Alle inzendingen over kaarsen

Ik geniet in stilte, stilte en poëzie gaan nu eenmaal heel goed samen, vind ik, ook al wil de tijdgeest poëzie doen samenklitten met lawaai en spotlights, populair geattendeer en moderne methoden (slam/rap), mediageilheid en flitsgedoe, die hype kan mij niet bommen, ik schuif de gordijnen extra dicht en doe als Holst, Boutens en Slauerhoff, steek kaarsen…

Hun vette tranen zie ik lopen langs hun mooie ranke lijf eerst nog warm en zacht onderaan de kaarsen stijf. Kaarsen met een geurtje vanille, lavendel of een roos een kaars is voor mij genieten niet even, maar een hele poos.…

ik wakker werd was er geen haardvuur en geen kaarsen...…

Het leven is als een heel lange rij kaarsen.…

Het donkert al vroeg De dag is aangevreten Kaarsen verlichten…

De brandende kaarsen die men rond de bruid omhooghoudt, trillen in de handen; de bruid zit er bij als een angstig wit vogeltje. De tante is nu vlak bij haar en tilt de handen op als bij 't zegenen van de sabbatlichtjes. De bruid buigt het hoofd nog dieper en tast als blind naar haar zakdoekje. Ze is diep geroerd en barst haast in snikken uit.…

Iedereen heeft serpentines in de hand, de ceremoniemeester zingt. Steeds dichter naderen de bruidegom en de stoet mannen, de rode loper is nu vol zwarte schoenen. De bruid richt zich op en wacht. Wij steunen haar. Slechts heel licht beweegt de bruidegom zijn handen, tilt de sluier op en werpt hem over zich heen. 't Is net of hij nu met zijn bruid in…

Ik dacht dat Bella in het diepst van haar hart begraven schatten verborgen hield. Haar lippen droegen de geur van haar eerste kus, een kus, als verlangen naar gerechtigheid. Wat was deze schuwheid die zij tegenover mij, tegenover de mensen voelde en omwille waarvan ze zichzelf in de schaduw stelde?…

De klokkenmaker legt het voorzichtig in de la. Laat het eerst maar eens goed uitrusten. Hij troost het en belooft dat hij het niet zo vlug zal teruggeven. Er zal hem wel een voorwendsel te binnen schieten. Meneer zal moeten wachten. 'Uw horloge heeft een grotere reparatie nodig.'…

zon gaat onder kaarsen geven licht wijn wat warmte fles geleegd kaarsen gedoofd dansen plots glimmende lichtjes overal om ons heen vuurvliegjes ze beamen dat het goed is natuurlijk de natuur benadrukt ...…

Dansen in de wereld dromend in jouw armen warm onder de wol kaarsen die branden in mijn hart brandend verlangen. Dansen in de wereld in een waas van liefde waar ik nimmer uit wil waken kaarsen die branden mijn hart in vuur en vlam bevredigd verlangen.…

Een wereldbol die brandde als een kaars Was ooit het slot van een reclamespot Dit stil-verwijtend niet te missen shot Verwittigde ons: energie is schaars Daarom klinkt uit mijn opwindgrammofoon Zijn single 'Donker om je heen' zo schoon…

Twaalf kaarsen branden rondom de woorden die ik schrijf de draak bewaakt mijn elfen in de kamer waar ik verblijf vele vlammen dansen als magische wezens mijn wereld in hun eigen taal ieder een eigen verhaal tekens een nieuw begin…

Kaarsen verwarmen Bomen die dromen kleuren Kerstwensen voor jou…

Stille tochten, condoleanceregisters, kaarsen en bloemen op de plaats delict: schijnheilig plaatsvervangende slachtofferrol, ik word er treurig van.…

Als straks de kaarsen uitgaan, zullen we dan nog steeds bij alles stil staan? We luiden dan het nieuwe jaar in. Een frisse start, een nieuw begin. Laten we hopen met elkaar dat vrede de boventoon voert in`t nieuwe jaar.…

de kale akker ligt klaar om bezaaid te worden met witte kruizen ze reiken met hun schaduw elkaar de hand en tel meer doden dan ik kaarsen branden kan…

Elk jaar wordt het meer, overladen boodschappenwagens, tassen vol cadeaus en thuis lachen bontgekleurde kaarsen me toe, bezetten kerstberen de bank. `t maakt me humeurig, het maakt me moe. Ik heb het allemaal gekregen, zonder hartelijk dank.…

de geur van dennen een kerststol brandende rode kaarsen. kristalhelder licht schijn breed want de wereld is groot. het zou mij dan ook niet verwonderen dat de kansarmen de kerstboodschap kunnen dromen.…

Doe de lichten uit steek de kaarsen aan schenk champagne in dans de hele nacht we hebben vanavond de heimwee te gast. --------------------------------------- uit: 'Dans van een bevroren land', 1998.…

de rolluiken neergelaten daarachter geeuwt de dood hij smeert een snede brood van al die kaarsen blazen al dat doven ietwat moe komt hij nu zelf stilaan aan uitblazen toe.…

Kerstmis is niet meer dat oude liedje De kaarsen gaan nu in het stopcontact De kerststol werd in mei al voorverpakt De samenzang komt van een MP3'tje De stal met kribbe is al menig jaar Vervangen door de meubelboulevard…

slechts een uil nestelt hier nog binnen gewijde muren ruist in de geur van gedoofde kaarsen nog een vrome psalm schuilt de toren tussen stokoude bomen in lome vergetelheid…

Als het hart verzaakt zij genodigden een voor een plaats heeft gegeven een hand zoenen drie denk ik links en rechts in die kamer doof dan de kaarsen laat vluchten kan niet meer klinken weet mij dan verlicht daar aan die andere zijde…

Zijn adem stierf ter plekke toen hij haar aanschouwde. Zijn hart klopte duizenden verkeerde kloppen toen zijn blik haar ogen ontmoette. Zijn ziel dreef af naar de hemel toen hij in het blauw van haar ogen keek. Haar middel, haar borsten, haar dijen… het maakte hem zwak. Afhankelijk. En zij… zij merkte hem niet eens op. Ze dronk haar wijntje in de kroeg…

Duizend kaarsen brand hij de vele vlammen gloeien in woorden over mijn huid traag als de nacht fluistert zijn adem langs mijn lippen breekbaar als eerste sneeuw smelt ik in het licht dat uit zijn ogen schijnt…

Blazen ballonnen leeg hangen gekleurde kaarsen op steken slingers aan serveren recht banaan drinken gebakjes eten koffie kopjes gooien kadootjes weg…. bewaren de verpakking.…

Wierook en kaarsen koester ik dag en nacht in mijn ritueel om toegewijd aan mijn taak en de wereld te zijn. De deur staat open, wat wil zeggen dat iedere beweging gezien zal worden. Alles in mijn leven is nu deel van een veel groter geheel geworden! Eindelijk.…

nee ik ben je niet vergeten heb kaarsen gebrand naast je foto vaak aan je gedacht is het al zo lang - ja zo lang is het al geleden gedachten over wat had kunnen zijn verdwijnen, langzaam de tijd heelt de littekens niet maar ik heb geen schrik meer van de telefoon voordeel van een foto: je blijft altijd jong, altijd dezelfde…

Als brandglas steekt ze kaarsen aan die onvoorzien in andere gaan ontbranden. ---------------------------------------------- Uit: 'Boze Wolven', 2002.…