Alle inzendingen over haalt herinneringen

En dan staat daar zomaar Frieda, de jongste dochter van Harry, haalt herinneringen op. Zij is haar vader kwijt, de puurheid van haar verdriet was intens en vooral eerlijk. Door Frieda is Harry in mijn achting gestegen.…

. - Misschien beluister ik om die reden de laatste tijd de opname zo af en toe weer eens, me iedere keer weer verbazend over hetgeen dan bij mij in de vorm van indrukken of aan herinneringen naar de oppervlakte komt.…

Zij haalt lapjes uit de kast, schudt die open, tilt ze tot tegen haar kin. Het hoofd erboven als een goochelbal, rolt naar links, naar rechts. Ze ontwaakt als een kaal blad, lege mal, paspop, hangt kleren rond haar schouders, begint te leven. Of zijn het de kleren die gaan ademen?…

Het leven is als seizoenen, het roept mij en haalt me in...!…

Alleen de schaduw van de dood haalt ons in.…

De vrijblijvendheid van een bewering haalt diezelfde bewering onderuit.…

Nu tikt de klok nog enkel om je te helpen herinneren dat je moet opschieten, omdat er geen tijd meer is.…

Als voorbeeld haalt hij een man aan die loopt over straat. Wanneer deze man zich iets probeert te herinneren zal hij automatisch de pas vertragen. Probeert hij iets te vergeten zal hij versnellen.…

Deze vervelende herinnering haalt de toekomst mogelijk niet.…

Hoe KOMT u erbij, niks hoor, ik help U graag en weet je, deze man haalt het nieuws niet, haalt het internet niet, maar deze man, hoeft daar niet op en niet bij, die was al blij dat ie helpen kon en dat noem ik nou: hulp met een glimlach.…

Van mijn ervaring met een buurmeisje - we waren nog geen 4 jaar - herinner ik me de schaamte toen we bloot ontdekt werden achter de wastobbe. Op nummer 9 woonden Hennie en Keesje: knaapjes met tere slurfjes waaruit ze brutaal hun warme vocht lieten stromen. Ze verhuisden voor ik al hun geheimen kende.…

Bij mij heel veel, maar het brengt ook een vage weemoed met zich mee, een herinnering. Bij mij hangen herinneringen vaak samen met muziek. Bijvoorbeeld de Radetsky-mars. Ik moet een jaar of 11 geweest zijn, want ik zat (een paar weken) als kabouter bij de padvinderij.…

Ik zat toen op de universiteit en deed Letteren, maar het desbetreffende tentamen kan ik mij met de beste wil van de wereld niet meer herinneren. Geen idee of ik het überhaupt heb gehaald. Ook is niet meer te achterhalen wat ik de rest van de dag nou heb gedaan, want verder vermeldt de agenda niets. Vermoedelijk was het studeren geblazen.…

En lijkt het in je herinnering langer. Als je iets doet wat je ook leuk vindt, maar wat je elke week doet, dan vallen al die weken in je hoofd samen. Dat wordt één herinnering. Maar de individuele gebeurtenissen onthoud je niet. En daarom lijkt die tijd achteraf heel kort, nauwelijks bestaand.…

Ondertussen houd ik mijn herinnering aan jou in leven. Was jij er nog maar……

Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten, boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon. Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd. We waren er een poosje niet meer geweest,…

Er bloeide volop speenkruid. De bomen met bloesems lieten zich door Huibert bewonderen. Als hij niet in het bos rondliep, voetbalde hij met zijn kameraadjes in een boerenweiland. De fles was door zijn eigenaar weggegooid en vergeten. Huibert groeide op tot een grote, pientere jongen, die graag streed voor zijn toekomst. Daarbij sprak vooral het…

is afgelopen en hij is weer blij dat hij terug is maar het was de mooiste tijd van zijn leven hoe het ook was het was er prachtig en hij is blij dat hij er gewoond en geleefd heeft en er komt een kaart van de oude dame met de vogel en de baboe dat zij allen gezond zijn en hem missen ja ja missen allemaal missen in het leven van foppe maar de herinnering…

