Alle inzendingen over gaan ons voorstellin

Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat iemand in staat is zich een voorstelling van het begrip ‘niets’, in welke vorm dan ook, te maken. Het ervaren van een diepe bewusteloosheid komt zelfs, achteraf, niet in de buurt van de betekenis en algehele omvang ervan.…

Omdat ze er niet zijn kon Staat er eten in de pan Een briefje: "even opwarmen Drie minuten in de magnetron Je krant die ligt al op de bank De witte was gedraaid De bonte is al uit de mand even luchten tegen de stank Je tenniskleding en je ballen Zitten in je tas Ik heb de rits maar dicht gedaan dan kan er niets uit vallen Bekijk maar…

Ga maar! Verlaat me nu voorgoed! Ga maar snel naar haar. Zie maar wat je doet. Het kan me niks meer schelen Ik zet je uit mijn hoofd. Zal geen gevoelens meer met je delen Wat je me ook belooft. Ik ga niet nog langer wachten, Jij hebt mij bedrogen. Wat kan ik nog van je verwachten, Als je me al 3 keer hebt voorgelogen. Ik…

Je bewoog steeds al hoekig in een figuur die je verzon in een mankerend kind vind je jezelf uit, éénmaal of tot het geen pijn meer doet als de dagen korten valt er niet meer zo veel te tellen : aanraking is nodig leerde je het was een mooie gedachte, de laatste van die dag In je slaap vond je geen rust, ook lange nachten voelen de…

nog even, dacht ik dan zal ik gaan niet dat aan mij de keus wordt gelaten ik ga niet staan in de wijsheid van het lot noch dat ik het ongewisse zal aanpraten nee, ik zie het verleden komen nog zonder om het duister te vragen ergens sluit het net dat moet haast wel ik voel de horizon al dagen…

We zoeken ons leven naar antwoorden over waar we hierna naar toe zullen gaan, maar volgens mij willen we helemaal niet weten waar we hierna naar toe gaan.…

Ik had je, maar ik liet je gaan. Ik had tranen van geluk, maar ze droogden op. Ik had een hart, maar het brak. Ik had je, maar toch liet ik je gaan.…

Vragende vingers volgen lachende ogen die veranderen waar de spiegels niet wachten op de kermis van schuld en zonde en kijken elke liefde blind maakt.…

Een gans is een waker, maar bijt ook veel vaker. Schuw hen als het moet, want ze zijn niet zoet.…

Ik zat nog even na, ongemakkelijk Op een Berlage-bankje, gevat In bijhorend gebouw Passanten passeerden mij Met gieters, bloemen en planten, heen Met gieters en lege handen, weer Voor de zoveelste keer De laatste eer, bewezen Terugkerend naar huis Meegenomen verdriet Dag pap, dag mam Het voelt goed, omdat ik kwam…

Je laten gaan Ik sluit mijn ogen Als je uit mijn armen glijdt Stap achteruit, draai me om Voel de tranen vallen op mijn gezicht Ik voel de pijn diep in mijn hart Zoals een winterstrom Het bevriest mijn wereld in ijs De woorden ik hou van jou Bevroren in mijn hart voor altijd Nooit meer op mijn lippen Nooit meer in je oor Ik tril als…

De klok deelt met zijn wijzers wat wij vergeten als je wijst naar het verleden dat we weer beginnen met het vertrouwen dat we niet meer alleen verder gaan.…

Lopend zag ik je zitten waar ik verdwaalde en je ogen mij vroegen waar ik de wachtende weg weer zou vinden en zou gaan zitten wachten tot jij wilde verdwalen waar onze onmoeting ooit verder zou kunnen gaan…

De deur valt achter je dicht met een klik als een dreun in mijn hoofd toch heb ik nooit geloofd dat jij echt zou gaan jij bent echt weggegaan.…

Van je komen heb ik nooit genoeg je blijven mag tot altijd duren bij vallen vang mij in je ogen diep tot in je diepste blauw…

Rimpelend wateroppervlak Draaiend bewegen Af en toe een luchtbel Langzaam verdwijnen In diepte en duister Laat los Laat maar gaan Het is goed zo !…

