Alle inzendingen over eiland tusse

'Vandaag wil ik graag een glas rode wijn bij mijn ontbijt, beste Lodewijk!', zei ik met een tikkeltje rebellie. 'Meneer, uw wens is mij een bevel, ik zal een goede fles voor deze bijzondere ochtend openen!' Hij kwam inderdaad met een smaakvolle wijn voor de dag, we dronken uit de antieke glazen van een barones uit Hongarije, zeer kostbaar, we hielden…

Totus tuus, Hirshi, totus tuus*! (*-Geheel de uwe)…

Lachen is de kortste afstand tusen mensen.…

In Saint Tropez kenne ze d'er wat fan, daar kome se somaar tusse de drankflesse terecht.…

Er was een Schot bij d'Ieren Hij ging naar Rome brevieren Hij kreeg de zegen aldus Van BENE-DICHT-TUS en ging het bij d' hoeren toen vieren…

op het plein werd nog gevoetbald aan open ramen werd muziek geoefend er was iets zuiders in de straat de deuren stonden op een kier wij brachten brieven naar de post blij en opgewonden als kinderen de avond voor de schoolreis elders kwamen de troepen weer in beweging --------------------------------------- uit: 'Het verband tusen de…

hoe ziet dat eruit heeft het een kleur doet het zeer a-cu-te-pu-le-ri-tus de volgende dag zat M weer op haar plek opgeknapt tenminste ze had het hoogste woord en lachte breeduit…

ik wankel tusen afgrond en ravijn voor beide moet ik springen ik haat het eeuwige onzekerzijn waarheid zal tot keuze dwingen de weg ben ik al kwijt geen handen om te helpen als ik diep in me kijk zie ik slechts lege schelpen gebroken zonder kleur het leven is verdwenen in de stilte van mijn huis voel ik me niet meer thuis ze zwaaien…

Geboren uit wind en water Platen zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt…

En opeens had hij het gevoel dat hij de wereld niet kende, dat alle dingen anders waren dan hij tot nog toe had waargenomen, dat buiten dit eiland een wereld lag waarin hij achtenvijftig jaar lang nog geen voet had gezet.…

“Oude vriend, jammer dat van de illusie ‘eeuwig te leven’ uit je jeugd weinig over is en er het negatieve gevoel van een ‘kort en zinloos bestaan' voor in de plaats komt en dan jou getob over de manier waarop de mens aftakelt naar z'n einde toe of zoals jij dat zegt: het leven is 'n race van luier naar luier. Je bent verandert Charles sinds onze…

Mijn eigen onbewoonde eiland heel ver hiervandaan palmboompjes en mooi wit zand daar wil ik zo graag heengaan snachts in mijn dromen dan ben ik daar even alleen om bij te komen voor niemand meer bereikbaar daar op dat plekje kom ik tot rust met alleen mezelf en mijn gedachten geniet ik even...heel bewust en kom ik weer even helemaal op krachten…

Ik draag het eiland altijd op m’n rug. In nood is het een plek om naar te vluchten, waar luide leugens dempen tot geruchten. Ik open achter mij de ophaalbrug. Er staat een oude hut om in te schuilen. Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.…

Vrouwen van dit eiland verkenning in kracht voelbaar in ongelijke strijd herkenning in geleden tijd. Moeders van dit eiland gevecht tegen macht vrouwen van elke kleur afkomst zonder willekeur.…

De ochtend vindt de boschplaat wit en blank, Een vroege fietser rijdt de longway Af, het eiland krijgt een held're klank. Zo is Terschelling in zijn dwarsdoorsnee.…

Diep over zichzelve heengebogen Zodat zij mij niet binnenkomen zag, Verhief zij uit de nacht haar donk're ogen En dromen sloten een geheim verdrag Met alles wat men wakend moet gedogen. Zwijgend betaalde zij het hard gelag Een mens te zijn, die telkens wordt bedrogen, Godin met gekortwiekte vleugelslag. Eenzaam keerde zij terug naar het…

Weef tusse' uw hart en 't leven Het kleed van schone schijn - De bloemen daar geweven Zullen de ware zijn. Als andren ze anders noemen Hebben zij ook gelijk - Het zijn nu eenmaal bloemen En leugens tegelijk.…

Zodra hij hem zag naderen glimlachte hij tegen hem. Maar een droeve trek had zich voorgoed in zijn gelaat gegrift. En het leek alsof zijn lichaam overeind werd gehouden door de schouders, alsof het in elkaar zou zakken zonder de wilskracht, die het nu nog voor het zeggen had.…

De vader hield een enorme zeebaars in de hoogte die af en toe nog nazwiepte met zijn zilveren staart en naar lucht hapte met zijn bebloede kieuwen. 'Dit keer had ik hém te pakken,' zei de vader, zich tot zijn zoon wendend. 'Zie je dat ik gelijk had.' Zijn stem en handen trilden nog van opwinding.…

De zoon zag het eiland kleiner en kleiner worden en ten slotte aan de einder verdwijnen, opgeslokt door de immense zee. Dat was het moment waarop hij voor het eerst besefte, in alle helderheid en eenvoud, wat het verlies van zijn vader voor hem betekende.…

Ik voel mij eiland op eiland vergeten beelden herschikken kinderlijke ogen opnieuw bouw ik kastelen van zand aan het water hoor gegiechel geschater meeuwengeschetter regengekletter plonsen en plenzen gekeuvel van mensen maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd in mijn volwassenheid…

Herinner het eiland van naam, betreedt het heilig land of ga op in de nevelen der vergeten tijd.…

in prachtige stilte en een vredig samenhoren cirkelen sterren boven de fonkelende zee-oceaan vol tederheid zonder woorden vertaald ontdekken we de golven en hun zacht, roffelend bestaan witte keien, weerkaatsend door het maanlicht, dromen een eeuwenoud gebracht verhaal een eiland, korrel voor korrel, wonderbaarlijk ontstaan…

ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan de liefde die grenzen vervagen zal ik zie stormen…

Zoals van wijd geflikker rustig centrum, Diep zalig glanst 't eiland van rhododendrum, Juwelen as van 't blauw-en-groene wiel, Zo ligt in wereldcirkel, groen door bossen En blauw van lucht en nacht vol sterrentrossen, In Brahman's Licht het eiland van mijn ziel.…

over het eiland En voel een huivering door mij gaan Het is alsof ik de mensen nog zie lijden met hun ziekte als leproos bestaan… De boten doorklieven het mediterrane water Aan boord toeristen wier ogen kunnen aanschouwen Het intense drama van duizenden zieke mensen die de dood vonden op dit eiland waar hun grafstenen rouwen……

De kans dat de verstandhouding tussen een man en een vrouw die op een overigens onbewoond eiland leven uitgroeit tot een geslaagde liefdesrelatie is groter dan vijftig procent.…

Het is een adembenemend mooi eiland, met hoge, roodbruine rotsen die wel zo’n 60 meter boven de Noordzee uitsteken. De westkust van het eiland bestaat uit een hele serie kliffen waar je een schitterend uitzicht hebt op de zee en op de vogelkolonies die er op de rotsen nestelen.…

Ik ben een eenzaam eiland geen land nog te bezeilen schepen achter me verbrand geen bruggen meer, geen enkele band Ik ben een doelloos schip ronddobberend op tranen waar is het anker, waar is het stuur ach God- ik kanker.…

rondom zout water zoete herinneringen totaal verlaten…