Alle inzendingen over harde

jouw lieve ogen deden vast heel wat harten sneller slaan maar zo hard als het mijne is er vast nog niet gegaan…

Ik ga u hard raken, vrees mij.....…

Zonder mijn vrouw was het huwelijk niet te harden.…

Wie hardlopen saai vindt loopt niet hard genoeg.…

- en het snelle afscheid: jij gaat heen, ik moet mij harden. Wenend worden strepen stippen, versteend en in jouw handen de mijne harden. Syl, de jouwe.…

en leden in een knagend bestaan menselijk betonrot slaat gaten in het bolwerk tegen de boze wereld zoals ik mij voel zacht en sensitief in hard bestaan mengt hard in zaken zich vormvast stevig met hart voor mensen leg mij uit dat ik kan missen de magneet de stalen botten de harde betonnen huls en toch mijn innerlijke zachtheid…

zo zat ik wil geen eb meer ik wil vloed die overspoelt dus haast je wat al jouw sterren veeg ik samen op een hoop achter mijn maan die ik opblink met mijn zuchten van verlangen de hemel lekker strak minimalisme van de lust geen fantasie die mijn geduld eindeloos tart ik wil je bij me lief en zacht maar eindelijk ook eens hard…

het is hard om te weten dat je vrienden je buitensluiten en dat ze over je beginnen te roddelen is dit hard? en datt ze je niet respecteren hoe je bent om te weten dat ze je gebruiken is dit hard?…

Cut! Cut!. Camera’s uit! ‘Oké Wendy, ik wil een traan zien op je linkerwang. Op je rechterwang zie ik wel iets glinsteren maar daar staat de camera niet op, oké? Die spot op links weetjewel.Betere belichting.’ ‘Oké, Mikel, geef me even de tijd.Het lukt me gewoon niet. Er komen geen tranen ‘ ‘Denk dan aan iets ernstigs, meid! Heeft er niet iemand…

Kon zo worden opgenomen in een slechte film, want het bracht me, net als slechte en harde films dat ook wel kunnen doen, totoaal van slag.…

Harteloos, meedogenloos, onuitstaanbaar en hard. Zielloos, ik snap het niet meer, in deze maand die in 't teken staat van borstkanker, komen met bosjes tegelijk de verhalen binnen: knul van 16 bezig met chemo, moeder van 48, net te horen gekregen dat ze kanker heeft.…

De heren namen hartelijk afscheid en stapten weer in hun Volkswagen en reden met een harde knal de straat uit.…

We zijn mensen die gewend raken aan heel veel dingen en in dit geval aan bepaalde producten want wat wil het geval: het vloeibare ontbijt van hem: daar werd ineens bij de sinaasappel de smaak framboos toegevoegd met als resultaat dat we weer op zoek moesten naar een nieuwe ontbijtsoort, best nog wel een crime en al maakte ik contact met de leverancier…

Waardoor wij elkaar vonden En toen weer verloren Zo snel Zo pijnlijk Zo hard…

Zoveel moeilijker Zoveel echter En zoveel harder Dan schrijven Is het om te praten Met minder woorden Toch hetzelfde zeggen Zodat je laat zien Wat je voelt Door middel van praten Door je houding Laten spreken Wat je eigenlijk Nog zeggen moet Maar zo zorgen Dat je toch Uiteindelijk Niet te praten hoeft Spreken van ogen En gebaren…

was het liefde die ons samen bracht was het toeval was het ons lot waardoor wij elkaar vonden en toen weer verloren zo snel zo pijnlijk zo hard…

Hard, veel te hard waarschijnlijk. Wat er precies ook gebeurd is, op een of andere manier moet hij iets op de rechterhelft geraakt zijn, om daar een veel langzamer rijdende auto te raken. Die wordt gelanceerd, schiet over hen heen, slaat over de kop en vliegt in brand. Ze zien een man uit het wrak naar buiten komen.…

Of het zo moest zijn, ging de muziek met het te harde geluidsniveau tegelijkertijd met mijn arm naar beneden totdat ik mijn arm naast mijn lijf had hangen. Hetzelfde moment was de muziek niet meer te horen. Mijn vriendin keek me aan alsof ze water zag branden. Alhoewel ik niets liet merken, was ik zelf ook diep onder de indruk.…

ik dacht dat ik gelukkig was - man en een kind - maar na jaren kom je erachter dat er geen sprake is van liefde geen warmte - 's nachts nooit een spontane kus vanuit jou naar mij - ik voelde langzaam de pijn, het gemis - ik droomde van iets wat er niet is - alweer heb ik me vergist maar dit keer kwam het harder aan - want ik weet dat jij het…

Naast mij klonk een doffe klap en een diepe grom. Ik keek en zag schele Henkie met zijn hele tronie onder het bloed. Hij duizelde op zijn benen en spuugde een losse tand uit. Eén van zijn krukken lag op de grond. Lepe Eddie had hem vol in zijn gezicht geraakt. Eddie wierp mij een dreigende blik toe en loerde spiedend de fysio oefenzaal rond. Niemand…

Sportschoenen zijn tegenwoordig net sportauto’s: snel, mooi en met veel spoilers, maar de meeste gebruikers gaan er nooit hard mee.…

Ik kan die harde schijf van mij natuurlijk wel even leeggooien. Helaas heb ik de gegevens dan niet allemaal meer op een rij. Het betekent in gewoon Nederlands: “Even gas terug”…

Wordt het hard of hart?…

Scherpe, harde geluiden. Kolere herrie die het fijne getjilp en gezang van vogels fors overstemt. Ook zag ik twee witte strepen in de lucht…en daar nog één… ai. Rook ik daar nou uitlaatgassen van een scooter? En wat is dat voor aanzwellend gezoem achter de geluidswal? Weg rust en frisse lucht. Weemoed overvalt me.…

Lief, weet je wel hoe vreemd ik ben zou je weten wat ik doe met elke man ik beloof van niet, maar doe het toch gewoon omdat ik er zoveel krijgen kan Ik lach even vriendelijk, 't is weer raak zo hangt er weer iemand aan mijn lippen - en welke gaat je nu even niks aan - maar het voelt zo goed, dat ego-trippen Elke keer als ik je zie, ben jij…

Waarom zijn moslims steeds zo explosief Ze kunnen niet zichzelf relativeren Ze blazen het zo op, die boze heren Vanuit een hoop op hemels perspectief Natuurlijk is hun doodsangst niet zo groot Wie zonder humor is, die is al dood…

Een schommel waait nog na in het winterse briesje verdriet tocht er door kieren die geen deuren hebben een bal rolt en geen voet die hem wegschiet Vanuit een wak kijkt het water glazig de bevroren tranen uit de treurwilg vandaan hij staat verstijfd van de harde regen die zijn schors doet beslaan Verre klanken…

Nu zit je knielend voor mijn voeten en smeekt mij voor een simpel feit ik herinner je nog even aan het vroeger, die harde tijd...…

Ik ben winterkoud de sneeuw vlokt schier oneindig het haardvuur is goud…

Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek Hij staart triest naar de hemel, is er voor mij daarginds nog plek Is hij achtergelaten als een vergeten verregende jas De maatschappij ging aan hem voorbij Zijn brood verdienen was moeilijk genoeg Hij dacht; te veel veranderingen voor mij Het leven vliegt aan me voorbij, hoe hard…