Alle inzendingen over geschiedenis molens water

Bij Kinderdijk staan ze aaneengeschakeld in een lange rij; in de zomer vaak onder een ijsblauwe hemel en naar ik meen aan een langgerekt water; aan het water dat Nederland zozeer kenmerkt, dat Nederland teisterde en beheerste, maar dat Nederland overwon.…

En dat die molens wel eens gewoon praktisch zouden kunnen zijn. Al was het maar om het water van het land te pompen.…

Omgeven door land, dat verdeeld is door water, staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind), als getuigen van vroeger en monumenten voor later een formatie van molens met hun kop in de wind.…

-Dat hoeft ook niet Alleen de vragen lopen op het water Voor antwoorden is er, jammer, geen behoud Want de liefde kent alleen maar namen Als het land vergeet dat water onthoudt Hoor ik de stenen op het kerkhof klagen: Jij begrijpt het niet, sterft aan de vragen…

Het water in de sloten rimpelt mee, de vogels trekken soms roekeloos hun lijnen langs de wieken en de horizon wordt een toneel waar mens en natuur elkaar ontmoeten. De molens zijn geen indringers, maar nieuwe bomen van een ander bos, een futuristisch bos dat niet groeit in wortels maar in cirkels van lucht.…

Daar ligt dat water -- dat schitterende water.…

Mijn lievelingsvakken zijn tekenen, muziek, fysica, scheikunde, Griekse en Romeinse geschiedenis met hun mythologieën. We eten in het eerste jaar na de capitulatie in de winter o.a. gedroogde groenten uit de VS en, speciaal recept en vondst van mijn moeder: boekweitpannenkoeken gebakken in enkele druppels naaimachine-olie.…

Molens spinnen dromen, watertinten…

Nu wil ik rusten en met stille ogen zien hoe de padden uit het water kruipen. Voor Lucian Blaga…

Welhaast ivoren glanzen ze, de molens van Tarifa. Soms kartels op de smaragden rug van een sluimerende draak, één oog geopend naar de Afrikaanse kust. Dan weer blij wiekwentelend: windvaantjes op de fietsjes van lachende kinderen. De molens van Tarifa; Don Quijote zou er zijn handen vol aan hebben!…

het bed is een polderland molens draaien op volle toeren lakens worden vermalen en te bleken gelegd sloten vallen droog en lopen over het matras het zakt in op een, soms twee plaatsen ik trek mijn laarzen aan de molens zijn gestopt en de regen blijft komen maar ik kijk omhoog en baad in weelde…

Verdreven warmte door kille kieren Waar klam en vocht deed zegevieren Kraken in nachtelijke symfonie Molens Draaien stenen verkrampte nieren Verhulde pijn ontbering reeds gewoon Noeste arbeid beloond met karig loon Beeldend het landschap tot op heden Door miljoenen bezocht en betreden Zo het ware en altijd het heeft behoord Draaien zij…

De windmolens rond Stadskanaal zullen het tij niet keren, maar ze moeten ergens en overal zullen mensen waardedaling vrezen en overal zullen mensen te vinden zijn die de molens lelijk vinden. Maar we moeten toch iets?…

Vlakbij de kermis een ludieke tentoonstelling over die geschiedenis. Oude foto’s, affiches, schilderijen en allerlei objecten zullen de geschiedenis van dit kleurrijke gebeuren opnieuw tot leven brengen. Nostalgie troef. Wanneer: 22|07 > 21|08 Waar: Zuidlaan, 1000 Brussel (tussen Blaasstraat en Anderlechtsepoort)Oftewel: Boulevard du Midi…

Men vindt er molens bij de vleet, En rijke molenaren; Maar wie de slanke dochters ziet, Denkt aan de dikke molens niet. Het IJ is breed, de Zaan is breed; Wie wil de Zaan bezoeken, Tsaar Peter droeg er 't ambachtskleed en at er pannekoeken; Maar 't heeft hem levenslang berouwd, Dat hij geen Zaanse had getrouwd.…

Met mijzelf als vriend Heb ik geen vijand nodig Vechtend tegen de molens van tijd Vrezend voor mijn eigen angst…

(Moulins de Paillas) cirkels schrijven in de lucht het optellen van talloze nullen tot je er duizelig van wordt... als de wind eindelijk gaat liggen zwijgen de wieken de molenaar kan gerust huiswaarts gaan…

Kortom: het willige water sprong opgewekt naar voren en het nam de diepe verwondingen weg, geslagen door mijn jeugd en geschiedenis.…

dag mooie weilanden met je mooie boompjes en je mooie molens dag leuke boer op je tractor en je klompen dag leuke koe tot morgen op mijn bord…

Kortom: het willige water sprong opgewekt naar voren en het nam de diepe verwondingen weg, geslagen door mijn jeugd en geschiedenis.....…

Met mijn hoofd in de wind durf ik het leven te gaan schoongewaaid kan ik het leven weer aan daarom vecht ik tegen angst en verdriet want eronder wil ik nog niet dus ik vecht op zoek naar het kind dat mij zo vroeg al verliet en tegen molens die te gemakkelijk malen.…

Een stalen vogel zal mijn armzalige, futiele cadeautjes hoog uittillen boven het woelige water dat ons scheidt en ter bestemder plaats brengen, maar zullen mijn geschenken het hart van mijn verre vriendin ook verheffen boven gemis, pijn en eenzaamheid?…

waar molens dwalen in het duistere labyrint van opperste gerechtigheid de oneer gaat schuilen in die prangende vraag van het schuldig waarom zoekt Justitia haar blind vertrouwen in het weken en wegen naar eerherstel velt zij oordeel in bewezen feiten zij hoort de partijen luister ernaar…

Is er wel water? Alles is echt, als straks de meerpaal kraakt, tussen het hard basalt het breekbaar oeverriet. Je daar een aankomst wensen. Meer maar niet. -------------------------------- uit: 'Op het droge', 1988.…

Een glimlach die haar "ik" verstopt en zo zichzelve heeft ontpopt tot méér dan een bekleedster van water, groen en kikkerdril van wegen, molens, stranden stil waar wieken kunnen draaien de oogst komt na het zaaien. Haar hoed ontneemt ons 't volle zicht de schaduw valt, ontneemt het licht ook in haar eigen leven.…

Het eerste stadspark van het land, de hoogste molens van Europa. Het pauselijk wapen pontificaal boven de ingang van de kerk, voor enkele jaren monumentaal gepromoveerd tot basiliek.…

De Atlantische wind speelt met de molens op de heuvel, met het haar van vrouwen, met stof en met bloemen. De ochtend is van parelmoer.…

Het leven sloopt de geschiedenis van een polder en bouwt zichzelf een slaapplaats een sprinter passeert onderbroken grijs De Wadden een half affe verzameling woonblokken waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd op de grens van vertier liggen sloten aan de erfgrens straks achter elke woning een boot heet wonen aan het water als…

Waar de zee de golven beuken, molens draaiden op de wind. Waar de kikkers vrolijk kwaakten, Nederland mijn zorgenkind. Lalalailalailalalaila lalalailalalailalala lalalailalalailalalaila lalalailalalalalala Oh Nederland.…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…