Soms zou ik willen vertrekken Verder dan ogen kunnen reiken. Lopen tot aan het ongeweten eind. Vrij wezen is het hoogste wat ik kan bereiken Want dit leven is net Een kader zonder schilderij.…

Zo onbereikbaar als de doden, dat ben jij. Als een geest spook jij door mijn hoofd. Ik wanhopige, ben van mijn geweten beroofd. Een ziel die vreemd gaat terwijl hij eeuwig trouw heeft beloofd.…

Geef die laatste ster ruimte eer de ochtend de warme nacht verlaat en jij lichtvoetig in opkomende nevel verdwijnt ademloos probeert jouw schaduw je te bereiken helaas is elke pas een stap te laat in tijd waas mist reeds gelopen uren waar dauw het vochtige gras laat glanzen met kleine parels geregen aan een lang ontluikend snoer keelt…

Als je bij me weg gaat, mag ik dan met je mee?…

Dat overkomt mij niet, dat wrange Dat overkomt mij niet, dat bittere verlangen Tot 'het' me overkomt 'De wereld om me heen verstomt' Jouw 'vrouwzijn' in extensie, boeiend, mooi, integer, geil, sensibel, maar ook dwingend zeker ik hou van je en meer Waar gaat dit heen….bedenk ik En dat ook telkens weer Hoe gaat dit verder als de…

Als hij een leuk uitstapje voorstelde of in een restaurant te gaan eten wees zij dat af en zei: ’’Ga jij maar.’’ Dat kon niet goed gaan. Hij hield wel zijn ongeregelde diensten, dus werkte hij in de avonduren en soms in de nacht. Dan ging hij met de auto naar zijn baas.…

Toen hij de voordeur van zijn huis open zag gaan, zag hij in het licht van de lamp boven de deur duidelijk het gezicht van haar vrijer. Het was zijn collega Cor, met hem hield Lida het vroeger ook al. Ik had het kunnen weten, dacht hij. Hij zag ze nog in de deuropening met elkaar zoenen.…

Zijn ouders begrepen, dat kinderen eens gaan trouwen en het huis gaan verlaten. Na een half jaar waren ze getrouwd en had hij al de baan van chauffeur, dat hem uitstekend beviel. Ze kregen twee kinderen, een jongen en een meisje.…

ik voel wat je denkt je hebt angst angst om met me te praten omdat ik ziek ben kanker en het leven moet laten is het zo moeilijk mens te zijn zoals je was open, frank en vrij ik voel wat je denkt ik heb je nodig praat toch tegen mij PRAAT, maar niet over mij ik heb al zoveel verteld telkens weer die vragen PRAAT, hoe het jou gaat…

zonnestralen lijden schijnen zacht gebroken licht willen duist're gloed omarmen glans geven aan jouw gezicht 'n Rail van tranen door het leven trekt een wissel op jouw geest zelfs de sporen van de liefde wissen uit wat is geweest Op volle snelheid naar de zelfkant is jouw weg zwart geplaveid ook ik heb de grip verloren ik laat jou gaan…

Hoe kan ik door rakend onhandelbare zaken heen kijken als ik door zicht op ze de andere kant niet doorgrond; het is al moeilijk zat en met jou te gaan over lijken, wezenlijk te verstaan dat de mens eens rechtop stond.…

Waarom ontwijk je dan mijn ogen, kijk je me niet aan, ik voel me voorgelogen, je zei dat je nooit zou gaan. Maar ik heb nu dat voorgevoel, dat je me gaat verlaten, je hebt alweer een ander doel, het is voor het laatst dat wij hier nog samen zaten. Zal er dan ook geen afscheid komen? blijf je zwijgen over je verdriet?…

The Opera House, in het Nederlands de Opera van Sydney, waar deze beschouwing in principe 'slechts' over zou gaan wordt zeker niet genegeerd, maar een inmiddels vier maanden brandend hellevuur in dit deel van Australië kan natuurlijk niet aan voorbij worden gegaan.…

begrenst de jaren die geschonken zijn in afgestrekenheid leven geeft geen zekerheid Jij kunt het overzien misschien en draait in vele cirkels rond jouw afspraken gaan mond tot mond van dag naar jaar en zo pas jij de schepping aan elkaar…