Alle inzendingen over haalt herinneringen

En dan staat daar zomaar Frieda, de jongste dochter van Harry, haalt herinneringen op. Zij is haar vader kwijt, de puurheid van haar verdriet was intens en vooral eerlijk. Door Frieda is Harry in mijn achting gestegen.…

Bijna haalt de tijd mij in zijn wijzers wijzen mij mijn kronkelende levenspad laten mij dagelijks wandelen over vele, ongelijke paden Met vallen en opstaan geleefd en veel geleerd het immer willen delen van liefde en leven tikt mijn tijd voorbij Drie, zes, negen, twaalf komt nader en nader de slinger van dagen gaat steeds sneller en…

. - Misschien beluister ik om die reden de laatste tijd de opname zo af en toe weer eens, me iedere keer weer verbazend over hetgeen dan bij mij in de vorm van indrukken of aan herinneringen naar de oppervlakte komt.…

Zodra ik mijn ogen opsla is het onzichtbare mij ontglipt en begin ik te zien wat ik zie: herinneringen aan wat ik zag en ooit al zal zien. Door te zien blijf ik mij herinneren; en hoop ik dat ik besta.…

Zij haalt lapjes uit de kast, schudt die open, tilt ze tot tegen haar kin. Het hoofd erboven als een goochelbal, rolt naar links, naar rechts. Ze ontwaakt als een kaal blad, lege mal, paspop, hangt kleren rond haar schouders, begint te leven. Of zijn het de kleren die gaan ademen?…

de vrijheid weer genieten die ik mij verworven had in het negeren maar ze bleven het proberen jij haalt nu emoties boven die ik plaatsen kan ik was jarenlang zo bang want ze aasden in mijn ogen enkel op mijn ondergang…

te zijn haalt hun wijsheid slechts 70 in haar bebouwde kom…

Het leven is als seizoenen, het roept mij en haalt me in...!…

Wat weet je van je vijand als je niet de Mens in hem hebt gezien? Wat weet je van de krachten die hem tot je hebben geleid? Je kunt ervan op aan, dat iemand die een vijand ziet in een ander, zijn eigen gedeformeerde beeld aanschouwt in een spiegel, hij voedt zich met zijn wrok en veroordeelt zichzelf tot een leven temidden van schaduwen. Er bestaat…

Hemingway grijnsde scheef en ging op een stoel aan het tafeltje ernaast zitten. Hij zag er beter uit dan op zijn foto's, maar zijn ogen waren eigenaardig klein, sluw en terughoudend, als die van een politicus, en hij had een snor die duidelijk diende om de aandacht af te leiden van zijn vlezige ronde kaken, al lukte dat niet. Ik vond hem bijna even…

'Misschien bedient u zich van een populaire of geaccepteerde woordkeus, meneer. Toen ik het als geel-groen aanduidde, maakte ik gebruik van het subjectieve spectrum van Mallarmé of mogelijkerwijs Rimbaud. In die acceptatie verschil ik van mening, al zijn dergelijke impressies altijd differentieel en een onderwerp van discussie.' 'Je bent literair…

Op de overloop voor haar deur bleef ik even staan, slapjes van mismoedige eenzaamheid. Ik drukte op de liftknop en wachtte een poosje tot ik zag dat op de smeedijzeren deur een klein poseleinen bordje was bevestigd met: ALLEEN NAAR BOVEN. Terwijl ik de trappen afliep overdacht ik de symboliek: zo passend, zo banaal, zo literair, vol voorgevoelens van…

binnen) wij kijken liever niet achterom, een ruis de eerste uren wat vloeit de vroege dag, wat morgen ook gebracht wordt, de avond haalt het in ------------------------------------ uit: 'Hoe zij zoekt', 1998.…

Tragikomisch was de anekdote over Uffelie die geen benen had. In de oorlog werd hem gevraagd: “Mag ik je schoenenbon?”…

Tijdens een gesprek noemde hij (A. Roland Holst) Goethe eens 'een Apollo van gips'. Ik (Gerben Hellinga) lachte me slap om die vergelijking ook al had ik nog nooit een woord van de grote Duitser gelezen. Een jaar of tien later zat ik in Wenen op de Toneelschool. In een discussie met een Herr Professor citeerde ik oom Jani en noemde Goethe 'dieser…

