Alle inzendingen over fragment

Toen het baasje op de bank in het park zat zei het hondje tegen hem: ”toen ik zei dat we eens vakantie moesten nemen bedoelde ik niet dat jij mij in het hondenasiel zou brengen zodat jij op Ibiza tussen de mooie meiden op het strand zou kunnen liggen. Als je dat nog eens doet loop ik weg.” Het baasje knikte begrijpend. De alien had planeet aarde…

....De jacht was goed geweest. Er was weer genoeg voedsel voor de komende tijd...De hele clan zou hem uitbundig begroeten als hij straks de nederzetting zou binnenlopen, met genoeg vlees voor dagen...zo ging het immers altijd... Acht keer waren de twee zonnen al opgekomen sinds hij was vertrokken en hij verlangde naar het weerzien met zijn familie…

Ik denk aan fragmenten van vandaag Vandaag is al verleden tijd Het is tien over twaalf Ik denk aan gedachten van vroeger Steeds meer raak ik er kwijt Zodat er iets ontstaat Iets zoals een korte samenvatting Brokjes leven die zijn verheven tot allesbepalende hoofdstukken Ik denk aan fragmenten van morgen De meeste zullen worden vergeten…

ik hou mij vast aan de reling steeds verder uiteen in onderdelen zwaargewond aan het hoofd woorden rijden zich klem in de korst van mijn keel ze hebben verleerd hoe een vrouw planmatig te bedaren het onvermogen is totaal verdwaasd kijk ik naar hemel en aarde mijn klamme voeten vatten vuur rook verast de kleur van mijn…

ik bloed als ik mijn dromen zie de scherven glas nog platter trap dat, wat ik eens was ligt op de grond gebroken in de regen glinsters in een plas jij wilde niet in transparantie leven heb jezelf toch aan mij gegeven maar koos voor eigen leven in fragmenten kan ik aan je denken want lijmen doe je niet stikt liever dan je mij…

Ik luister naar het fragment en denk The New Radicals te herkennen met 'You get what you give'. Mijn teamgenoten twijfelen, en terecht, want enkele tellen later is het volgende fragment... de plaat die ik net noemde. Wat zijn de kansen op een dergelijk toeval?…

En in zich voelde zij het laatste: wil, De allerlaatste wil der stervenden, De wil tot doodzijn die het zwervende Mensengeslacht doet stilstaan en hen drijft Van zelve naar de grond waar ’t lichaam blijft. Ze duizelde en in die duizeling Werd ze zo licht, een veer die uit de zwing Der duive valt: ze daalde en viel niet: Zo valt een riethalm…

Liefhebbers van het eten van dierenvlees raad ik een fragment aan van de uitzending van het voortreffelijke tv-programma Plakshot van deze week. Zie de link hieronder!…

glas in kobaltblauw zeven aurei in offer neergelegd vier olielampjes verlichten duister hiernamaals de rituelen volbracht en in mijn hand de scherven fragmenten van mijn heden…

verfrommel mijn gedachten tot woordeloze prop vernietig de fragmenten versnipperd in mijn kop bevrijd mij van de ballast belastend en te zwaar schoon mijn grijze cellen wis waarachtig waar…

jongleren met lucht en toch laten vallen onhandig en los kapot uit mijn handen het grauwe aangezicht fragment van verlangen springt op nu alleen apart van zijn angsten en krimpt weer ineen…

Des morgens kruipt een beest van vrees door aderen en ingewanden en maakt mij weder tot een ander, dan die ik slapend ben geweest.…

Een denkend teken als fragment moment versteend. In de beginne een brok beeld van oeroud arduin. Beeldig geheugen naar wie passeert en denkt.…

fragmenten kruipen door een bleek geraamte wild lijkend verroest niet meer nieuwsgierig ogen ook de tandjes van het ronddraaiend geheel, walsen rond het beeld er schijnt iets niet te kloppen maar zeker niet afgezaagd, zo leeft een zingend onderdeel de rest blijft over…

Fragmenten keren terug, gebroken maar welkom. Voorzichtig hergebruikt voor het zwaard van Damocles.…

Onthuld in de weerspiegelende fragmenten steeds de tere bloem der liefde.…

aanprijzingen flitsen van het scherm, knallen uit geluidsdragers ik moet dit, ik moet dat staatspostbus en stromannen van het kapitaal maken mij bang in verloederende taal, schitterend en schetterend willen ze mij als consument in deze teringherrie probeer ik met vertraagde beelden een andere dimensie te penselen, serene stilte in fragmenten…

