Alle inzendingen over graaf boek

Even daarna ontdekt Dyonise dat de kleine kluis gewoon open is en dat het boek van Mary Shelley verdwenen is. 'Meneer de graaf wist alleen de kluiscode!', zegt Dyonise. 'Help! Er ligt hier bloed in de gang!', schreeuwt gravin Mignonette.…

hij is niet dood maar leven doet hij ook niet meer gewurgd door ideeën met boeken als de strop vergiftigd door de politiek dat kostte hem zijn kop zijn woorden zijn gestenigd gestapeld tot een graf hij is niet omgebracht maar met de dood verenigd zijn teksten zijn verdwenen gedachten slechts herinnering ze hebben…

Niet de probeerballon maar warmtebron en echt: daar stijg je op ik zie je Niet het doorbladerd boek maar het echt manuscript je ligt voor me ik lees je.…

Wat maakt mij een gulle gever Waarmee was hij blij geweest Van die sokken of jenever Of een boek dat hij nooit leest Weer zo'n luchtje tegen zweten Vaderdag is echt een straf Dit jaar zal ik het wel weten Krijgt hij bloemen op zijn graf…

In dat Kasteel van Bussy-Rabutin woont nu graaf Grégoire Regnard de Lagny, die in vele opzichten met graaf Roger te vergelijken valt. Grégoire bevindt zich ook graag in de hogere kringen van de adel en ook hij beschrijft alle seksuele verhoudingen en schandalen, die hij daar tegenkomt.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

Vragen waar ik geen antwoord op krijg, ik weet dat het boek gesloten is. Maar één ding zal nooit voorbij gaan dat ik jullie nog altijd zo mis...…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

Ik heb van een mededocent een geweldige tip gekregen, hij had via een website van het Enschedese bedrijf Unica Print zijn eigen boek gemaakt en besteld via hun website. Hij was zeer te spreken over de assistentie van het bedrijf, en de kwaliteit van de boeken is uitmuntend te noemen.…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

Je ziet in de geschiedenis allerlei experimenten om het kwaad uit te bannen en dat lukt gewoon niet. Het kwaad zit dus in de mens zelf. Ook de communisten bleken uiteindelijk corrupt en mensonterend bezig te zijn.…

iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken de zandhoop van een vers gedolven graf…

IK zat toen heel stil te werken, de boeken waren als zerken voor me, ik wist wel wat elk graf in zich had. Mijn lijf zat daar in een kamer, boomtakken voor het raam er heenkropen en weer, vervelend, met groene bladen al geelend.…

Opnieuw orde scheppen: Tekens worden woord worden zin worden boek Doorstoten naar het toppunt van geduld: Wachten op een lezer.…

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu…

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer…

Ik wist dat mijn galopperende hart nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen zoals ik weet dat deze vers het graf is van een doodgeboren en verzwegen liefde, het graf in het graf...…

Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen?…

Waarom ben ik gekomen ben ik naar je toe gegaan terwijl je voor altijd ligt te dromen bleek je lichtje nog steeds aan 'k heb de dood op schoot genomen haar gekoesterd en gewiegd vliegensvlug was zij verdwenen zie hoe schone schijn bedriegt links van mij zat 'n vlinder met de kleuren oranje zwart mooi te pronken als geen ander draag…

Soms kom ik even bij je staan huilen kan er ongestoord rijen stenen rijen benen Soms kan ik niet bij je vandaan heb je me misschien gehoord? rijen mensen rijen wensen Soms kan ik je nog niet laten gaan zoveel ongedaan en onverwoord rijen namen rijen samen?…

Met kennis zwaar beladen en bezeten van het woord door mensen toch verraden geciteerd vaak woord voor woord. Mijn woord vertelt als staal ja, fluistert ook van liefde verhaalt van pracht en praal en dat ene woord, dat ‘t hart doorkliefde. Op torenhoge stapels aanbeland werd ik door hen die mij begrepen uit angst dan ook finaal verbrand…

wat ik denk bedrijven de woorden een stille liefde dus sluit het boek en je sluit mij…

Wegzinken in dit boek, één worden met de woorden en lijnen...…

Toen het boek dichtsloeg. En het bloed niet meer door mijn aderen joeg. En er geen bladzijde meer werd toegevoegd. Wist ik dat mijn leven was, als een boek.…

We waren beiden één gedicht lazen in dezelfde boeken op de eigenste bladzijden. Verliefd op dezelfde onuitgesproken letters vol lippenstift. als een geschrift verstoken achter woorden die wachten op morgen, ontgaan aan het nu. Verder dan de vriendschap lag onze liefde niet; Alleen geduldig dralen aan de waterput in de veranda.…

Ik heb me voorgenomen geen dikkere boeken te schrijven dan ik wil lezen, en ik wil geen boek lezen dikker dan tweehonderd bladzijden.…