Arrogantie en verering kunnen heel goed samengaan in de ziel van een en dezelfde persoon. Majakovski is daar een goed voorbeeld van. In zijn gedichten spuwde hij zowel op Parijs als op Amerika. Maar hij kocht zijn hemden wel bij voorkeur in Parijs. En voor een Amerikaanse vulpen was hij bereid onder de tafel te kruipen.…

Hoeveel blijven er samen Kijk om je heen, Wie gaan er nog door dik en dun 55 jaar haalt bijna geen één. Beter lang samen Een gelukkig stel Lief en leed gedeeld Nog gezond en wel.…

Post te laat want er staat geen postbode met wijn Deze riem verzet je opnieuw een gaatje verder week of dag ouder grijs maar aarde blijft aarde van iedereen die elk jaar tol heft haalt en betaald.…

Als ik hier sta Zie ik jou daar Mijn hand reikt naar je toe Je haalt het niet Als ik daar sta Zie ik jou hier staan Jouw hand wil me pakken Je haalt het niet Een muur van woede Staat tussen ons in Hoog en onbereikbaar Je haalt het niet Afstand Tijd Kracht is nodig Haal je het?…

het herinneringen in mij naar boven toen kon ik het koken al niet echt aan Nog is het geen hobby van mij, nog altijd niet je bent uren zoet met kopen, klaarmaken, koken En wanneer je aan tafel zit al etend en ziet hoelang je daarvoor in de keuken bent gedoken dan denk ik bij mezelf KOKEN MIJN HOBBY ?…

Slauerhoff heeft iederéén gepest, ook Roland Holst, die hem liet logeren in zijn huisje aan de Nesdijk. Het is een wonder dat het niet is afgebrand. Hij is daar weggegaan en heeft, echt iets voor hem, de warmwaterkoker in het stopcontact laten staan. De houten bank waarop het ding stond is doorgebrand tot op de grond. Gelukkig kwam Jany op tijd thuis…

Ik heb me zo vaak afgevraagd Waarom heb jij me zo geraakt Jouw verpletterende eerlijkheid Jouw weergaloze kwetsbaarheid Jij haalt het kind in mij naar boven Ik had het nog niet eens gemist Maar toen ik het wist Moest ik er aan geloven Je haalt de mens in mij naar boven In alles wat jij hebt verteld Heb jij je kwetsbaar opgesteld Ik durf…

Dat is inmiddels lek als een vergiet, ik weet waar Abraham de mosterd haalt maar ik vergeet steeds weer waar hij die liet.…

Waar haalt god het lef vandaan ons telkens weer tot stof te vormen brandend in een zelfbedachte hel waar wij geen kant op kunnen Podium van tegenstrijdigheid godslasterlijke broedplaats van aardgebonden egotripperij en valsheid in gedachten Waar haalt god de moed vandaan ons telkens weer te laten zijn zoals we zijn…

Nu de bomen zonder bladeren staan haalt zij wat kleur in ons bestaan De groene kerstboom in zijn terracotta pot linten en kerstballen terstond met nog ’n maretak aan het plafond Nu de bomen zonder bladeren staan haalt zij wat keur in ons bestaan De rode kerstster In het midden op de tafel Theelichtjes en kaarsen overal Maar m’n…

Ja, één keer nog je leven overdoen, En dan op 't toekomst-richtend oogenblik Nalaten dat gebaar, dat woord, die blik, Die reis, die brief, die daad, die vraag, die zoen, Zóó, dat een niet begrepen vizioen Je zou weerhouden door plots'linge schrik, Doordat in 't Nu van 't eigenmachtig Ik Waarschuwend school 't praeëxistente Toen: Dan…

Alleen de schaduw van de dood haalt ons in.…

Nu tikt de klok nog enkel om je te helpen herinneren dat je moet opschieten, omdat er geen tijd meer is.…

De vrijblijvendheid van een bewering haalt diezelfde bewering onderuit.…

Ik wil je zo graag bij me hebben hier waar ik me thuisvoel zo veilig en zo warm bij me zo dichtbij je toen was wil je komen en wil je blijven tot het einde van de tijd zoveel energie kan je me geven zoveel kracht kan je uitstralen wanneer ik me verlaten voel zie ik je voor me je haalt me eruit, je haalt me in het leven, en daarom wil…