Plots blies opgestoken stormwind hun kroon tot rozerode fragmenten verspreid over grastapijt en vijveroppervlak. Veeg ik, gevangen in heimwee dit pseudo sneeuwdek weg. Ook mei wordt snel verleden.…

Brussel heeft nog niet gereageerd, hoorde ik en een geheimzinnig lachje maakte me tot vriend van mezelf tot vriend van mezelf mijn lippen die vlezig zijn zo hun weg hebben gemaakt onschuld uitdrijvend als Bosnisch bloed in beken velen zijn, maar weinigen fragmenten hopen nog op heling en hereniging broeders wisselen verder chromosomen…

Als ik de tijd kon terug schoppen naar waar hij hoort, naar de plek van voor haar dood, echt schoppen, echt van, godverdomme fuck off, en mijn verbeelde realiteit was de enige echte realiteit, dan kon ik haar opnieuw vertellen dat de pianist net zo tegen mijn hondje praat.…

ik heb nooit een echt woord gehoord of het deed pijn.…

opgehokt kakelende kippen stem die stokt paddenstoel met stippen een raakvlak ken ik niet mijn kader is geen kwetsbaarheid ik soleer naar verdriet toch is zijdezacht mijn hart gerafeld glee na glee verkaveld uitgepuzzeld bedacht in stukken uiteen gevallen, kant noch wal raken mijn momenten verstrooid verval ik in fragmenten…

Stadsschouwburg/ aanvang 20.00 uur / entree € 10,- of € 8,50 CJP-SSBA-pas Kaartverkoop via www.ssba.nl/weerwoord of de kassa van Stadsschouwburg Amsterdam: 020 6242311 FRAGMENTEN SLECHTE SEKSPRIJS 2007 Fragment 1 'In mijn nachtelijke verbeeldingen was jij de tijger en ik de gazelle.…

voorbestemd Langzaam aan Te verglijden Tot rondvormige Gepolijste Beeldhouwwerken Nu begrijp ik Waarom stenen Hard en hoekig Eens een keer Zullen splijten Uiteenvallen Tot lichte wolken Van zandkorrels Die sprankelend Neer zullen vallen In de holte Van mijn handpalm ------------------------------------------------------- Fragment…

restje soep, wat brokjes kaas tien taai geworden broodjes een wirwar van fragmenten van verhalen afvalbakken overvol plakkerige keukenvloer loden benen, houten kop geur van rozen kookboek met uitdagende gerechten kroost vertrokken kliekjes van verjaardagsmaal vergeten bal en tandenborstel het nieuwe boek lijkt spannend.…

Ademend in een fragment van tijd, om wat ik verneder tot geloof zo ontsta je langzaam uit je naam. Een hoogvlieger wordt neergehaald binnen de kralen van het licht. De herinnering is een holte die woont in de holte van mijn geheugen. ------------------------------------------- Uit: 'De droom van een robot', 1976.…

Wat zegt het over de Nederlandse televisie als zo'n fragment uit 150 momenten en tien genomineerden als leukste wordt beoordeeld? Dat er te weinig echt leuke momenten zijn, zou je zeggen. Vermoedelijk waren er echter juist te veel en hadden we ze al te vaak gezien.…

we werkten samen aan het oude jaar op schilderachtige panelen uren dagen waren ingevuld fragmenten zijn er velen we hebben kleuren opgehaald de horizon reliëf gegeven jij penseelde meestal weken en ik streelde maanden glad nu kan dat nog in klad de meeste zijn al klaar gevernist en onderschreven maar in het perspectief van volgend…

we vlechten met draadjes van elkaar de kleuren die wij kiezen, ze zijn nog lang niet klaar het patroon in onze ogen is een harmonie van twee we vlechten aan de toekomst nemen zo verleden mee wat draadjes zijn gevallen verkleurd nog niet gebruikt deeltjes uit ons leven een kans misschien verbruid die draadjes zijn herinnering fragmenten…

van omgeving Dat wat je raakt en tijd aan schenkt Het zijn ook wel van die momenten Die jou doen struikelen op je pad Onsterfelijk beeld, vergeelde prenten Filmdozen vol, soms meer dan dat Wat je pad kruist, stuurt jouw stemming Van heel uitbundig, tot stil verdriet Dat wat je meemaakt zorgt ook voor remming 't zijn jouw fragmenten…