Ruim over de houdbaarheidsdatum maar gehuld in oude glimmers die de herinnering aan glorieuze tijden doen herleven. Nadat ik de doos met ballen, klokken, linten en strikken uit een kast heb opgedoken begint de make-over.…

Sommigen hebben bepaalde herinneringen verdrongen en sommigen hebben er zaken bij verzonnen. In Haren is er ook nogal geroddeld. Dus om dan uit te zoeken wat echt gebeurde – dat lukt niet. En toch doe ik samen met een collega een poging. Leuk werk. Spannend.…

Onderstaand verhaal speelde veertig jaar geleden d.w.z. vóór 9/11, Esfan Jani was nog niet geboren. En dat is wel te merken ook. HAZERA Een paar minuten te laat voor het college vond ik een lege plaats ergens bovenin de collegezaal, gaf links en rechts een routineus knikje, ging zitten en pakte mijn dictaatschrift. Na enige tijd vraagt mijn…

Robocop Toen ik op de interstate reed op weg naar de agent van mijn uitgever in Dallas was het heet. Ik had het raampje open van mijn chevy. Toen werd ik gepasseerd door een agent van de highway patrol. Hij gaf met zijn rechterarm aan dat ik aan de kant moest. Zo gezegd zo gedaan. De gehelmde agent zag er imposant uit met zijn uniform en zijn…

De oude man strekte zijn armen uit en prevelde zijn gebed richting de zon. Het stof waaide door mijn haren terwijl ik hem bewonderend bekeek. Ook ik bad en prevelde. De woestijn in de verte vervormde door de hitte. Ashani greep mij gebiologeerd om mijn middel en zuchtte hard. Ze was vervuld van emotie net zoals ik. De oude man stak zijn hand in de lucht…

Vanavond om half zes de apotheose met als grote vraag: haalt Kjeld Nuis de Olympische Spelen 2022?…

Nee, ze wil geen nieuwe herinneringen aan deze stad verzamelen. Ze wil de fijne herinneringen van die twee jaren bewaren.…

Ze was één en al levenslust. Jong, en ja, ook dat tikkeltje losbandig. Maar, zijn we dat allen niet geweest in een ver verleden. Haar glimlach was zo ontwapenend, dat elke fout haar onmiddellijk werd vergeven. Die onschuldige blik wist iedereen in te palmen, elkeen te bekoren. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat er heel wat jongens gek op haar…

Leerlingen dromden naar buiten, zou zij er nog werken, zij, mijn idool uit mijn tienerjaren, zij, eigenlijk nooit uit mijn gedachten toen... ik werd bestormd door herinneringen... Een klein, donkerharig, flitsend bewegend vrouwtje was ze.…

Lang geleden was er een meisje waar ik gek op was. Wanneer er duisternis was bracht zij licht. Haar hart was van glas. Zo breekbaar. Zij had volgens de achtergebleven dorpsgenootschap waar wij toen woonden maar één afwijking. Zij was Joods. Mij maakte het niets uit. Zij was wie ze was. Een meer dan waardevol persoon. Ze is later getrouwd en had kinderen…

“Waarom herinner ik mij niets van de dood?” vroeg Tony. “Wie zegt dat je ooit dood bent geweest?” “Wel, als er iets is na de dood, moet degene die gestorven is zich dat toch herinneren? En wat heb je aan een herinnering als je ze nooit meer kunt gebruiken?…

De ramen van de huiskamer zaten vol met ijsbloemen, naar buiten kijken was onmogelijk, maar met een beetje warme adem kon je een ronde opening maken om er door heen te kijken. De straat zag er verlaten uit en de grond was bedekt met sneeuw. Ook binnen was het ijskoud, kolen voor de kachel waren niet meer te krijgen. Daarom had ik het bed van de ouders…