Alle inzendingen over golven

groenblauwe vensters bespeuren deinende golven spiedend naar kalme zee doen ze hun beklag raamwerken lagen tentoon gespreid nu onder puin bedolven tot op heden vandaag de dag…

gaan en komen hier en daar vloeien over in elkaar…

geboortegolven baren schrik op z`n hoogst in de Oost kies maar vulkaanuitbarsting, oorlog epidemie wat rijmt om snel en doeltreffend vraag en aanbod te egaliseren vooruit op de breuklijn dan in zee met een tsunami een warme ijssmaak likeurtje uit de frigidaire nee het is jouw schuld niet een nawee van een kerstidee hou het op het platte…

Golven vliegen af en aan worden nooit meer wat ze waren De tijd strandt her en der ik volg het ritme van je haren Letters staan geschreven op een eindeloos mul strand Jij bent dan een lichaam en een naam in het zand…

golven bepalen mijn zijn beukend geweld bulderend gedruis fluisterend rustgevend gedreven door een oerkracht en onzichtbare handen schier onbeheersbaar vormen zij mijn leven de zin ervan nog onbeschreven…

liefde verzwolgen emoties blijven drijven aan het oppervlak…

Gescheurde krachten beuken op de kust Verwoesten werk en eindeloze strijd Natuurlijk wint de zee in korte tijd Geholpen door de aardse levenslust De branding zucht verlies en deint nog na emotioneel kolkt nu de media…

Vloed in mijn hart Golven van verdriet Stromen met kracht Breken in mijn ziel Ontelbare druppels Zilte zoute tranen En ik kabbel voort Tot het tij zal keren…

De golven beuken op het strand met ongelofelijke kracht, maar lossen steeds op in het zand, hun energie tot staan gebracht. Het is een onvoorstelbaar spel; vanuit een eindeloos bestaan, steeds even niet en dan weer wel, geeft het geluid hun ritme aan.…

de golven braken schuim in luchtige vlokken strandjutters matten…

ik heb geen maten per minuut en ook geen beker het is meer eb en vloed en ik lig in het water tussen het mateloze schuimbekken van de golven…

ondersteun ik mijn hoofd ik tel de laatste golven mijn hart bonst zwaar mijn ogen vallen soms dicht ik val met mijn gezicht in het zand en kijk verschrikt op er lijkt geen verschil tussen slapen en sterven ik weet het niet meer tel ik nog steeds golven of slechts het slaan van de branding ik voel hoe het tij in mijn hart kracht verliest…

De zee Een oase van sereen Het ontsnappen aan deze dwaze wereld De zee Het spelen van de golven Je gedachten geef je vrij spel... De zee Oneindig zo mooi...…

de elementen buiten, gaan tekeer onbaatzuchtig in een zee die zich neerlegt met haar golven. betrekkelijk is het te blijven lopen, meelevend te lopen, blijvend meegeleefd achter de duinen. de zee geeft, ja niemand door in heel haar grondig lichaam is het al ondergeschoven.…

Gezeten op het duin gaf ik al mijn zorgen mee met de golven van de zee. Mijn hoofd werd leeg Nieuwe energie kwam boven. Ik blijf echt knokken Ik zal het je beloven!…

Maar tussen al de golven op zijn tocht, verliest hij stilaan voeling met de kust. Misschien zou zwijgen beter voor mij zijn. Hoewel ik dan blijf zitten met die pijn.…

Waar de golven de zee lieten verwoesten wat de tijd niet kon bedwingen ben ik ver weg en ik kijk bang en veilig toe. Ik ben waar de golven mensen zijn die gaan en komen als de tijd en de angst hen veranderen en verder laten gaan.…

Het leven is een handvol zeewier op de golven.…

we lopen samen hand in hand zwijgend naast elkaar op het strand de golven breken op de rotsen de wind waait zachtjes wat duinzand omhoog we gaan zitten en kijken samen naar de golven in het water die op het strand net onze tenen raken je kijkt me aan en lacht heel lief je slaat een arm om me heen en de andere hou je voor me er zit een…

neem ik vanaf hier Kabbelende golfjes Volgen elkaar snel op En als ik er naar staar Mengen gedachten En emoties met elkaar Water zal altijd stromen Mijn liefde zal altijd zijn Ik zal over je dromen En je niet vergeten Behalve dan de pijn Kabbelende golfjes Ze zijn eventjes speciaal Voor jou en mij Weldra zullen het weer Gewone golven…

Starend in de Golven, Waarschijnlijk zonder zin, Wacht ik tot dit tij vergaat En weer opnieuw begint.…

De avond heeft de ontroerde golven Zacht in sluimering gekust. ’t Windje doet geen rietpluim wiegelen; Plompenblad noch roos weerspiegelen Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust. Maar op eens - de wateren zwellen, Hoe ze golven, meer en meer !…

Dwars door de tuinen Van roos en ranken Zich ’t pad te banen, Dan door de lanen Van zand en dennen Vluchtig te rennen Tot waar de kruinen Van hoge duinen In ’t blauwe blanken En zo te naderen Met zwellende aderen In laatste loop De harde golven En, overdolven, Hun koele doop.…

Kom eens hier maak mij wild zorg dat ik word opgetild Draai je om maak me gek zoen mij zachtjes in mijn nek kus opnieuw mijn vingertoppen laat mijn hart onstuimig kloppen ruik het zout proef de zee golf even heerlijk met mij mee raak me aan betast mijn zinnen voel en ik leer je mij te beminnen ontvang nu maar vergeet heel…

verbeten klanken drijven op draaiende wind overspoelen het bewolkte denken even is zij weer dat onbevangen kind toch voelt zij woeste golven wenken leeg loopt ze naar het licht de schouders wederom gebogen verdwijnt plots uit het zicht door bedrieglijke horizon bedrogen…

Hij schuurt zijn randen Allengskens uit, En sleept de buit Van kleiner vlieten Geweldig voort; En golven schieten, Van ver gehoord, Langs 't rotsig boord. Nu vangt een dal De waterval. Een glinsterend kleed Ligt stil verbreed, In 't nieuwe perk. Het loofgewemel, Het bonte zwerk, De blauwe hemel, Ziet statig neer Op 't effen meer;…

Kolkend sluiten golven af wat ooit is begonnen.…

Volgens deskundigen wordt het gevoel van wanhoop door de golven op dit majestueuze werk van Munch versterkt... Golven van verdriet...!…

zwemmen voor je kopje onder gaat, maar je bent moe, de vis in je is verdwenen en de golven worden steeds maar hoger je vecht tegen de golven, maar hoe harder je probeert hoe hoger de golven worden, iemand moet je redden ...voor je verdrinkt…

Tranen wellen op ik ben bezeten ik ben haar bezit ze duwt me onder mijn bebloede handen zonder waarschuwing: golven, haar golven overspoelen mij Golven eenzaamheid branding: ik herken het ruisen van een warme melodie…