!…

Zo’n ‘appeltje voor de dorst mannetje’, zo’n ‘wie wat bewaart die heeft wat’ loser, die liever genoegen neemt met 0,0001% rente van Rambambo en eerder bereid is een spaarboete te betalen dan dat hij zenuwaanvallen krijgt van koersverlies.…

Dronken fotonen lessen hun dorst aan de boezem van de nacht. Dansen met het licht uit. Twijfel afgeworpen als ballast. De kern van hun bestaan zijn zij immers zelf.…

Er was eens een slijter te Pesse Die hevige dorst wist te lessen Doch 't was slecht gesteld Met zijn statiegeld Daarmee wou ie iedereen flessen…